14 grudnia 2018 r. Imieniny obchodzą: Alfred, Izydor

Pogoda: Siedlce

Numer 50
13-19 grudnia 2018r.

menu

NEWS

Już za tydzień - z kolejnym numerem ECHA - kalendarz na 2019 r.!

STRONA GŁÓWNA



Archiwum jedynek
Pobierz pełne wydanie
Dodatek Echo Leśne

Opinie

 
 

Jak nie zmarnować Adwentu?

6 grudnia 2017 r.

Najwspanialszy prezent: przebaczenie


fot. PIXABAY.COM

Święta to taki czas, w którym chcielibyśmy, by wszystko było idealne. Jednak nasze relacje takie nie są. Często siadamy do wigilijnego stół z wzajemnymi urazami, żalem, skłóceni, a nawet nie odzywając się do tych, z którymi dzielimy się opłatkiem. Zdaniem psychologów warto spróbować rozwiązać problemy i odbyć trudne rozmowy jeszcze przed świątecznymi spotkaniami. Adwent to idealny czas na przeproszenie i przebaczenie.

Chcesz być szczęśliwy przez chwilę? Zemścij się. Chcesz być szczęśliwy zawsze? Przebacz - przekonywał francuski dominikanin Henri Lacordaire. Potwierdzają to współcześni psychologowie - wybaczenie to najskuteczniejszy sposób na uwolnienie się od negatywnych uczuć.

Rok temu kolacja wigilijna przypadała w domu Magdy. Sama myśl o uroczystości przyprawiała ją o skurcze żołądka, a wszystkie złe doświadczenia z przeszłości osaczały myśli i emocje. Dwa lata temu święta spędzili w domu brata męża, a rok wcześniej gościli ich jego rodzice. Bez względu na miejsce świętowania wszystkim zarządzała teściowa: pilnowała porządku zasiadania przy stole, kolejności potraw wigilijnych i całego programu kolacji. Był w nim ujęty czas na składanie życzeń, dzielenie się opłatkiem, a potem rozpakowywanie prezentów, wcześniej ułożonych pod pięknie ustrojoną choinką. - Najtrudniejszym momentem było dla mnie zawsze składanie życzeń. Nie potrafiłam spojrzeć głęboko w oczy teściowej czy szwagierki po kolejnym roku nagromadzonych zranień, poczucia krzywdy i niewypowiedzianych pretensji. Żaden konflikt nie kończył się słowami pojednania: „wybacz mi” lub „przepraszam”. Wiedziałam, że nie spełniam oczekiwań rodziny i czułam się wśród niej coraz gorzej - opowiada Magda, dodając, iż zranienia towarzyszyły jej właściwie całe życie. Wkładała je do niewidzialnego plecaka, a ten z każdym rokiem stawał się coraz większy i cięższy. Był tam żal do mamy, która faworyzowała młodszą siostrę, do biernego ojca, a także do teścia oraz męża, że jako mężczyźni nigdy nie stanęli w jej obronie. Ten bagaż zaczął ciążyć Magdzie do tego stopnia, że stała się zgorzkniała, smutna, coraz bardziej oddalała się od rodziny, obwiniając ją o wszystko. - Myślałam nawet o tym, by odejść od męża. Miałam do niego pretensję, iż nigdy nie stanie po mojej stronie, nie przywoła swojej matki do porządku. Każda wizyta w domu teściów kończyła się kłótnią, kiedy tylko zamykaliśmy drzwi ich domu. W pewnym momencie poczułam, że już dłużej nie dam rady. Byłam u kresu wytrzymałości, kiedy klękałam u kratek konfesjonału - przyznaje kobieta.

 

Niebo się otworzyło

Ksiądz, po wysłuchaniu Magdy, poradził, by najpierw poprosiła Boga, by On przebaczył jej własne niewłaściwe reakcje, zagniewanie, użalanie się nad sobą. Zaproponował również modlitwę amerykańskiego zakonnika o. Roberta DeGrandisa. - Obejmuje ona najważniejsze obszary naszego życia. O. DeGrandis poleca odmawiać ją przez 30 kolejnych dni, pozwalając w ten sposób Bogu wydobywać osoby i sytuacje, z którymi związały nas bolesne doświadczenia - wyjaśnia Magda. - Kiedy skończyłam modlitwę, głośno powiedziałam jeszcze: „Wybaczam mojej mamie, ojcu, wybaczam moim przodkom, mojej teściowej, szwagierce. Od tej chwili nie czynię ich już odpowiedzialnymi za moje życie i moje wybory. Są wolni od długu wobec mnie. Błogosławię ich Bożą miłością, której sama doświadczyłam”. Po tych słowach - wypowiedzianych szczerze i z ufnością - poczułam, że jakiś wielki ciężar spadł z moich barków, niebo nade mną się otworzyło - wspomina.

