19 listopada 2018 r. Imieniny obchodzą: Elżbieta, Seweryn, Paweł

Pogoda: Siedlce

Numer 46
15-21 listopada 2018r.

menu

NEWS

Jak świętowaliśmy 11 listopada? Przegląd relacji w bieżącym wydaniu ECHA!

STRONA GŁÓWNA



Archiwum jedynek
Pobierz pełne wydanie
Dodatek Echo Leśne

Opinie

 
 

Wkraczamy w Wielki Post

7 lutego 2018 r.

Przychodzimy po nadzieję


fot. ARCH.

Lada dzień wkroczymy w Wielki Post. W naszej tradycji katolickiej jest to święty czas, podczas którego nie powinno zabraknąć wyciszenia, pokuty, pogłębionej modlitwy, otwarcia na bliźnich

Szczypta popiołu na głowę, którą otrzymamy w Środę Popielcową, słowa: „Pamiętaj, że prochem jesteś i w proch się obrócisz”, to nie magia, nie „liturgiczne celebrowanie smutku”, ale znak naszego nawrócenia. Będą miały sens tylko wtedy, jeśli pójdą za nimi czyny. „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”, aby nic nie usidlało prymatu Boga w naszym życiu osobistym, rodzinnym i społecznym. Różnimy się od siebie: realizujemy różne powołania, wykonujemy różne zawody, jesteśmy w różnym wieku, ale jest jeden moment, kiedy możemy najpełniej się spotkać: to nasze nawrócenie.Stąd też w przeżywaniu Środy Popielcowej nie chodzi tylko o to, aby podkreślić przemijalność i zniszczalność tego, co nas otacza i kim jesteśmy, ale aby móc odkryć wartość tymczasowości wpisanej w ludzką egzystencję.

Świat nie jest zły. „Widział Bóg, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre” (Rdz 1,31) - a jeżeli takim się stał, dokonało się to przez grzech, złe korzystanie z daru wolności. Wielkopostne praktyki: modlitwa, post, jałmużna - mają za zadanie przywrócić jej blask, odnowić porządek, który współtworzymy, otworzyć na prawdę.

 

Wierzcie w Ewangelię

 

Po dziś dzień na skraju wielu miast i wiosek stoją przydrożne krzyże. Często pochodzą z początku XX w., są i starsze. Upamiętniały ofiary wojny, miały stanowić zaporę dla epidemii, które dziesiątkowały całe miejscowości. Niejednokrotnie na poprzecznej belce świętego znaku umieszczano napis: „Ratuj duszę!”. Zarosły mchem, choć przecież nadal widoczny, stanowi przestrogę także dla nas: jest prośbą o zatrzymanie się w wyniszczającym biegu i spojrzenie na siebie, na otaczający świat w inny sposób.

„Prochem jesteś i w proch się obrócisz” - słowa, które usłyszymy podczas liturgii Środy Popielcowej, to nie tylko przypomnienie prawdy, którą nauki przyrodnicze - w odniesieniu do ludzkiego ciała - bez problemu są w stanie udowodnić. Nie po to przybywamy tego dnia do kościoła, by szczyptą prochu zmaterializować swój lęk przed przemijaniem. Przychodzimy po nadzieję. Gdyby prawda o ludzkim losie zamykała się w geście posypania głowy popiołem, istnienie człowieka nie miałoby sensu, Kościoły byłyby puste, Bóg niezrozumiały i okrutny, świat - nielogiczny. Szczypta prochu jako synonim ludzkiego losu ma sens tylko wtedy, gdy idzie z nią kolejna szczypta - proch ukształtowany przez Boga z wielkiej, nieskończonej miłości! Proch ożywiony „tchnieniem życia”, wypełniony wolnością i zdolnością miłowania, okupiony krwią Zbawiciela. Materia, która jest jedynie kształtem życia, ponieważ jego prawdziwy nurt ukrywa się pod powierzchnią…

Popielec przypomina człowiekowi, że są granice, których nie wolno przekroczyć. Stracenie z oczu horyzontu, poddanie się pokusie gromadzenia, zdobywania za wszelką cenę i pokonywania kolejnych granic, nie licząc się z Bogiem, skutkuje pustką, alienacją, bezsensem. I to obojętnie, w jakiej skali się to dokonuje, czy dotyczy jednostki, czy zostaje wpisane w społeczną strukturę.

 

Pokuta w walce ze złem

 

Tradycja Kościoła podsuwa nam na Wielki Post wypróbowane sposoby ułatwiające realizację planu wewnętrznego nawrócenia i powrotu do Boga. Są nimi: post, modlitwa, jałmużna - zdumiewająco proste praktyki pokutne, a zarazem bardzo skuteczne w walce z grzechem i bezczelnością zła.

