15 listopada 2018 r. Imieniny obchodzą: Amelia, Albert, Leopold

Pogoda: Siedlce

Numer 46
15-21 listopada 2018r.

menu

NEWS

Jak świętowaliśmy 11 listopada? Przegląd relacji w bieżącym wydaniu ECHA!

STRONA GŁÓWNA



Archiwum jedynek
Pobierz pełne wydanie
Dodatek Echo Leśne

Kościół

 
 

Wspomnienie św. Elżbiety

31 października 2017 r.

O Ciebie jest zazdrosna dusza moja…


fot. ARCHIWUM

W przeciwieństwie do innych mistyków św. Elżbieta od Trójcy Przenajświętszej, którą Kościół wspomina 8 listopada, nie otrzymała stygmatów, nie miała też wizji. Na świętość „zasłużyła” sobie zawierzeniem Bogu. Żyła „ku chwale majestatu” Trójcy Świętej obecnej w jej duszy.

Elżbieta Catez urodziła się w 1880 r. w Avor niedaleko Bourges we Francji, gdzie stacjonował oddział, w którym jej ojciec był kapitanem. Z powodu przenoszenia garnizonu rodzina często zmieniała miejsce zamieszkania. Ojciec, który przez łagodne perswazje starał się utemperować krnąbrną córeczkę - „małe diablątko”, jak ją pieszczotliwie nazywał, zmarł, gdy miała ona siedem lat. Wychowanie matki okazało się dość surowe. Na dodatek wraz ze śmiercią ojca pogorszyła się sytuacja finansowa domu, co zmusiło rodzinę do przeprowadzki do Dijon. Zamieszkali w pobliżu klasztoru karmelitanek bosych. Pierwsze lekcje francuskiego Elżbieta otrzymywała w domu. Zaczęła uczęszczać też do konserwatorium, gdzie uczyła się gry na fortepianie. Pierwsze triumfy święciła jako pianistka już w wieku 13 lat. Kiedy rok później nie otrzymała wysokiej lokaty, notowała: „Jezu, o Ciebie jest zazdrosna dusza moja. Wkrótce chcę zostać oblubienicą Twoją”.

W 1891 r. z wielką żarliwością i łzami radości przystąpiła do Pierwszej Komunii św. Tego samego dnia złożyła pierwszą wizytę w Karmelu, gdzie przeorysza wyjaśnia jej znaczenie imienia - Elżbieta oznacza „Dom Boga” oraz że „Bóg jest pełnią”. Sześć tygodni później przyjęła sakrament bierzmowania.

W wieku 14 lat Elżbieta złożyła ślub dziewictwa. Wkrótce także zadeklarowała chęć wstąpienia do Karmelu. Pragnienie serca ziściło się w 1901 r. Jej zakonne imię - „od Trójcy Przenajświętszej” - stało się programem jej życia i drogą, na której odkryła Boga Trójjedynego. Z czasem przyjęła drugie imię: „Laudem Glorae ”- „Uwielbienie Chwały (Boga)”.

Kiedy w 1906 r. Elżbietę dosięgła choroba, pisała do przyjaciółki swojej matki: „W moim ciele dopełniam cierpieniem braki udręk Chrystusa”. 8 listopada wypowiedziała ostatnie słowa, jakie zdołano zrozumieć: „Idę do Światła, do Miłości, do Życia”. Zmarła 9 listopada 1906 r.


Św. Elżbieta od Trójcy Świętej doświadczała w swej duszy Bożych dotknięć. Teolog i kontemplatyk o. Gonzalves Vallée wyjaśnił jej, że w duszy człowieka przez łaskę mieszka Trójca Przenajświętsza i należy trwać przy Niej w nieustannej adoracji.

W modlitwie św. Elżbiety, znanej jako „O mój Boże, Trójco, którą uwielbiam...” z 1904 r., ofiarowała siebie Najświętszej Trójcy: „Uspokój moją duszę - prosi Boga - uczyń z niej Twoje Niebo, Twoją umiłowaną siedzibę i miejsce odpoczynku...”.


