19 października 2018 r. Imieniny obchodzą: Piotra, Michała, Ziemowita

Pogoda: Siedlce

Numer 42
18-24 października 2018r.

menu

NEWS

Dlaczego tegoroczne wybory będą inne od tych sprzed czterech lat? W bieżącym wydaniu ECHA podajemy informacje o zmianach w zasadach głosowania.

STRONA GŁÓWNA



Archiwum jedynek
Pobierz pełne wydanie

Komentarze

 
 

Felieton

14 lutego 2018 r.

Ciemność umysłów


fot. PIXABAY.COM

Rozpoczęliśmy czas Wielkiego Postu. 40-dniowa pokuta czyniona w społeczności Kościoła być może dla wielu z nas jest kolejną już w życiu. Szlak wielkopostny kieruje przede wszystkim ku Świętom Wielkanocnym, w czasie których w znakach liturgicznych, ale nade wszystko w głębi serca i sumienia przeżywać będziemy nasze wyzwolenie dokonane dzięki i na mocy Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.

Lecz czas Wielkiego Postu nie jest czasem łatwym. Trudność bowiem polega nie tyle na planowaniu zajęć i czynności codziennych, dzięki czemu będziemy mogli wygospodarować odpowiednią ilość czasu na praktyki duchowne, ile raczej na sile naszego charakteru, która zmusi nas do postawienia sobie zasadniczych pytań o naszą kondycję chrześcijańską i siłę wiary. W gruncie rzeczy czas wielkopostny to czas poszukiwania prawdy o nas i o Bogu. Papież Leon XIII w jednej ze swoich encyklik zapisał zasadniczą chyba dla tego czasu zasadę: „Ludzie przez prawdę wyzwoleni, tylko prawdą zostaną utrzymani”.

I właśnie w momencie poznania prawdy rozbija się nasz szlak wielkopostny, powodując tylko emocjonalne lub cyniczne podejście do tego okresu w życiu Kościoła.

 

Słodko myśląc

Kwestia prawdy, jak nigdy chyba dotąd, stała się dla społeczności uczniów Chrystusa palącym problemem. Kilka tygodni temu przeczytałem zatrważający artykuł George Weigla pod znamiennym tytułem: „Człowiek bez pewności, Kościół bez ludzi”. Autor, analizując sytuację Kościoła w Europie, zwrócił uwagę na kilka wydarzeń, które pozostały całkowicie bez echa w społeczności uczniów Jezusa. Jednym z nich było zdarzenie w czasie Pasterki w kościele św. Rocha w Turynie, gdy proboszcz parafii zamiast Credo postanowił wraz z ludem zaśpiewać piosenkę z filmu: „Brat słońce, siostra księżyc”. Jednak nie przekroczenie norm liturgicznych, lecz uzasadnienie tego działania było najbardziej przerażającym. Otóż ks. Fredo Olivero oświadczył publicznie wobec wspólnoty wiernych, iż czyni tak, ponieważ narastające w nim od lat wątpliwości spowodowały, że nie wierzy on w to, co w wyznaniu wiary jest zawarte. Dlatego wybiera piosneczkę, która - jego zdaniem - jest przepełniona egzystencjalnymi i miłymi dla ludzkiego życia stwierdzeniami. Wydarzenie pozostało bez żadnej reakcji ze strony władz duchowych. Zasadniczy problem tkwi jednak nie w tym, że w gruncie rzeczy duchowny dokonał aktu publicznej apostazji (wszak każdy proboszcz, obejmując parafię, dokonuje aktu wyznania wiary wyrażającego się w słowach Credo), ile raczej w stwierdzeniu, że to, co wyznanie wiary zawiera, nijak ma się do życia człowieczego. Tymczasem Symbol wiary jest syntezą prawdy, która ujawniona została w dziele i nauczaniu Jezusa, a przekazana Kościołowi, by strzegł jej aż do ponownego przyjścia Pana. Innymi słowy: zachowanie owego księdza stanowi jawny sprzeciw wobec prawdy, oparty na subiektywnym emocjonalnym podejściu do Boga, świata i samego siebie. Woli on śpiewać sobie „Dolce sentire”, zamiast wejść swoim umysłem w głębię prawdy i na niej oprzeć swoje życie.

