Rozmowa z ks. prof. Markiem Tatarem, krajowym duszpasterzem powołań KEP, Kierownikiem Katedry Mistyki Chrześcijańskiej UKSW w Warszawie.

Czy trafniejsze jest dziś mówienie o kryzysie powołań, czy raczej o kryzysie powołanych - czyli ludzi mających trudność z podjęciem decyzji na całe życie?

Rzeczywiście coraz częściej mówimy o kryzysie powołanych niż powołań. Trudno bowiem zakładać, że Pan Bóg cofa swoje słowo w historii czy przestaje wzywać człowieka. Problem leży gdzie indziej i jest złożony. Jeśli mówimy o kryzysie powołanych, trzeba zapytać o jego źródła.

Tragiczne wydarzenia z 24 marca 1944 r. na trwałe wpisały nazwisko Ulmów do księgi bohaterów II wojny światowej, ale to nie śmierć, lecz ich piękne życie stało się testamentem.

Żyli zwyczajnie - razem, pracując, wychowując dzieci i budując dom na uboczu Markowej. W tej codzienności było widać coś prostego i prawdziwego: bliskość, zaufanie i wzajemne przywiązanie, które Józef utrwalał na rodzinnych fotografiach. Byli parą wyjątkową jak na realia tamtych czasów - małżeństwem, które połączyła miłość i wspólna codzienność, a nie tylko rozsądek czy obowiązek życia razem. Wiktoria - spokojna, cicha, wręcz introwertyczna, Józef natomiast energiczny, dusza towarzystwa, aktywny w życiu wsi i pełen pomysłów.

To jeden z najbardziej rozpoznawalnych i najukochańszych wizerunków Maryi na świecie. Od pokoleń ludzie powierzają Jej swoje troski, choroby, rodzinne dramaty i życiowe wybory, wierząc, że nie pozostaje obojętna na żadną ludzką sprawę.

Patronka rekordowej liczby parafii. W Polsce wezwanie Matki Boskiej Nieustającej Pomocy posiada ponad 140 kościołów, z czego w diecezji siedleckiej trzy: w Radzyniu Podlaskim, Maniach i Starym Opolu. Równie popularny jest Jej obraz, który znajduje się nie tylko w wielu świątyniach, ale i domach.

Gdy rodzice dowiadują się, że będą mieli bliźnięta, a chwilę później kalkulują, które z nich „zostawić”, bo bardziej pasuje do ich planów, świat przekracza cienką czerwoną linię.

To nie jest już tylko spór o aborcję, ale fundamentalne pytanie o granice człowieczeństwa. Co będzie dalej? Eutanazja tych, którzy też przestaną „pasować”? Nagranie opublikowane przez Justynę Wydrzyńską, działaczkę lewackiego Aborcyjnego Dream Teamu, miało być zapewne kolejną opowieścią o „pomocy kobietom”. Tym razem jednak wywołało wyjątkowo mocne reakcje nie tylko środowisk pro-life.

W Milejczycach powstanie sanktuarium Najświętszego Serca Pana Jezusa Dobrego Pasterza.

Ta decyzja dojrzewała wraz z odradzającym się tu od lat kultem i tysiącami pielgrzymów przybywających przed słynący łaskami obraz z pytaniami, na które często nie znajdują odpowiedzi gdzie indziej. Jedni mówią o uzdrowieniach i ocalonych rodzinach, inni o trudnym do wytłumaczenia poruszeniu serca, po którym nic nie pozostaje już takie samo. By klęknąć przed słynącym łaskami obrazem z motywem Dobrego Pasterza i powierzyć Mu swoje życie, ludzie przyjeżdżają tu z całej Polski, a nawet z zagranicy.

Rozmowa z ks. prof. Dariuszem Lipcem z Katedry Teologii Pastoralnej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Jak zmienia się życie dziecka po przyjęciu Pierwszej Komunii św.? W jaki sposób wyjaśnić dziewięciolatkowi sens tego wydarzenia i to, na Kogo naprawdę czeka?

Trudno odpowiedzieć na to pytanie z całą dokładnością, bo nie dysponujemy miarodajnymi opracowaniami dotyczącymi życia religijnego dzieci po Pierwszej Komunii św. Opieramy się głównie na obserwacjach duszpasterzy i własnym doświadczeniu. To zresztą bardzo ciekawy temat, także naukowy, który wymagałby pogłębionych badań. Jeśli chodzi o samo wyjaśnienie dziecku sensu Pierwszej Komunii św., wydaje się, że duszpasterstwo wypracowało dość klarowny język.

Kochała życie - jego piękno i zwyczajność: narty, muzykę, dobrze skrojone ubrania, codzienną pracę. Pokazywała, że świętość nie jest oderwana od świata. Przeciwnie - rodzi się w miłości i decyzjach podejmowanych tu i teraz. Od 20 lat Siedlce mają swoją świętą „od codzienności”.

Joanna Beretta Molla żyła krótko - w latach 1922-1962 - ale intensywnie. Lekarka, żona, matka czworga dzieci. Pracowała, wychowywała, angażowała się społecznie. Kochała góry i narty, muzykę i teatr. Grała na fortepianie, malowała, prowadziła samochód w czasach, gdy dla wielu kobiet było to wciąż nieosiągalne. Przeglądała żurnale mody i dbała o wygląd.

Wśród polskich oficerów zamordowanych w Katyniu wiosną 1940 r. była tylko jedna kobieta - pilot Janina Lewandowska. W obozowej pamięci zapisała się jako „Matka Boska Kozielska” - symbol wiary, odwagi i niezwykłej siły ducha, który nie złamał się nawet w sowieckiej niewoli.

Janina Antonina urodziła się 22 kwietnia 1908 r. w Charkowie w rodzinie o silnych tradycjach patriotycznych. Była córką gen. Józefa Dowbora-Muśnickiego - dowódcy powstania wielkopolskiego, oraz Agnieszki z Korsuńskich - kobiety utalentowanej muzycznie, która swoje artystyczne ambicje poświęciła na rzecz rodziny.