18 lutego 2019 r. Imieniny obchodzą: Konstancja, Maksym, Bernadeta

Pogoda: Siedlce

Numer 7
14-20 lutego 2019r.

menu

NEWS

W jaki sposób osoby niepełnosprawne mogą wnioskować o wsparcie z PFRON? Szczegóły w bieżącym numerze ECHA!

STRONA GŁÓWNA



Archiwum jedynek
Pobierz pełne wydanie
Dodatek Echo Leśne

Kościół

 
 

Wykład o bp. I. Świrskim

7 lutego 2018 r.

Boży człowiek


fot. ARCH.

Cykl tegorocznych wykładów organizowanych przez Bractwo św. Judy Tadeusza zainaugurował temat: „Homo Dei - człowiek Boży, czyli rzecz o biskupie Ignacym Świrskim”. Prelekcję wpisującą się w przygotowania do jubileuszu 200-lecia naszej diecezji wygłosił ks. kan. Jan Babik, kanclerz Kurii Diecezjalnej Siedleckiej.

Już na wstępie spotkania, które odbyło się 25 stycznia w auli I Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego im. Świętej Rodziny w Siedlcach, prelegent zauważył, iż pełniący pasterską posługę w diecezji przez niemal 22 lata bp Świrski to postać wyjątkowa. - W świadomości wiernych zapisał się przede wszystkim jako „pastor bonus”, tj. dobry pasterz. Żywa pamięć o bp. Ignacym sprawiła, że kolejny następca na stolicy biskupiej w Siedlcach bp Kazimierz Gurda zwrócił się z prośbą do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych o możliwość rozpoczęcia jego procesu beatyfikacyjnego - podkreślił.

Lekarz dusz i ciał

 

Ignacy Świrski urodził się 20 września 1885 r. w Ellern (obecnej Łotwie). - Po ojcu odziedziczył dobroć przejawiającą się wrażliwością na potrzeby drugiego człowieka. Matka była dla niego wzorem głębokiej pobożności, wyrozumiałości w stosunku do innych, a surowości względem siebie - w opinii prelegenta to właśnie atmosfera rodzinnego domu ukształtowała osobowość i charakter przyszłego biskupa. Po dwóch latach formacji w seminarium duchownym archidiecezji mohylewskiej I. Świrski został skierowany na studia w Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Wyświęcony na kapłana w Wiecznym Mieście w 1913 r., wrócił do Petersburga, gdzie pracował m.in. jako profesor teologii moralnej mohylewskiego seminarium. W latach zaś 1919-1921 z oddaniem i poświęceniem pełnił funkcję kapelana w Wojsku Polskim.

Po powrocie z wojska ks. Świrski rozpoczął pracę na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie, gdzie wykładał aż do 1939 r. Po tym, jak cudownym zrządzeniem Bożej opatrzności udało mu się uniknąć aresztowania w 1942 r., ukrywał się w majątku zaprzyjaźnionej rodziny w Zacharyszkach pod Juszunami. W 1945 r., kiedy Wilno znalazło się administracyjnie w granicach Litwy, przybył do Białegostoku i - jako rektor - podjął zadanie tworzenia struktur seminarium w tym mieście.

 

Odmówił papieżowi?

 

12 kwietnia 1946 r. ks. I. Świrski został mianowany biskupem diecezji siedleckiej czyli podlaskiej. - Informację o nominacji przekazał mu ówczesny prymas Polski kard. August Hlond. Wspominając ten dzień, bp Ignacy powiedział po latach: „Czułem się nie tylko niegodnym tak wielkiego zaszczytu, lecz też nieudolnym do podjęcia tak wielkiego ciężaru i postanowiłem się bronić, jak dawniej - ale teraz nie poszło tak łatwo”, czym nawiązał do sytuacji, jaka miała miejsce w okresie międzywojennym, kiedy odmówił przyjęcia biskupstwa (sufraganii) w Pińsku - dodał ks. J. Babik. Jego obawy - jak tłumaczył prelegent - brały się zapewne stąd, iż w chwili nominacji miał już 61 lat, a przez większą część kapłaństwa związany był z katedrą uniwersytecką. - Poza tym czasy, w jakich przyszło mu duszpasterzować, nie były łatwe. Pamiętajmy, że okres powojenny to nie tylko zniszczenia materialne, ale przede wszystkim duchowe. Stąd też oczekiwano, że nowy biskup stanie się dla podlaskiego ludu przede wszystkim dobrym ojcem, niosącym nadzieję pośród zataczającego coraz szersze kręgi komunizmu; pasterzem przypominającym o wielkiej miłości Pana Boga; wreszcie - przewodnikiem prowadzącym do Chrystusa i wzywającym do wierności Jego Ewangelii - uzasadniał.