 

Czy słuszny gniew Kościoła?

Naszą polską rzeczywistość ostatnio (być może już tradycyjnie przed Wielkim Postem) naznaczyło pewne wydarzenie pogrzebowe. Otóż proboszcz jakiejś parafii odmówił udziału w ceremonii pogrzebowej młodego chłopaka, który zginął tragicznie. Uzasadnieniem dla niego było to, że ów chłopak „wypisał się” z udziału w lekcjach religii w szkole. Być może nie znamy wszystkich szczegółów zarówno wydarzeń przedpogrzebowych, jak i samych motywów aktu dokonanego przez tego chłopaka. Zapewne nie powinno dojść do wystąpienia proboszcza w czasie samych obrzędów pogrzebowych, chociażby dla zachowania zwykłego współczucia dla rodziny. Jest jednak prawdą, że w swojej strukturze czyn owego młodego człowieka zawierał wszelkie znamiona negacji przynajmniej potrzeby poznawania prawdy objawionej przez Chrystusa, a więc praktycznej apostazji. Nie jest to zdarzenie odosobnione, gdyż w wielu nawet „renomowanych” szkołach młodzi ludzie w ostatnim roku nader często rezygnują z uczęszczania na lekcje religii, motywując to nie względami wyznaniowymi, lecz praktyczną potrzebą zachowania kilku wolnych godzin w tygodniu. I tu właśnie pojawia się problem, ponieważ prawda wiary zostaje przeniesiona na poziom zwykłego praktycyzmu, rozdartego dylematem wyboru pomiędzy zieloną lub czerwoną sukienką. To nie wątpliwości intelektualne decydują o tym kroku, ale zwyczajny pragmatyzm i lichwiarskie kalkulacje. A to oznacza, iż w gruncie rzeczy przenieśliśmy akt wiary na poziom zwyczajnych doznań emocjonalnych. Dlatego dziwią mnie głosy ludzi Kościoła, którzy ochoczo potępiają owego proboszcza. Gdyby tylko chodziło o brak empatii, wówczas nie miałbym żadnych zastrzeżeń. Ale nie można „kanonizować” wcześniejszego aktu, którego dokonał ów młody człowiek. Jeden z hierarchów wspomniał, że nie można odmawiać modlitwy za żadnego zmarłego. Warto mu przypomnieć całkiem niedawne „święte oburzenie”, gdy we Włoszech odmówiono modlitwy pogrzebowej osobie związanej z dyktaturą Mussoliniego, tłumacząc, iż zachowania wcześniejszego życia stanowią o takim zachowaniu Kościoła względem zmarłego, mimo jego nawrócenia przed śmiercią. Życie bowiem człowieka to nie portal społecznościowy, w którym coś równie łatwo pojawia się i ginie.

 

Konsekwencje emocjonalności

George Weigel w swoim artykule przytacza jeszcze dwa zdarzenia z okresu bożonarodzeniowego, które dość dosadnie wskazują na konsekwencje odejścia od prawdy. Jednym z nich było odwołanie przez proboszcza z Genui (i ogłoszenie tego na łamach lewicowej gazety „La Stampa”) Mszy św. w Nowy Rok i w święto Trzech Króli, ponieważ jego zdaniem obchody świąt Bożego Narodzenia utrwalają kapitalistyczną i konsumpcyjną strukturę współczesnego społeczeństwa. Drugim wydarzeniem było już postawione bez ogródek w czasie kazania stwierdzenie anglikańskiego pastora, iż świat bez Chrystusa byłby światem lepszym. To są właśnie owe konsekwencje wydarcia prawdy z naszych umysłów. Może więc trzeba zapamiętać na początku Wielkiego Postu, że czyny pokutne mają otworzyć nasze wnętrze na światło wielkanocne, które winno rozjaśnić ciemności naszych serc i umysłów. Z akcentem postawionym na umysłach. Umysł bowiem może i winien kierować nas na ścieżki prawdy.