Życie z „Przyjacielem wszystkich chwil”

PYTAMY s. Yvette-Marie z Karmelu w Albi (Francja)

Elżbieta wstąpiła do karmelitanek bosych w 1901 r. w Dijon. Tu wzrastała duchowo poprzez pracę, modlitwę i cierpienie. Jak wyglądał jej pobyt w klasztorze?

Elżbieta wstąpiła do Karmelu 2 sierpnia, a habit przyjęła 8 grudnia. W kwietniu 1906 r. zaczęło się jej zmaganie z chorobą, w tym też roku zmarła. W Karmelu prowadziła życie ukryte, monotonne, w milczeniu, samotności oraz wspólnocie, modląc się sześć i pół godziny dziennie, pracując i poświęcając czas na lekturę. Poprzez swoją wiarę i miłość usiłowała być obecną dla Boga wśród zwykłych zajęć. Starała się łączyć modlitwę z życiem. Z całego swojego życia czyniła ustawiczną modlitwę. Specyfiką mistycznego doświadczenia Elżbiety było to, że nieustannie poszukiwała życia ukrytego z Chrystusem w Bogu. Była prorokinią obecności Bożej w nas. Ona sama doświadczyła tej obecności z wielką intensywnością. Przekazała nam tajemnicę radości, miłości i wieczności.

 

Elżbieta doświadczyła obecności Trójcy Świętej w swej duszy jeszcze przed wstąpieniem do Karmelu. Czym była obecność Trójcy Świętej w jej życiu?

Usiłowała odkrywać w sobie obecność Boga i Trójcy Świętej. Tajemnica zamieszkiwania boskiego Trójcy Przenajświętszej w duszy stała się hasłem przewodnim jej powołania. Ojciec Vallée jeszcze w 1900 r. wytłumaczył Elżbiecie tajemnicę życia trynitarnego w duszy człowieka. Przyjęła i podeszła do tej tajemnicy z prostotą i naturalnością. Dla Elżbiety osoba Jezusa była czułym wiązadłem z boskością: On objawia nam Ojca, który nas kocha, i Ducha, który działa.

 

Elżbieta przyjęła również drugie imię „Laudem Gloriae”. W jaki sposób utożsamiała się z tym imieniem?

Serce Elżbiety poruszyły słowa św. Pawła: „Wychwalać chwałę; dusza, która zamieszkuje w Bogu, która zawsze czyni dziękczynienie. Dusza sama jest chwałą chwały, to dusza milcząca, która jest jak lira pod tajemniczym dotknięciem Ducha Świętego, tak że doświadcza boskich harmonii. Dusza, która „umocowuje” Boga w wierze i prostocie. Dusza wychwalająca jest duszą, która oddaje się woli Boga, w pełni, szalenie, nie pragnąc innej rzeczy niż chce Bóg”.

 

Na 11 dni przed śmiercią Elżbieta napisała: „Wydaje mi się, że w Niebie moim posłannictwem będzie pociągać dusze, pomagając im wyjść z siebie samych, by przylgnęły do Boga”. Jaka była jej droga duchowa w dążeniu do Boga?

Życie Elżbiety było nieustającym nawracaniem - w obecności Gościa - bez względu na to, jakie zajęcia wykonywała. Jej życie realizowało się w milczeniu, modlitwie, cierpieniu. Umiejscowiła je w pokoju, którego nic nie mogło zmącić.

Życie jej było otwarciem, przyjmowaniem i komunią z misterium miłości Boga Trójjedynego, usiłowała przezwyciężać stopniowo wszystko, co mogło ją oddzielić od tej komunii.

 

Bogactwo duszy świętej ukazuje się m.in. w jej korespondencji do przyjaciół i krewnych. Jakich wskazówek i rad udziela bliskim?

Elżbieta odpisywała na listy w sposób naturalny, spontaniczny i żywy. Pomimo swojej choroby żyła tylko dla innych. W listach dzieli się szczegółami swojego życia, uspokaja matkę, dzieli się troskami z odbiorcami jej korespondencji. Staje się dla nich przewodniczką i towarzyszką. Jej serce przepełnia się - uczucie jest wielkie, a listy zawsze czułe. Informuje swoich o tym, co wydaje jej się najpiękniejsze na świecie: uczyć się żyć z Tym, którego nazywa „Przyjacielem wszystkich chwil”. Jest bardzo uważna na życie bliskich, objawia im sekret, na który składa się podziękowanie i dziękczynienie za dobra, którymi Pan napełnia każdego. Nie przestaje im zaszczepiać miłości, którą Bóg daje każdemu człowiekowi.