 

Rys maryjny w posłudze

 

Święcenia biskupie ks. Świrski przyjął 30 czerwca 1946 r. w Białymstoku z rąk kard. A. Hlonda. Ks. J. Babik podkreślił, iż od początku rządów w diecezji, zainaugurowanych uroczyście 4 lipca, bp Ignacy włączył się aktywnie w dzieła duszpasterskie. - Inicjuje Misje Serca Jezusowego, ożywia ruchy i stowarzyszenia katolickie, rozwija działalność Caritas, piętnuje plagę pijaństwa, wzywając m.in. do wesel bezalkoholowych. Mimo inwigilacji, jakiej poddany był Kościół, bp Świrski przeprowadza wiele cennych inicjatyw duszpasterskich zarówno o charakterze diecezjalnym, jak i ogólnopolskim, włączając się w program Wielkiej Nowenny przygotowującej do milenium chrztu Polski. - Na czas pasterskiej posługi bp. Ignacego przypada też pierwsze nawiedzenie kopii cudownego obrazu Matki Bożej Częstochowskiej w diecezji siedleckiej - przypomniał. - Lata 1962-65 to z kolei czas trwania Soboru Watykańskiego II. Biskup wprawdzie nie uczestniczył osobiście w żadnej z czterech sesji synodalnych, jednak aktywnie włączył się w przygotowania, zgłaszając sugestie i dzieląc się opiniami - tłumaczył ksiądz kanclerz. Najdonioślejszym akcentem tej „wiosny Kościoła” w wymiarze diecezjalnym stało się - co podkreślił - oddanie diecezji Matce Bożej, dokonane 25 marca 1962 r. w katedrze. O wyraźnym rysie maryjnym cechującym posługę bp. Świrskiego świadczy także fakt, iż to właśnie dzięki jego staraniom w następnym roku odbyła się koronacja obrazu Matki Bożej Leśniańskiej.

 

Przywiązani do „Papy”

 

W części wykładu poświęconej trosce biskupa o świętość kapłaństwa prelegent - odwołując się do wspomnień wielu starszych dziś kapłanów - przywołał słowa wypowiadane przez biskupa na rozpoczęcie roku formacji w seminarium: „Nu zaczynamy, ale czy skończymy, to nie wiem… Bo ja wiem, czym jest komunizm”. - Wiedząc z doświadczenia, jakie komunizm niesie ze sobą zło i zagrożenie, zachęcał wiernych do modlitwy o wolność i jako zatroskany ojciec prosił księży, by nie dali się złamać temu systemowi.

- W pamięci księży, którzy byli klerykami w czasach pasterskiej posługi bp. Świrskiego, zapisały się m.in. głoszone przez niego konferencje do alumnów oraz posługiwanie biskupowi podczas Mszy św. w jego kaplicy, a potem toczące się przy okazji wspólnych śniadań rozmowy. Należy także podkreślić - dodał - zatroskanie pasterza o byt materialny seminarium i warunki studiowania, co wyraziło się w podjęciu przez bp. Ignacego starań budowy nowego gmachu seminaryjnego za kościołem św. Stanisława w Siedlcach. Cel nie został jednak zrealizowany ze względu na zakaz władz państwowych. Ksiądz kanclerz zaznaczył, iż wyrazem przywiązania do „Papy”, jak nazywano bp. Ignacego, jest fakt, że to właśnie jego wychowankowie, świadkowie życia i świętości tego Bożego człowieka, sygnalizowali potrzebę wszczęcia jego procesu beatyfikacyjnego.

 

Miłość bliźniego

 

Jako największy przymiot bp. Ignacego ks. J. Babik wskazał cechujące go szczególne wyczulenie na los biednych i podejmowane w związku z tym dzieła charytatywne. Przypomniał, że z 62 listów pasterskich bp. Świrskiego ponad 20 poświęconych było caritas, czyli miłości bliźniego. - Jednym z pierwszych zainicjowanych przez niego dzieł w duchu miłosierdzia stało się otwarcie „kuchni dla ubogich”. Dowiadując się, że ktoś jest w potrzebie, organizował pomoc razem z siostrami szarytkami czy albertynkami. Niósł też pociechę rodzinom, których bliscy przebywali w więzieniach - tłumaczył.