Ważne jest, aby dotknęły one głębi, nie były kolejnym prześlizgnięciem się po powierzchni, pozorem dobra, pokuty. Papież Leon XIII pisał: „Nie tyle uszczuplajmy nasze pożywienie, ale przede wszystkim powstrzymujmy się od grzechu”. Jan Chryzostom przypominał, że „prawdziwy post to powstrzymanie się od obrażania Boga”, spojrzenie na siebie i świat wokół zupełnie innymi oczami. Modlitwa wielkopostna ma swoje szczególnie wypróbowane formy, takie jak Droga Krzyżowa czy Gorzkie Żale. Trzeba też podkreślić rolę jałmużny. „Na naszej drodze znajdujemy się przed pokusą posiadania, chciwością pieniędzy, która usidla prymat Boga w naszym życiu. Żądza posiadania prowokuje przemoc, nadużycia władzy i śmierć; dlatego Kościół, szczególnie w czasie wielkopostnym, wzywa do praktykowania jałmużny, to znaczy zdolności do dzielenia się” - pisał przed laty w orędziu wielkopostnym papież senior Benedykt XVI.

 


 

Sto sposobów na... wielkopostne postanowienie

W jednej ze stacji radiowych pojawił się dość osobliwy pomysł na wielkopostne postanowienie. Zaproponowało mianowicie wiernym, aby w ramach tegoż postanowienia ograniczyli... emisję CO2 i zadbali o czyste powietrze, bez smogu. W kategoriach myślenia politpoprawnego świata pomysł rzeczywiście może się wydawać ciekawy. Ale z perspektywy duchowości Kościoła jest mało owocny. Nie o to chodzi.

Postanowienia wielkopostne - wielu z nas je podejmuje. Są różne: mniejsze i większe, oryginalne i powszechnie spotykane. Mają wydźwięk negatywny (wyrzeczenie się czegoś), jak i pozytywny (podjęcie działania). Dobrze, że są. Pozostaje pytanie: w jakim stopniu motywuje je wola nawrócenia, a w jakim np. chęć zgubienia paru kilogramów, dowiedzenia sobie, że „jak chcę, to mogę wytrzymać bez kieliszka, papierosów. Bo taki ze mnie super gość…”.

 

Czy o to naprawdę chodzi?

 

Post, a więc zgoda na to, że w moim życiu pojawia się doświadczenie braku, oznacza solidarność z Jezusem i braćmi w wierze. Post paschalny to współtowarzyszenie Chrystusowi w Jego męce, opuszczeniu. Post oczyszcza pragnienia, motywacje. Docelowo ma pomóc rozbudzić wewnętrzną tęsknotę za Bogiem, innym życiem, gdzie priorytetem nie jest kult ciała, przyziemne dążenia, a piękno duszy, zbawienie. Wreszcie post jest potężnym orężem w walce ze złym duchem. Pamiętamy słowa Chrystusa, który napominał bezradnych uczniów, że są takie demony, które można wypędzić tylko modlitwą i postem (por. Mt 17,21). Uwaga na marginesie: skoro tak jest, łatwiej zrozumieć, dlaczego diabłu tak bardzo zależy, aby strywializować post i modlitwę, sprowadzając je do gry pozorów…

Warto zwrócić uwagę na to, jakie są motywacje naszych postanowień. Odsunięcie od siebie cukierków, ciasta, papierosów, alkoholu może, ale wcale nie musi, pomóc mi w osobistym nawróceniu. Może wspomóc wolę w dążeniu do dobra, ale jej w tym nie wyręczy. Chodzi przecież o zmianę totalną. Pascha to „uderzenie”, „przejście”. Chrystus stał się naszą Paschą - pragnie nas pociągnąć do siebie, abyśmy w Nim przeszli ze śmierci do życia, z grzechu do wolności. „W Jego ranach nasze zbawienie”! Tu toczy się gra o zmianę myślenia, mentalności, sposób oceniania siebie i świata, porządkowania hierarchii wartości. Gra nie tylko o teraźniejszość, ale nade wszystko o wieczność.

 

Rozerwać kajdany zła!

 

Lubiący konkrety prorok Izajasz tak pisał: „Czemu pościliśmy, a Ty nie wejrzałeś? Umartwialiśmy siebie, a Tyś tego nie uznał? Otóż w dzień waszego postu wy znajdujecie sobie zajęcie i uciskacie wszystkich waszych robotników. Otóż pościcie wśród waśni i sporów, i wśród bicia niegodziwą pięścią. Nie pośćcie tak, jak dziś czynicie, żeby się rozlegał zgiełk wasz na wysokości. Czyż Ja taki post jak ten wybieram sobie w dniu, w którym się człowiek umartwia? Czy zwiesić głowę jak sitowie i użyć woru z popiołem za posłanie, czyż to nazwiesz postem i dniem miłym dla Pana? Czyż nie jest raczej ten post, który wybieram: Rozerwać kajdany zła, rozwiązać więzy niewoli, wypuścić wolno uciśnionych i wszelkie jarzmo połamać? Dzielić swój chleb z głodnym, wprowadzić w dom biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziać i nie odwrócić się od współziomków? Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza i szybko rozkwitnie twe zdrowie. Sprawiedliwość twoja poprzedzać cię będzie, chwała Pana iść będzie za tobą. Wtedy zawołasz, a Pan odpowie, wezwiesz pomocy, a On rzecze: «Oto jestem»” (Iz 58,3-9). Słowa Izajasza nie wymagają komentarza. Wszystko jasne!