 

Wyjście z więzienia przeszłości jest możliwe

Magda wierzy, że nadchodzące święta będą zupełnie inne. Że będzie mogła szczerze, prosto z serca, wypowiedzieć prawdziwe życzenia i spojrzeć głęboko w oczy każdej osobie w rodzinie. - Czuję, jakby wszystkie zranienia raz na zawsze zostały zabrane przez samego Boga. Wierzę, iż w momencie kolejnej próby

nie będę już sama, bo dzięki Niemu wyjście z więzienia przeszłości jest możliwe. Przebaczenie innym w mocy tego, co uczynił dla nas Jezus, jest najwspanialszym prezentem, jaki możemy sobie sprawić - przekonuje kobieta.


Nie zmarnujmy tego Adwentu

PYTAMY o. prof. Zdzisława J. Kijasa OFMConv, teologa, pracownika watykańskiej kongregacji spraw kanonizacyjnych.

 

Piotr pyta Jezusa: „Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat wykroczy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy?”…

A Jezus odpowiada: „Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy” (Mt 18,21-22). Jednak do przebaczenia trzeba dojrzeć emocjonalnie. Rana, która została zadana, musi się wpierw zabliźnić, aby umieć wybaczyć. Czy relacje będę na powrót takie, jak dawniej? Pokazać to może jedynie czas. W procesie udzielenia przebaczenia lub prośby o nie bardzo istotna jest modlitwa i to od niej powinniśmy zacząć…

 

Święta to czas pojednania - łatwo powiedzieć, ale zrealizować już trudniej.

Warto przebaczać, czy to ze względu na wiarę, dla spokoju sumienia, z troski o harmonię, tak ważną w relacjach międzyludzkich i środowisku, w jakim się żyje i pracuje itd. Trzeba jednak podkreślić, iż decyzja o przebaczeniu nie powinna być gestem automatycznym, który przychodzi bez wysiłku. Kiedy jest taka, nie czyni dobrze ani temu, kto przebacza, ani też osobie, której udziela się przebaczenia. Mówiąc, że trzeba umieć przebaczyć „aż siedemdziesiąt siedem razy”, Jezus nie sugeruje, by był to odruchowy gest, do którego nie przywiązuje się większej wagi. Nic z tego! Każde przebaczenie jest określonym wewnętrznym i międzyludzkim wydarzeniem i wymaga właściwego przygotowania. Zarówno ze strony tego, kto przebacza, jak i tego, komu udziela się przebaczenia.

Kiedy Jezus mówi o pojednaniu, wzywa zarazem do zadośćuczynienia i do skruchy ze strony tego, kto dopuścił się przewinienia. W przypowieści o synu marnotrawnym młodszy syn postanawia więc powiedzieć ojcu: „Zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie; już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mnie choćby jednym z najemników” (Łk 15,18-19). Podobnie jest w przypowieści o nielitościwym dłużniku. Sługa błaga swego pana: „Panie, miej cierpliwość nade mną, a wszystko ci oddam”(Mt 18,26). Przebaczenie, którego się udziela, jeżeli nie pada niczym ziarno na glebę żyzną, jeżeli nie dotyka serca skruszonego, nie przyniesie oczekiwanego owocu. Poprawi sytuację, ale tylko na krótko.

 

Co jest najważniejsze w przebaczeniu?

Odzyskanie utraconej równowagi, która gdzieś się zatraciła. Przywrócimy ją tylko wtedy, kiedy będzie określona współpraca między krzywdzącym i skrzywdzonym. Można, oczywiście, powiedzieć sobie: „nie czuję się zraniony/skrzywdzony; czyjś błąd już mnie nie boli; odpuszczam wszystkie winy bezwarunkowo i jestem pogodzony z osobą, która mnie skrzywdziła”. Pozostaje jednak otwarte pytanie, czy taka decyzja wystarczy, czy działa wychowawczo? Czy nawróci tego, kto dotąd krzywdził, kłamał, donosił? Prośmy Pana, aby zła nie czynić i nie musieć prosić o przebaczenie. Módlmy się również, aby umieć zabiegać o przebaczenie, kiedy zajdzie taka potrzeba, a także byśmy byli hojni w jego udzielaniu, kiedy inni o to proszą.

 

W tym roku Adwent jest wyjątkowo krótki. Jak go nie zmarnować?

Adwent to czas naszego czuwania na przyjście Pana. To czas radości i miłości, żywej modlitwy i większego chyba kontaktu z Bogiem. Zauważmy, że w naszym życiu tak samo zachowujemy się przed narodzeniem oczekiwanego dziecka: jesteśmy dumni, radośni, mili i dobrzy! Adwent to czas na zastanowienie się nad naszym dotychczasowym życiem, to idealny czas przeprosin i przebaczenia bliźniemu. Wszakże w okresie świąt Bożego Narodzenia - tych radosnych świąt, rodziny powinny być razem, pogodzone i szczęśliwe. W Adwencie dążmy więc usilnie do zgody, zaufajmy i polecajmy się w modlitwach Bogu, Chrystusowi! Odpowiadajmy miłością na cierpienie i nienawiść, umacniajmy naszą wiarę w Jezusa Chrystusa. Przestańmy przeklinać, bluźnić, kombinować, prześladować, posądzać i dręczyć najbliższych, kłamać. Bądźmy zawsze przygotowani na to, że Bóg może wszystko niespodziewanie zmienić. Ufajmy Bogu. Bądźmy zawsze gotowi na wszystko, pogodzeni z ludźmi i z Bogiem.

