Od lat teologowie głowią się, jak to możliwe, że prosta kobieta, która nigdy nie opuściła nie tylko swojej ojczyzny, klasztoru...

miasteczka Dülmen, gdzie mieszkała, ale nawet łóżka, w którym złożona chorobą spędziła blisko 12 lat - była w stanie ze szczegółami opisać miasta i osiedla Palestyny czasów Jezusa, topografię terenu, kulturę i obyczaje, postacie znane nam z Biblii. Jej wizje zapisane m.in. w „Pasji” nieprzerwanie poruszają wyobraźnię i zachwycają. Anna Katarzyna Emmerich urodziła się jako piąte dziecko w rodzinie ubogich rolników Bernarda i Anny. Od najmłodszych lat była słabego zdrowia. Jako nastolatka podjęła decyzję o wstąpieniu do klasztoru augustianek, co stało się w 1802 r.

„Nie wyrażam zgody na organizowanie przez ks. Daniela Galusa i wspólnotę «Miłość i Miłosierdzie Jezusa» spotkań o charakterze religijnym i stanowczo przestrzegam wiernych przed uczestnictwem w tych spotkaniach.

Udział w liturgii i korzystanie z sakramentów sprawowanych przez suspendowanego kapłana wiąże się z ciężką winą moralną” - napisał bp Kazimierz Gurda w komunikacie odczytanym w minioną niedzielę w parafiach diecezji siedleckiej. „Obecnie w Stolicy Apostolskiej toczy się wobec ks. Daniela Galusa proces przeniesienia go do stanu świeckiego. Motywem rozpoczęcia tego procesu są m.in. uporczywe nieposłuszeństwo wobec decyzji własnego Biskupa oraz Stolicy Apostolskiej, kierowanie fałszywych oskarżeń pod adresem przełożonych.

Trudno wyobrazić sobie Wielki Post bez nabożeństwa Drogi krzyżowej.

Ma ono swoją bogatą historię, jest zwizualizowane praktycznie w każdym kościele ikonami, obrazami, płaskorzeźbami. Zapewne jednak mało kto wie, że papież Benedykt XVI w 2007 r. zatwierdził tzw. Biblijną Drogę krzyżową. Czym różni się ona od nabożeństwa tradycyjnego? Tradycja odprawiania Drogi krzyżowej zrodziła się w Jerozolimie. Pielgrzymi odwiedzali miejsca związane z życiem, śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa praktycznie od początku, kiedy tylko stało się to możliwe. Dość wspomnieć np. odnalezienie podczas pielgrzymki przez św. Helenę drzewa Krzyża Świętego (326-328 r.).

Zapewne fakt ten dla większości Państwa nie jest nowy, ale warto go przypomnieć i skomentować, ponieważ - jak żaden inny - pokazuje stan umysłu naszych tzw. elit decydujących o kształcie Unii Europejskiej, do której należymy i która rości sobie  coraz większe prawa do decydowania o losie i przyszłości także naszej ojczyzny.

Do kuriozalnej sytuacji doszło w czwartek 12 lutego w Parlamencie Europejskim. Europosłowie poddali pod głosowanie poprawkę stwierdzającą, że - cytuję: „Tylko biologiczna kobieta może zajść w ciążę”. I co się okazało? 233 eurodeputowanych opowiedziało się przeciwko, 200 było „za”, a 107 wstrzymało się od głosu.

Żyjemy w  świecie, w którym obowiązuje szereg regulacji, zasad określających sposób funkcjonowania społeczeństwa, wspólnot.

Jeszcze stoją w naszych domach choinki, a w uszach brzmią słowa świąteczno-noworocznych życzeń. Jeszcze pozostała pamięć Bożego Narodzenia, spotkań rodzinnych, Wigilii, odbytych w Adwencie rekolekcji i spowiedzi.

Ale wkrótce wyzwania codzienności przejmą władzę nad czasem - przed nami majaczy szarobura rzeczywistość. Na ile zrobimy w niej miejsce Panu Bogu? Zazwyczaj podczas rekolekcji, misji organizowane są nabożeństwa pokutne. Ich cel jest oczywisty: przypomnienie potęgi Bożego miłosierdzia, dobre przygotowanie do przeżycia sakramentu pokuty (rachunek sumienia, żal za grzechy, postanowienie poprawy, poszukanie sposobów zadośćuczynienia), zbudowanie odpowiedniej perspektywy spojrzenia na siebie, swoje grzechy, przyzwyczajenia, toksyczne relacje.

Tak naprawdę bożonarodzeniowa Ewangelia nie jest idyllą zrodzoną z sentymentalnej, słodkiej pobożności, deserem po obfitej świątecznej uczcie.

Jest budzącą wzburzenie opowieścią o trwającym nadal egoizmie świata, do którego drzwi nadaremnie puka Maryja z Józefem. Jest zaproszeniem, aby wzorem pasterzy podejść bliżej Dziecięcia, odbyć niezwykłą, wewnętrzną pielgrzymkę wiary, która zmienia wszystko. Już za kilka dni będziemy czytali fragment Ewangelii opowiadający o narodzeniu Jezusa. Najwięcej pisze o nim św. Łukasz. Dlaczego? Jedna z hipotez głosi, że jako uczeń św. Pawła wielokrotnie rozmawiał z apostołami - naocznymi świadkami wydarzeń z udziałem Chrystusa.

Spore zaciekawienie wzbudziła niedawno jedna z moich znajomych. Wyciągnęła z torebki papierosy opakowane w różowe silikonowe etui. Pali od lat.

Co prawda, jak niejednokrotnie tłumaczyła pytana o sensowność puszczania z dymem kilkuset złotych miesięcznie i celowość szkodzenia swojemu zdrowiu, pali tylko paczkę dziennie, więc… „proszę, bez przesady!”. Problem zaczął się dobrych kilka lat temu, kiedy ustawowo na pudełkach z rzeczoną zawartością zaczęto umieszczać już nie napisy przestrzegające przed szkodliwością palenia, ale dość realistyczne obrazki pokazujące zniszczone płuca palacza, zmiany nowotworowe, zdjęcia osób na łóżkach szpitalnych itp. Nic przyjemnego. Z pomocą pośpieszył rynek.