Spadkobiercy maryjnej pobożności
Parafia św. Izydora w Marianowie może się poszczycić 100-leciem istnienia. Zwieńczeniem obchodów jubileuszowych była Eucharystia odprawiona w niedzielę 24 sierpnia pod przewodnictwem bp. Kazimierza Gurdy.
Uroczystości, które zgromadziły liczne grono parafian i zaproszonych gości, rozpoczęły się od poświęcenia przez biskupa krzyża i nowej figury św. Andrzeja Boboli. Następnie w wypełnionym po brzegi kościele odprawiona została Eucharystia. Przed jej rozpoczęciem proboszcz parafii ks. kan. Andrzej Duklewski podkreślił rangę jubileuszu.
– Przed 100 laty decyzją bp. Henryka Przeździeckiego powstała nasza parafia i nazwa miejscowości. Z chwilą powołania parafii do istnienia nasi przodkowie zaangażowali się w jej tworzenie. Na uwagę zasługuje fakt, że w tym samym czasie powstały szkoły w Wilkowyi i w Żabieńcu, a kilka lat wcześniej straż pożarna. Dla miejscowej ludności, w większości ubogiej, te inwestycje były wielkim wyzwaniem, a mimo to angażowała się, aktywnie w nich uczestniczyła i sprostała wyzwaniom – mówił proboszcz.
Przybliżyć wiernym Kościół
Głównym powodem powstania parafii w Marianowie była znaczna odległość do kościołów parafialnych w Łaskarzewie, Wildze i Garwolinie. Bp Henrykowi Przeździeckiemu zależało na przybliżeniu Kościoła wiernym, by mogli słuchać Bożego słowa i przyjmować sakramenty św. – Ta troska biskupa stała u początku propozycji powstania nowej wspólnoty parafialnej. Wasi przodkowie wyrazili zgodę na to, aby powstała nowa parafia i został wybudowany kościół – mówił w homilii bp K. Gurda.
W akcie erygującym parafię bp H. Przeździecki napisał: „chcąc dopomóc dobru duchowemu wiernych, naszej pieczy przez Boga powierzonych, po wysłuchaniu zdania i opinii prześwietnej kapituły naszej – parafię prawną we wsi Żabieńcu pod wezwaniem św. Izydora oracza Wyznawcy – dla wybudowania tam kościoła powagą naszą biskupią ustanawiamy i erygujemy z dniem 24 grudnia 1924 r.”. Dekret o powstaniu parafii został 25 stycznia 1925 r. odczytany we wszystkich kościołach, do których wierni nowej parafii wcześniej przynależeli, a wszedł w życie 17 lutego. Do nowo utworzonej parafii włączono następujące wsie: Żabieniec Stary, Żabieniec Nowy, Olszynki, Osuchów – z parafii Łaskarzew, Wilkowyja Stara, Wilkowyja Nowa, Wycinki, osada Stoczek Młyn – z parafii Wilga i Kolonia Zakącie z parafii Garwolin.
Spadkobiercy pobożności maryjnej
Długo trwało poszukiwanie miejsca na kościół. Zakupiona ziemia znajdowała się poza granicami miejscowości tworzących nową parafię, stąd powstał problem, jak nazwać miejsce, w którym zostaną wybudowane kościół i budynki parafialne. – Były różne propozycje, ale biskup siedlecki zdecydował: „niniejszym zawiadamiam, iż utworzona dnia 17 lutego br. samodzielna parafia Żabieniec, powiatu garwolińskiego, od dnia dzisiejszego, tj. 19 lutego 1925 r., nosić będzie nazwę parafia Marianów”. I tak pozostało do dnia dzisiejszego. Motywem, którym kierował się biskup, nadając nazwę nowej miejscowości, była pobożność maryjna. Biskup był świadom, że wierni jego Kościoła są czcicielami Matki Bożej i dlatego chciał, aby parafia miała tytuł Matki Bożej, a miejscowość – Marianów. Jesteście spadkobiercami tej wielkiej tradycji pobożności maryjnej – kontynuował bp K. Gurda.
