Śladami bp. Ignacego Świrskiego
Celem tego wyjątkowego wyjazdu była modlitwa i dziękczynienie za życie oraz pasterską posługę sługi Bożego bp. Ignacego Świrskiego. Pielgrzymi rozpoczęli wspólną drogę przed katedrą siedlecką, gdzie spoczywają doczesne szczątki bp. I. Świrskiego. Pierwszym etapem pielgrzymki były Wigry - dawny pokamedulski klasztor, miejsce o niezwykłej historii i pięknie duchowym.
Następnie uczestnicy udali się do miejscowości Elerne na Łotwie, gdzie w 1885 r. urodził się i został ochrzczony I. Świrski. W przeddzień 140 rocznicy jego narodzin została tam odprawiona Msza św., która zgromadziła zarówno pielgrzymów z Polski, jak i miejscowych parafian. Był to czas wdzięczności Bogu za dar życia i powołania biskupa siedleckiego.
Kolejny dzień pielgrzymi spędzili w Agłonie – sanktuarium maryjnym uznawanym za duchowe serce Łotwy. Po wspólnej modlitwie i zwiedzaniu bazyliki udali się do Rzeżycy, gdzie spotkali się z bp. Janisem Bulisem. Hierarcha podkreślił znaczenie pamięci o bp. Świrskim oraz radość ze spotkania, które stało się świadectwem żywej więzi między Kościołem łotewskim i polskim. Niezwykle serdecznie przyjęto pielgrzymów w miejscowej szkole katolickiej. Uczniowie przygotowali wzruszającą akademię, a wspólny czas stał się okazją do wymiany doświadczeń i modlitwy. Dzień zakończyła Eucharystia w kościele w Wielonach.
Przez Łotwę i Litwę
Środa upłynęła na zwiedzaniu Dyneburga, miasta o bogatej historii i różnorodnej kulturze. Pielgrzymi modlili się w świątyni Niepokalanego Poczęcia NMP, odwiedzili Dom Polski i miejscową szkołę, gdzie wciąż kultywowane są tradycje i język polski. Spotkania te pozwoliły odkryć duchowe i kulturowe konteksty życia bp. I. Świrskiego oraz przypomnieć jego związki z regionem.
Wilno to kolejny punkt na trasie. Modlitwa w kaplicy Matki Bożej Ostrobramskiej, nawiedzenie Cmentarza na Rossie, domu św. Faustyny Kowalskiej oraz sanktuarium Miłosierdzia Bożego z oryginalnym obrazem „Jezu, ufam Tobie!” były momentami szczególnej duchowej zadumy. Pielgrzymi zatrzymali się także przy budynku Uniwersytetu Wileńskiego – dawnego Uniwersytetu Stefana Batorego – gdzie ks. I. Świrski przed wojną wykładał teologię moralną. W programie znalazła się także modlitwa w Turgielach oraz wizyta w miejscowości Zacharyszki, gdzie przyszły biskup siedlecki mieszkał podczas II wojny światowej.
Dziedzictwo Kościoła siedleckiego
Ostatnim etapem pielgrzymki był Białystok – to tutaj ks. prof. I. Świrski pełnił funkcję rektora Wyższego Arcybiskupiego Seminarium Duchownego. W trudnych powojennych realiach troszczył się o rozwój grona profesorskiego i zapewnienie alumnom podstawowych warunków nauki i formacji. Jego posługa nacechowana odpowiedzialnością i zatroskaniem o przyszłość Kościoła pozostaje do dziś świadectwem wiary i odwagi.
Pielgrzymom towarzyszyli – służąc wiedzą i doświadczeniem – przewodnicy: Cezary Jurkiewicz i Agnieszka Skowrońska z akcji „Paczka na Kresy”. Niosąc pomoc materialną i wsparcie duchowe Polakom mieszkającym na dawnych Kresach, odwiedzają też miejsca związane z bp. Świrskim. Każdego roku wracają tam z paczkami świątecznymi i gestami pamięci, które budują mosty życzliwości między rodakami.
Pielgrzymka prowadząca przez miejsca związane z historią i wiarą stała się dla uczestników głębokim doświadczeniem duchowym. Była zarazem okazją do ponownego odkrycia postaci bp. I. Świrskiego – pasterza, którego życie i dzieło pozostają żywym dziedzictwem Kościoła siedleckiego.
Ks. Bartosz Švăbik
MOIM ZDANIEM
Bp Kazimierz Gurda
Pielgrzymka pomaga zrozumieć postawę, nauczanie i świadectwo, które pozostawił w naszej diecezji bp I. Świrski. W Elerne mogliśmy zobaczyć środowisko, w którym się urodził i spędził pierwsze lata życia, w Dyneburgu – miejsca, które kształtowały jego serce, umysł i postawę miłosierdzia, w Wilnie – atmosferę miejsc, gdzie pracował naukowo, żył i modlił się. Pozwoliło nam to lepiej wyobrazić sobie jego pracę jako duszpasterza akademickiego i wychowawcę młodzieży.