 

Dziękuję za rozmowę.

Joanna Szubstarska

Powrót

STRONA GŁÓWNA



Archiwum jedynek
Pobierz pełne wydanie
Dodatek Echo Leśne

Aktualności

Więcej artykułów z tej kategorii »

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

FOTOGALERIA

Wolność tańcem malowana


„Polskie DNA - wolność tańcem malowana” - widowisko muzyczne Alternatywnego Teatru Tańca LUZ - zainaugurowało cykl wydarzeń wpisujących się w obchody 100 rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Muzyczny spektakl został wystawiony w sali „Podlasie” Miejskiego Ośrodka Kultury w Siedlcach 8 listopada. Chętnie będą mogli obejrzeć go także 11 i 27 listopad. [fot. Jarosław Grudziński]

FOTOGALERIA

100 lat Niepodległej


Siedleckie uroczystości z okazji 100 rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości zainaugurowała Msza św. w intencji ojczyzny sprawowana w kościele pw. św. Józefa. Uczestniczyli w niej mieszkańcy miasta, organizacje społeczne, szkoły, służby mundurowe i samorządowcy. Po zakończeniu Eucharystii uroczyście odsłonięto i poświęcono tablicę upamiętniającą 100-lecie odzyskania niepodległości. Jest ona umiejscowiona na obelisku, który powstał staraniem wszystkich siedleckich parafii. Następnie uczestnicy uroczystości przeszli pod pomnik Wolności, gdzie miał miejsce dalszy ciąg jubileuszowych obchodów. [fot. Witold Bobryk]

PATRONAT "ECHO"


Rok o. Pio
Dwa okrągłe jubileusze: 100 lat od otrzymania stygmatów i 50 lat od przejścia do domu Ojca - ten rok z pewnością będzie należał do św. o. Pio.
więcej »
Przed Orszakiem św. Mikołaja
„Aby podobać się Bogu i ludziom - św. Mikołaj i św. Stanisław Kostka w oczach dzieci i młodzieży” - to hasło ogólnopolskiego konkursu literacko-plastycznego ogłoszonego przez parafię pw. św. Mikołaja w Lublinie.
więcej »
 

POLECAMY


Otwórz się na cud uzdrowienia
Współczesny świat różni się od tego, któremu stawiał czoło za czasów swojego ziemskiego życia Jezus. Osiągnęliśmy ogromne postępy w dziedzinie medycyny, psychologii oraz opieki zdrowotnej. Jednak zdobycze te nie pozwoliły rozwiązać wszystkich problemów, z jakimi borykają się ludzie.
więcej »
Na tak!
Brak właściwych granic ochronnych w życiu każdego to poważny problem, a ból spowodowany agresją ze strony innych jest ogromny.
więcej »
Rekolekcje dla małżeństw
W dniach 16-18 listopada w diecezjalnym domu rekolekcyjnym w Siedlanowie odbędą się rekolekcje dla małżeństw ph. Świętość w codziennym życiu.
więcej »
Przegląd Teatrów Obrzędowych
17 listopada, o 10.00, w sali teatralnej Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury w Mordach odbędzie się II Regionalny Przegląd Teatrów Obrzędowych.
więcej »
 

SONDA

 

Światowy Dzień Ubogich jest okazją do...

pomocy potrzebujących

uświadomienia sobie, że bieda ma różne twarze

lekcją dzielenia się z drugim człowiekiem

przypomnienie, że miłosierdzie można czynić gestem i słowem

naukę, że czasem mniej znaczy więcej



LITURGIA SŁOWA


Czwartek
Czytania:
;
Ewangelia:


Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl

PROMOCJA

 

 
statystyka

NASI PARTNERZY

Copyright 2008 Echo Katolickie

Realizacja KREATOR