Zbawienie celem istnienia parafii
– Zbawienie jest pierwszym i najważniejszym celem istnienia każdej parafii. To w niej Jezus dokonuje naszego zbawienia. On jest tym, który wprowadza nas wszystkich do nieba, daje nam niebo. Ta historia zbawienia została zapisana poprzez posługę waszych księży proboszczów. Pierwszym był ks. Aleksander Kornilak, razem z nim wasi przodkowie przenieśli tutaj drewniany kościół z Korytnicy Łaskarzewskiej i uposażyli go w naczynia i szaty liturgiczne. Pierwszą Mszę św. odprawiono 10 maja 1925 r. przy ołtarzu polowym, w miejscu dzisiejszego cmentarza. Celebrował ją ks. Michał Turski z księżmi proboszczami z Wilgi i Garwolina. Świątynia, była konieczna do funkcjonowania parafii – podkreślił w homilii bp K. Gurda.
Zakupiony sosnowy kościół zestawiono na fundamentach z kamienia. Wewnątrz wieży umieszczono ofiarowany przez parafię Łaskarzew żeliwny dzwon, ważący około 90 kg, nazwany „Izydor” od imienia patrona parafii. W 1941 r. został on zarekwirowany i wywieziony przez władze niemieckie.
W 1987 r. proboszcz ks. Jerzy Domański zwrócił się do parafian z propozycją budowy nowej, murowanej światyni. Swoją propozycję motywował ciasnotą i czekającym kościół kosztownym remontem. Parafianie upoważnili proboszcza do rozpoczęcia działań w celu uzyskania wszelkich pozwoleń. Budowę rozpoczęto 5 kwietnia 1990 r. od wykopania fundamentów. 8 lipca 1990 r. bp Jan Mazur wmurował kamień węgielny wyjęty z Bazyliki św. Piotra w Rzymie i pobłogosławiony w Watykanie przez Jana Pawła II 17 grudnia 1986 r.
We wspólnocie Kościoła
Biskup podkreślał, że w każdej świątyni działa Jezus Chrystus, nasz Zbawiciel. – We wspólnocie gromadzimy się wokół Niego, słuchamy Jego słowa i korzystamy z Jego sakramentów św. To w nich Jezus daje nam duchowe życie, uzdrawia i uświęca. To w nich, szczególnie w sakramencie pokuty i pojednania, zdejmuje z nas balast grzechów, to przez sakramenty św. Jezus pomaga nam przejść przez ciasne drzwi. On jest nie tylko sędzią, ale przede wszystkim Zbawicielem, dlatego potrzebujemy kościoła – budynku i Kościoła – wspólnoty. Jako wspólnota wierzących wspieramy się wzajemnie na drodze zbawienia, czujemy się za siebie odpowiedzialni – argumentował bp K. Gurda.
Na zakończenie homilii przypomniał, że nasza ojczyzna przetrwała trudne czasy wojen, zaborów i niewoli dzięki Kościołowi. – Gdy Polski nie było na mapie Europy, Polacy czuli się Polakami w swoich kościołach, w których modlili się po polsku i przypominali sobie, kim są. To we wspólnocie Kościoła czerpali nadzieję na odzyskanie wolności, siłę i moc do przetrwania niewoli. To dlatego wszyscy wrogowie Polski uderzali najpierw w Kościół. Dzisiaj również potrzeba Polsce i nam, Polakom, trwania w naszej narodowej tożsamości. Potrzebny nam jest Kościół, nie pozwólmy go sobie odebrać. Niech św. Andrzej Bobola umacnia naszą religijną i narodową tożsamość i wraz ze św. Izydorem i Matką Bożą stale otacza was swoją opieką – zakończył biskup.
Uroczystość uświetnił chór Camerata z Gminnego Ośrodka Kultury w Wildze pod batutą Kazimierza Bukata. Druga część świętowania miała miejsce w parafialnych ogrodach, gdzie przygotowano agapę z jubileuszowym tortem i częścią artystyczną. Oprócz licznie przybyłych na uroczystości parafian i związanych z parafią księży, w jubileuszu parafii w Marianowie uczestniczyli m.in. poseł Grzegorz Woźniak, starosta Iwona Kurowska, wójt gminy Wilga Bogumiła Głaszczka, wójt gminy Garwolin Marcin Kołodziejczyk, przewodniczący rady gminy Garwolin Grzegorz Kot z radnymi, dyrektorzy szkół, poczty sztandarowe, strażacy i wielu innych znamienitych gości.
WAJ