Serce, które mówi o miłości Boga
Czerwiec w Kościele jest nierozerwalnie związany z nabożeństwem do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Skąd wziął się ten kult?
Obecność kultu Serca Jezusowego w Kościele nie jest przypadkowa. Choć w swojej oficjalnej formie liturgicznej został zatwierdzony w 1765 r., a dla całego Kościoła w 1856 r., jego korzenie sięgają znacznie dalej.
Świadczą o tym praktyki liturgiczne Kościołów lokalnych oraz liczne prośby kierowane do Stolicy Apostolskiej przez biskupów i władców, w tym także królów Polski. Jedną z wcześniejszych form tego kultu było nabożeństwo do pięciu ran Chrystusa, ze szczególnym podkreśleniem rany boku. Już w średniowieczu oddawano cześć Jezusowi, rozważając Jego zbawczą i bezinteresowną miłość, której znakiem stały się otwarty bok Zbawcy i Eucharystia.
Duże znaczenie miały również objawienia w Paray-le-Monial. Jezus ukazał św. Małgorzacie Marii Alacoque swoje Serce, mówiąc o miłości do ludzi i o bólu, jaki sprawia Mu ich obojętność. Prosił, aby odpowiedzią na ten dar były wynagrodzenie, zerwanie z grzechem i odwzajemnienie miłości.
Czy w Ewangelii znajdujemy podstawy dla kultu Serca Jezusowego?
Tak, choć trzeba podkreślić, że jego istotą nie jest oddawanie czci jedynie jednemu organowi ciała Jezusa. Serce od zawsze było w tradycji Kościoła symbolem nieskończonej miłości Boga do człowieka. ...
DY