Wielki jubileusz
W uroczystościach, które rozpoczęło procesyjne przejście od kaplicy w tzw. Gorczycewie do kościoła parafialnego, uczestniczyło wielu hierarchów kościelnych, około 50 kapłanów związanych z dekanatem łaskarzewskim, parlamentarzyści, samorządowcy, poczty sztandarowe, harcerze oraz liczne grono wiernych. Potem nastąpił obrzęd poświęcenia nowych wież kościoła i nowej figury Matki Bożej Niepokalanej. Dokonali go bp Kazimierz Gurda i proboszcz parafii ks. prałat Sławomir Niewęgłowski. Jubileuszowej Eucharystii przewodniczył pasterz Kościoła siedleckiego.
Krzyż duchowym drogowskazem
W homilii regens Penitencjarii Apostolskiej bp Krzysztof Nykiel powiedział, że staje dziś w wyjątkowym miejscu i czasie. – Łączymy się duchowo z pokoleniami chrześcijan, które przez 700 lat tworzyły tę świętą przestrzeń spotkania człowieka z Bogiem w Łaskarzewie, którzy wołali, jak głosi napis na murach tej świątyni: „Nie nam Panie, nie nam, ale imieniowi Twemu daj chwałę”. To wezwanie to nie tylko ozdoba murów, ale i nasz duchowy drogowskaz, bo nie tylko o nas tu chodzi, nie o naszą chwałę, lecz o Jego imię, które wywyższamy dziś wspólnie ponad wszystko – mówił bp K. Nykiel. Przypomniał też, że 14 września Kościół na całym świecie wspomina tajemnicę krzyża, który z symbolu klęski stał się czytelnym znakiem zwycięstwa. – Uświadamiamy sobie podczas tego odpustu, że krzyż Jezusa nie niszczy, ale daje życie. I choć krzyż boli, to prowadzi do chwały. Przeżywamy niejako podwójny jubileusz: 700-lecie parafii, ale także jubileusz zbawienia, które dokonało się właśnie na krzyżu. Nie są to zatem jedynie symboliczne imieniny parafii, a więc wspomnienie tytułu, jaki z chlubą nosi, ale szczególny czas otwarcia się na strumienie łaski, które płyną z ofiary Chrystusa na krzyżu. A w tym jubileuszowym roku także szczególna łaska nadziei, którą przywożę wam z samego Wiecznego Miasta, od grobów apostolskich i Drzwi Świętych. Tutaj, w Łaskarzewie, krzyż Chrystusa był podnoszony od pokoleń i to nie tylko nad ołtarzem, ale przede wszystkim w sercach ludzi. Nie dla naszej chwały, ale dla Jego imienia, aby Jego imię było sławione, aby Jego moc zbawienia rozbrzmiewała na całym świecie. To duchowe powołanie, które realizowały całe pokolenia wiernych i kapłanów na tej ziemi. Wasza parafia wasza nosząca zaszczytne wezwanie Podwyższenia Krzyża Świętego jest tego pięknym świadectwem – podkreślił bp Nykiel.
Zachowajmy naszą wiarę
Bp K. Gurda podziękował wszystkim, którzy przyczynili się do przygotowania pięknej jubileuszowej uroczystości. Pogratulował wież, które zostały w ostatnim czasie wybudowane. – Myślę, że wasz kościół nabrał szczególnego piękna – odzyskał to piękno, które miał kiedyś – podkreślił. Zwrócił też uwagę, jak ważne jest zachowanie wiary i przekazanie jej dzieciom i wnukom. – Bez waszego zaangażowania, bez uświadomienia sobie, że to wy jesteście ich wychowawcami, że prowadzicie je w wierze w Jezusa i według wartości, które z niej płyną, dzieci same nie wejdą w życie wiarą – podkreślał.
700 lat w pigułce
Ks. S. Niewęgłowski przypomniał, że w 1325 r. Jan Długosz, opisując dziesięcinę, wspomina wspólnotę parafialną Gorczycewo; należała ona wtedy do diecezji krakowskiej archidiakonatu radomskiego. – Z tego czasu mamy niewiele więcej informacji. Nie znamy nawet żadnego plebana Gorczycewa. Ale przychodzi rok 1418, kiedy to Gorczycewo należące do diecezji poznańskiej archidiakonatu czerskiego na prośbę bp. Andrzeja Łaskarza otrzymuje prawa miejskie. Król Władysław Jagiełło w zasługach dla jego dzieła – dla dyplomacji zagranicznej, dla Kościoła – godzi się dać Gorczycewowi prawa miejskie i zmienia nazwę na Łaskarzew, aby podkreślić zasługi biskupa. Kiedy Andrzej Łaskarz został biskupem poznańskim, papież dał mu relikwie Krzyża Świętego i w 1426 r. wybudowany kościół otrzymuje tytuł Podwyższenia Świętego Krzyża. Wskutek pożarów i różnych dziejów kolejne drewniane kościoły ulegały zniszczeniu, dlatego po powstaniu styczniowym został wybudowany nieduży kościół, później rozbudowywany. Podczas bombardowania 17 września 1939 r. Łaskarzew został zniszczony w ponad 90%. W tym czasie proboszczem był ks. Henryk Przesmycki i on wraz z parafianami postanowił odbudować i rozbudować zniszczony kościół. Niemcy dali pozwolenie na odbudowę, ale nie pozwolili odbudować wież. Ale doczekaliśmy się ich. Kościół z odbudowanymi wieżami dodaje uroku naszemu miastu – podkreślił ks. S. Niewęgłowski.
Po Eucharystii odśpiewano dziękczynne Te Deum za 700 lat istnienia parafii. Po zakończeniu uroczystości, w ogrodzie Maryi odbył się piknik rodzinny.
WALDEMAR JAROŃ