Dziennikarka zadała mi pytanie: „A gdyby pan był premierem, to po ile byłaby benzyna?”. Ja powiedziałem: 5,19. Tak, dzisiaj benzyna byłaby po 5,19, to mogę powiedzieć z całą odpowiedzialnością.

Uważam, że gdybym dzisiaj był premierem, rachunki za prąd i za gaz mogłyby wynosić połowę tego, co wynoszą - powiedział 24 stycznia 2023 r. na odbywającym się w Sali Białej Miejskiego Ośrodka Kultury w Siedlcach spotkaniu z mieszkańcami regionu ówczesny szef PO Donald Tusk. Minęły nieco ponad trzy lata i ten sam Donald Tusk, już jako premier, na konferencji prasowej innej dziennikarce dał do zrozumienia:

Polityczne przedwiośnie niewątpliwie zdominowali panowie: Karol Nawrocki i Jarosław Kaczyński.

Prezydent RP po wyprowadzeniu ciosu powalił na deski premiera Donalda Tuska, zaś leżący na nich prezes PiS właśnie usiłuje się podnieść i stanąć do dalszej walki. Wspólna inicjatywa głowy państwa i prezesa NBP na strzępy rozniosła rządową narrację głoszącą brak alternatywy dla unijnej pożyczki SAFE. Uśmiechniętym, którzy już zaczęli chłodzić szampana, zdawało się, że mają prezydenta w garści. Gdyby Karol Nawrocki podpisał ustawę, przez chwilę prorządowe media mówiłyby, że chłop zmądrzał, coś zrozumiał albo się przestraszył.

W słusznie minionej epoce pewnego bacę z Podhala namówiono, by wstąpił do partii.

Chłop napisał podanie, wsiadł do pociągu i pojechał do siedziby Komitetu Wojewódzkiego PZPR. Po dotarciu na miejsce portier skierował go do dużej sali, gdzie zasiadała kilkuosobowa egzekutywa partyjna weryfikująca lojalność przyszłych towarzyszy. - A oddalibyście baco partii konia, gdyby partia go potrzebowała? - zapytał jeden z aparatczyków. - Ja, łoddołby - odparł baca. - A świniaka byście oddali? - dopytywał drugi. - Łoddołby - zapewnił dumny chłop spod Tatr.  

„Gdzie diabeł nie może, tam babę pośle” - głosi wywodząca się jeszcze z wieków średnich sentencja.

Dawniej uważano, że diabeł, nie mogąc wprost kogoś skusić, nasyłał nań złośliwą babę-jędzę, aby ta w sobie tylko znany sposób dokonała niemożliwego. Dziś cytowane powiedzenie jest raczej nacechowane pozytywnie i dowartościowuje kobiecą inteligencję oraz determinację w rozwiązywaniu problemów. Obecnie w bardzo wielu środowiskach kobiety uchodzą za osoby sprytniejsze i zaradniejsze od mężczyzn.

Noblista Albert Einstein, znany zapewne wszystkim z najsłynniejszego wzoru świata E=mc², u kresu życia miał rzec: „Szaleństwem jest robić wciąż to samo i oczekiwać różnych rezultatów”.

I choć nie istnieją naukowe dowody dobitnie stwierdzające, że słowa te wypowiedział ów nietuzinkowy człowiek, to i tak nie ma to żadnego znaczenia, bowiem sensu akurat tej wypowiedzi nijak nie da się podważyć. Choć niektórzy - podobnie jak niezbitą teorię względności Einsteina - uporczywie próbują. Regularnie robi to uśmiechnięta brygada wypluwająca z siebie niewyobrażalne ilości propagandy przeplatanej czczymi obietnicami i tandetnym politycznym teatrzykiem.

Nie ma to, jak posłuchać profesjonalisty z tytułem naukowym. I wyjaśni, i oświeci, i uświadomi, i doradzi, a i od czasu do czasu nawet dobrze pożyczy.

Przed kilkoma dniami Centrum Badania Opinii Społecznej opublikowało wyniki przeprowadzanych regularnie badań mających na celu wskazanie polityka, którego rodacy darzą największym zaufaniem. Od pewnego czasu liderem sondaży jest prezydent Karol Nawrocki. Z ostatniego rankingu wynika, że ufa mu więcej niż połowa Polaków (52%).

- Polska to jest bardzo dziwna kraj - mawiał Zulu-Gula vel Tadeusz Ross w popularnym programie satyrycznym emitowanym przed laty na jednym z kanałów telewizyjnych.

W Polsce wciąż można kraść miliony, pobić człowieka, potrącić staruszkę na pasach, defraudować państwowe pieniądze, pokazując środkowy palec - wmawiać, że to gest victorii, kierować samochodem po spożyciu alkoholu… I jeśli jesteś z odpowiedniego układu politycznego, to za takie i wiele innych drobnostek nic ci nie grozi, bo swoi - jak mówił klasyk - będą cię k… bronić jak niepodległości.

Wszyscy mają, mam i ja. Ba, dostałem nawet dwa egzemplarze. Mowa o rządowym „Poradniku bezpieczeństwa”.

Ponieważ jakiś czas temu pobieżnie przejrzałem elektroniczną wersję wybitnego dzieła Ministerstwa Obrony Narodowej oraz Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, znalezione w skrzynce pocztowej egzemplarze wrzuciłem do stojącego w kotłowni kartonu z makulaturą przeznaczoną na rozpałkę w piecu. Niedawno dokopałem się do zaklejonych kopert i postanowiłem na ową - co by nie mówić cenną, bo kosztującą podatnika blisko 45 mln zł - broszurkę spojrzeć z perspektywy osoby niemającej pojęcia o pierwszej pomocy, sposobach przetrwania w terenie, sygnałach alarmowych czy zagrożeniach terrorystycznych.

Polska polityka nie przestaje zaskakiwać. Jeszcze do niedawna wydawało się, że po brawurowej rezygnacji Szymona Hołowni z liderowania ugrupowaniu swojego imienia nie ma prawa wydarzyć się nic bardziej kuriozalnego.

Tymczasem już wiadomo, że rzeczywistość przerosła wszelkie wyobrażenia. Szymon Hołownia, nie wiedząc, co zrobić z politycznym nieboszczykiem Szymonem Hołownią, postanowił… wskrzesić Szymona Hołownię. W polityce nasz świecki kaznodzieja pojawił się dość nieoczekiwanie. Kiedy w grudniu 2019 r. oficjalnie ogłosił start w wyborach prezydenckich i przedstawił program, jasnym się stało, że mamy do czynienia z nieco już oklepanym projektem.

Wdrażany od pewnego czasu unijny nakaz przytwierdzania plastikowych nakrętek do kartonów i butelek przynosi pierwsze efekty. Klimat zaczyna się ochładzać i - jak twierdzą znawcy tematu - istnieje duże prawdopodobieństwo, że planeta jednak nie spłonie.

Po niezwykle zimnym ubiegłorocznym maju, mamy zimę, jaką ludzie tak starzy, jak ja, pamiętają z dzieciństwa i wczesnej młodości. Ponieważ tęgi mróz wciąż nie odpuszcza, to aż strach pomyśleć, jak niebawem będą wyglądać zimy, gdy ulice naszych miejscowości zdominują zeroemisyjne pojazdy na baterie, pod naszymi oknami staną wiatraki i farmy fotowoltaiczne, a chałup nie będzie można ogrzewać coraz bardziej nieekologicznym gazem, olejem, pelletem, drewnem czy węglem.