Ks. Jacek Świątek

Powrót

Aktualności

Więcej artykułów z tej kategorii »

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

FOTOGALERIA

Otwarcie Siedleckiego Centrum Onkologii


Mazowiecki Szpital Wojewódzki im. św. Jana Pawła II w Siedlcach wzbogacił się o nowoczesny ośrodek onkologiczny. Siedleckie Centrum Onkologii (SCO) to jedyny tego typu ośrodek w północno-wschodniej części województwa mazowieckiego. Inwestycja kosztowała ponad 112 mln zł. [fot. JAG]

FOTOGALERIA

Ars sacra El Greca


Siedem obrazów pędzla hiszpańskiego mistrza z XVI w. - El Greca, które przyjechały do Siedlec z katedry w Toledo oraz muzeów w Wiedniu i Walencji, można oglądać w siedleckim Muzeum Diecezjalnym. Otwarcie wystawy „Ars sacra El Greca” poprzedziła uroczysta gala zorganizowana w Centrum Kultury i Sztuki w Siedlcach 4 października. Na wystawie czynnej do końca listopada - obok „naszej” „Ekstazy św. Franciszka” - prezentowane są dzieła: „Św. Weronikę z chustą”, „Ukrzyżowanie z widokiem Toledo”, „Św. Franciszek w ekstazie”, „Ukrzyżowanie”, „Św. Franciszek z bratem Leonem medytujący o śmierci” czy „Św. Franciszek z bratem Leonem”. Wystawę przygotowano w związku z setnymi rocznicami: odzyskania niepodległości i erygowania MD w Siedlcach. [fot. Urząd Miasta]

PATRONAT "ECHO"


Rok o. Pio
Dwa okrągłe jubileusze: 100 lat od otrzymania stygmatów i 50 lat od przejścia do domu Ojca - ten rok z pewnością będzie należał do św. o. Pio.
więcej »
OSG 2018
IV edycja Ogólnopolskiego Szczytu Gospodarczego OSG 2018 odbędzie się w dniach 18-19 października br. w Siedlcach na Uniwersytecie Przyrodniczo-Humanistycznym. Temat przewodni Szczytu brzmi: „Państwo – Gospodarka – Bezpieczeństwo: Filary polskiej gospodarki przyszłości”.
więcej »
Przed Orszakiem św. Mikołaja
„Aby podobać się Bogu i ludziom - św. Mikołaj i św. Stanisław Kostka w oczach dzieci i młodzieży” - to hasło ogólnopolskiego konkursu literacko-plastycznego ogłoszonego przez parafię pw. św. Mikołaja w Lublinie.
więcej »
Ten cenny czas
18 października, o 12.00, w Sokołowskim Ośrodku Kultury odbędzie się konferencja podsumowująca projekt TEN CENNY CZAS.
więcej »
Festiwal filmowy
25 października, o 10.00, w sali NoveKino Merkury przy ul. Brzeskiej w Białej Podlaskiej odbędzie się gala VII Festiwalu Filmowego Twórczości Osób Niepełnosprawnych.
więcej »
 

POLECAMY


Dzielimy się słowem
Za kilka miesięcy odbędzie się setne Nocne Czuwanie Młodych. Z tej okazji organizatorzy przygotowują specjalną książkę.
więcej »
Papiestwo było mu pisane?
W tym roku mija 40 lat od wyboru Karola Wojtyły na papieża. Czego nie wiemy o kulisach konklawe, które dało światu Jana Pawła II? Dlaczego kardynał z Krakowa został wybrany akurat w 1978 r.?
więcej »
 

SONDA

 

Różaniec w moim życiu...

to modlitwa, która dodaje mi sił

jest wyrazem dziecięcej ufności we wstawiennictwo Maryi

to modlitwa, bez której nie wyobrażam już sobie życia

jest sposobem na przedstawianie Bogu próśb i podziękowań

piękno i sens tej modlitwy odkrywam każdego dnia



LITURGIA SŁOWA


Piątek XXVIII tygodnia okresu zwykłego
Czytania:
Ef 1, 11-14; Ps 33 (32), 1-2. 4-5. 12-13 ;
Łk 12, 1-7

Ewangelia:
Łk 12, 1-7

Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl

PROMOCJA

 

 
statystyka

NASI PARTNERZY

Copyright 2008 Echo Katolickie

Realizacja KREATOR