MD

Powrót

STRONA GŁÓWNA



Archiwum jedynek
Pobierz pełne wydanie
Dodatek Echo Leśne

Aktualności

Więcej artykułów z tej kategorii »

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

FOTOGALERIA

Zakończenie jubileuszu


W uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP nastąpiło oficjalne zakończenie obchodów jubileuszowych 200-lecia diecezji siedleckiej. Punktem kulminacyjnym była Eucharystia sprawowana pod przewodnictwem bp. Kazimierza Gurdy. Po Mszy św. obaj biskupi wręczali delegacjom poszczególnych parafii statuty II Synodu Diecezji Siedleckiej. Prawo zawarte w tych dokumentach wejdzie w życie 1 stycznia 2019 r. W czasie liturgii odczytano także dekret papieża Franciszka, który w roku jubileuszowym odznaczył godnością kapelana Jego Świętobliwości kilku księży naszej diecezji. Tego samego dnia wieczorem w katedrze odbył się uroczysty koncert zamykający jubileusz. [fot. K. Skorupski/Podlasie24.pl]

FOTOGALERIA

Znamy laureatów


Mirosław Roguski, Mieczysław Zawadzki, Mieczysław Gaja, Małgorzata i Waldemar Gujscy - to tegoroczni laureaci nagrody im. Ludomira Benedyktowicza. Nagrody przyznawane są za szczególne osiągnięcia w trzech dziedzinach: szeroko pojęta działalność artystyczna; twórczość i dorobek literacki, naukowy i publicystyczny; działalność patriotyczno-społeczno-humanitarna. [fot. W. Bobryk]

PATRONAT "ECHO"


Rok o. Pio
Dwa okrągłe jubileusze: 100 lat od otrzymania stygmatów i 50 lat od przejścia do domu Ojca - ten rok z pewnością będzie należał do św. o. Pio.
więcej »
Rekolekcje w sieci
„Kościół jest dobry” - czyli nic co Boskie nie jest im obce” to tytuł tegorocznych rekolekcji adwentowych przygotowanych przez www.profeto.pl.
więcej »
Chatka z piernika
Do 14 grudnia Gminny Ośrodek Kultury w Suchożebrach przyjmuje zgłoszenia do konkursu pt. Chatka z piernika w bożonarodzeniowej szacie.
więcej »
Grają i pomagają
W grudniu rusza trasa koncertowa Betlejem w Polsce 2018/2019. Więcej szczegółów na stronie www.betlejemwpolsce.pl.
więcej »
 

POLECAMY


To ty, szare Podlasie, rodzona ma kraino
Świętując jubileusz odzyskania przez Polskę niepodległości, warto skupić uwagę na tym, co działo się sto lat temu w miejscu, gdzie dzisiaj żyjemy. Książka „Tak rodziła się Niepodległość. Południowe Podlasie 1918” odsłania przed czytelnikiem panoramę wydarzeń sprzed wieku.
więcej »
Myśl właściwie
Abp Fulton J. Sheen - to jeden z najbardziej charyzmatycznych duchownych w historii amerykańskiego Kościoła. Płomienny mówca, wybitny kaznodzieja i wielka osobowość telewizyjna.
więcej »
Cuda wciąż się zdarzają
Cuda miały miejsce nie tylko w pierwszych wiekach Kościoła. Mają miejsce także dzisiaj i są potwierdzeniem prawdy Ewangelii - przekonywał o. Dolindo, któremu sam Jezus podyktował słowa jednej z najskuteczniejszych modlitw.
więcej »
Spragnieni Boga i niepodległości
Muzyczna uczta z okazji jubileuszu 200-lecia diecezji siedleckiej i 100 rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę.
więcej »
 

SONDA

 

Czy czas Adwentu jest nam potrzebny?

tak, to czas na refleksję w zabieganym świecie

nie, Adwent nic nie zmienia

najważniejsza jest chęć odmienienia życia w oczekiwaniu na Boże Narodzenie

to okazja do stanięcia w prawdzie wobec Boga i samego siebie, a przez to do nawrócenia



LITURGIA SŁOWA


Piątek
Czytania:
;
Ewangelia:


Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl

PROMOCJA

 

 
statystyka

NASI PARTNERZY

Copyright 2008 Echo Katolickie

Realizacja KREATOR