Czas rozluźnić zaciśnięte pięści, „wyprasować” grymas ciągłego niezadowolenia na twarzy, przestać narzekać. Może dlatego tak trudno dziś o głębokie świadectwo wiary, ponieważ sprowadziliśmy ją do pacierzy, „zaliczania” Mszy, adwentowego i wielkopostnego rezygnowania z alkoholu i cukierków, kolekcjonowania sakramentów niczym niegdyś sprawności harcerskich? Dalej tkwimy w tym samym miejscu, co dziesięć lat temu. Tolerujemy w sobie zło, które zniewala i upokarza. Zamiast z nim walczyć, obłaskawiamy je, uczymy się z nim żyć, wybierając toksyczne kompromisy. Zadowalamy się światłocieniem, gdy tymczasem prawdziwy blask jest na wyciągnięcie ręki...

Czas to zmienić.

Ks. Paweł Siedlanowski

Powrót

STRONA GŁÓWNA



Archiwum jedynek
Pobierz pełne wydanie
Dodatek Echo Leśne

Aktualności

Więcej artykułów z tej kategorii »

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

FOTOGALERIA

Wolność tańcem malowana


„Polskie DNA - wolność tańcem malowana” - widowisko muzyczne Alternatywnego Teatru Tańca LUZ - zainaugurowało cykl wydarzeń wpisujących się w obchody 100 rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Muzyczny spektakl został wystawiony w sali „Podlasie” Miejskiego Ośrodka Kultury w Siedlcach 8 listopada. Chętnie będą mogli obejrzeć go także 11 i 27 listopad. [fot. Jarosław Grudziński]

FOTOGALERIA

100 lat Niepodległej


Siedleckie uroczystości z okazji 100 rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości zainaugurowała Msza św. w intencji ojczyzny sprawowana w kościele pw. św. Józefa. Uczestniczyli w niej mieszkańcy miasta, organizacje społeczne, szkoły, służby mundurowe i samorządowcy. Po zakończeniu Eucharystii uroczyście odsłonięto i poświęcono tablicę upamiętniającą 100-lecie odzyskania niepodległości. Jest ona umiejscowiona na obelisku, który powstał staraniem wszystkich siedleckich parafii. Następnie uczestnicy uroczystości przeszli pod pomnik Wolności, gdzie miał miejsce dalszy ciąg jubileuszowych obchodów. [fot. Witold Bobryk]

PATRONAT "ECHO"


Rok o. Pio
Dwa okrągłe jubileusze: 100 lat od otrzymania stygmatów i 50 lat od przejścia do domu Ojca - ten rok z pewnością będzie należał do św. o. Pio.
więcej »
Lubelski Orszak św. Mikołaja
9 grudnia ulicami miasta przejdzie V Orszak św. Mikołaja. Do udziału w spotkaniu integrującym rodziny i propagującym postać biskupa Miry zaproszeni są także mieszkańcy naszej diecezji.
więcej »
 

POLECAMY


Otwórz się na cud uzdrowienia
Współczesny świat różni się od tego, któremu stawiał czoło za czasów swojego ziemskiego życia Jezus. Osiągnęliśmy ogromne postępy w dziedzinie medycyny, psychologii oraz opieki zdrowotnej. Jednak zdobycze te nie pozwoliły rozwiązać wszystkich problemów, z jakimi borykają się ludzie.
więcej »
Na tak!
Brak właściwych granic ochronnych w życiu każdego to poważny problem, a ból spowodowany agresją ze strony innych jest ogromny.
więcej »
To ty, szare Podlasie, rodzona ma kraino
Świętując jubileusz odzyskania przez Polskę niepodległości, warto skupić uwagę na tym, co działo się sto lat temu w miejscu, gdzie dzisiaj żyjemy. Książka „Tak rodziła się Niepodległość. Południowe Podlasie 1918” odsłania przed czytelnikiem panoramę wydarzeń sprzed wieku.
więcej »
 

SONDA

 

Światowy Dzień Ubogich jest okazją do...

pomocy potrzebujących

uświadomienia sobie, że bieda ma różne twarze

lekcją dzielenia się z drugim człowiekiem

przypomnienie, że miłosierdzie można czynić gestem i słowem

naukę, że czasem mniej znaczy więcej



LITURGIA SŁOWA


Poniedziałek
Czytania:
;
Ewangelia:


Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl

PROMOCJA

 

 
statystyka

NASI PARTNERZY

Copyright 2008 Echo Katolickie

Realizacja KREATOR