Przekonaliśmy się, że w wielu miejscach łatwo można się porozumieć po polsku, a spotkania z tamtejszymi katolikami, uczestnictwo w liturgii i odwiedziny w pięknie utrzymanych kościołach dowiodły, jak mocno pielęgnowana jest tam polska tradycja i katolicka wiara.
Jestem wdzięczny bp. Grzegorzowi, księżom dziekanom, proboszczom i seniorom, jak też siostrom zakonnym i osobom życia konsekrowanego za udział. Za obecność i zaangażowanie serdecznie dziękuję panu Cezaremu i pani Agnieszce.
Na pierwszą pielgrzymkę śladami sługi Bożego patrzę jako na początek nowej tradycji, wierząc, że księża, którzy w niej uczestniczyli, będą chcieli organizować podobne wyjazdy dla swoich parafian, a w realizacji pomoże nasze diecezjalne biuro pielgrzymkowe. Poprzez spotkanie z miejscami życia bp. I. Świrskiego możemy lepiej poznać jego osobę, pracę, nauczanie, jak też zrozumieć jego dziedzictwo. Gorąco do tego zachęcam.
Ks. dr Mariusz Świder – postulator procesu beatyfikacyjnego bp. I. Świrskiego
Pielgrzymka stała się wspaniałą okazją do jeszcze lepszego poznania osoby bp. Ignacego. Będąc na Łotwie w miejscach, gdzie urodził się sługa Boży, gdzie został ochrzczony, służył do Mszy św., gdzie chodził do szkoły, a także w Wilnie, gdzie prowadził działalność duszpasterską oraz dydaktyczno-naukową w Uniwersytecie Stefana Batorego, mogliśmy doświadczyć klimatu, w jakim wzrastał młody Ignacy, a potem już ks. profesor Świrski.
Ta pielgrzymka organizowana przez Biuro Postulacji Sługi Bożego bp. Ignacego Świrskiego oraz przez Diecezjalne Centrum Pielgrzymkowo-Turystyczne ARKA jest dla mnie jako dla postulatora procesu niejako tłem życia i posługi bp. Ignacego. Doświadczenie prostoty i skromności życia ludzi żyjących na tamtych terenach, a także ich wyjątkowej gościnności i życzliwości oraz przywiązania do wiary i tradycji, pozwala lepiej zrozumieć altruistyczną postawę sługi Bożego.
Dzięki pielgrzymce poznaliśmy również wielu naszych rodaków mieszkających na Łotwie i Litwie, realia ich życia oraz historię ich rodzin. Ucieszyłem się, gdy zauważyłem, z jaką troską dbają o polskie tradycje, o upamiętnianie osób i miejsc związanych z Polakami. Znajdziemy tam również wiele zadbanych polskich cmentarzy. Mam nadzieję, że takie pielgrzymki będą organizowane i szczerze je polecam.
Jestem przekonany, że bp Ignacy duchowo cały czas towarzyszył nam na pielgrzymim szlaku.
Cezary Jurkiewicz – przewodnik, organizator akcji „#PaczkaNaKresy”
Przez pięć dni mogliśmy podążać śladami bp. I. Świrskiego razem z biskupami diecezji siedleckiej, kapłanami i osobami konsekrowanymi. To dowód na to, że Pan Bóg nie działa przypadkowo, ponieważ mieliśmy okazję dostrzec, jak bardzo postawa człowieka miłosierdzia, jakim niewątpliwie był sługa Boży, wpisuje się w funkcjonującą od 18 lat akcję „Paczka na Kresy”. Ja sam związany jestem z akcją od wielu lat, a obecnie – razem z Agnieszką Skowrońską – pracuję przy jej organizacji na Łotwie. Nasze działania to nie tylko pomoc materialna czy przekazywane paczki. Najważniejsza jest obecność przy ludziach. Tak rozumiał swoją posługę również bp Świrski – prowadził ludzi do Boga właśnie poprzez spotkania z innymi. My, zapraszając młodych wolontariuszy, chcemy umożliwiać im zetknięcie się z historią Rzeczypospolitej. Dzięki temu ziemia związana z osobą bp. Świrskiego staje się dla nich żywa i obecna. Co roku jesteśmy w Elerne – miejscu chrztu bp. Ignacego.
Dla mnie największą radością jest świadomość, że ta pielgrzymka może być dla diecezji siedleckiej początkiem nowego dzieła.