Celem zobrazowania wielkiej szlachetności cechującej biskupa prelegent przytoczył kilka świadectw zebranych przez siostry tereski z racji 30 rocznicy śmierci biskupa, m.in. wspomnienie o samotnej kobiecie chorującej na nowotwór piersi, którą bp Ignacy odwiedzał, wynosząc przy okazji wszystkie lniane koszule, by miała czym opatrywać ropiejącą ranę. Jest też historia o nowych butach oddanych potrzebującemu. Na pytanie sióstr, dlaczego nie oddał starych, biskup miał odpowiedzieć: „A czy u Pana Boga ten biedny gorszy jest ode mnie? On też potrzebuje mieć ładne buty”. Podobny los spotkał wełnianą kołdrę, jaką zakonnice podarowały mu na gwiazdkę. Gdy odkryły, że jej nie ma, bp Świrski wyjaśnił: „Przyszedł biedny i prosił o koc, bo jego dzieci nie miały się czym okryć”. Biskup nawet złodzieja umiał wytłumaczyć! Zaalarmowany, że nocą ktoś oberwał w ogrodzie wszystkie gruszki, stwierdził po prostu: „Pan Bóg urodził dla Macieja i dla złodzieja. Złodziej też chce jeść”. Zdarzało się, że wracał boso ze spacerów, ponieważ oddał swoje buty biednemu. I zawsze miał w kieszeniach przygotowane przez siostry kanapki, które rozdawał głodnym dzieciom. Ks. J. Babik wspominał, że już w okresie wileńskim pod drzwiami ks. prof. Świrskiego gromadzili się studenci, prosząc o pieniądze. Jego serdeczny przyjaciel bp Czesław Falkowski opowiadał, że kiedy już rozdał, co miał, pożyczał od nich, czyli od przyjaciół, mówiąc, że dzięki temu także będą mieli udział w czynach miłosierdzia.

- Podobnych świadectw na temat życia i heroiczności cnót tego niezwykłego pasterza jest bardzo wiele - sygnalizował ksiądz kanclerz, ponawiając prośbę bp. K. Gurdy wyrażoną w liście do wiernych w lipcu ub. roku o przesyłanie kolejnych…

 

On żył Bogiem

 

Bp I. Świrski zmarł 25 marca 1968 r. Uroczystościom pogrzebowym przewodniczył kard. Karol Wojtyła, a homilię wygłosił kard. Stefan Wyszyński. Nie uszanował tym samym ostatniej woli zmarłego, który w testamencie prosił, by na jego pogrzebie nie było przemówień…

„Szczególnie pasuje mi do tej postaci miano «homo Dei» - człowiek Boży. On żył Bogiem, był pełen Boga” - mówił o zmarłym prymas Polski. Nadmiar dobroci cechującej bp. Ignacego porównał z metodą działania Ojca niebieskiego, który przymyka oczy na niejedną słabość ludzką i pozwala górować miłosierdziu nad sprawiedliwością.

- Bp Świrski zapisał się w historii Kościoła diecezjalnego jako godny naśladowania świadek Bożego miłosierdzia - podkreślił ks. J. Babik, zdradzając, że wierni - tak duchowni, jak i świeccy - już dziś modlą się za jego wstawiennictwem do Boga. - Ufamy, że w przededniu przypadającej 25 marca br. 50 rocznicy śmierci bp. Ignacego będzie mógł się rozpocząć jego proces beatyfikacyjny - podsumował.

Agnieszka Warecka

Powrót

STRONA GŁÓWNA



Archiwum jedynek
Pobierz pełne wydanie
Dodatek Echo Leśne

Aktualności

Więcej artykułów z tej kategorii »

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

FOTOGALERIA

Uroczystości w Pratulinie


23 stycznia w pratulińskim sanktuarium odbyły się doroczne uroczystości z racji wspomnienia bł. Męczenników Podlaskich. Wydarzeniu towarzyszyło poświęcenie Domu Pielgrzyma. Uroczystościom przewodniczyli kard. Kazimierz Nycz oraz bp Kazimierz Gurda i bp Piotr Sawczuk. [fot. AWAW]

FOTOGALERIA

Dzień Życia Konsekrowanego


Każdy dzięki Duchowi Świętemu odkrywa swój własny sposób ofiarowania się Ojcu Niebieskiemu. Własny, ale otrzymany i przyjęty od Boga; własny, ale jednocześnie potwierdzony przez Kościół, w którym jest obecny i działa Boży Duch; własny, ale w odniesieniu do Jezusa Chrystusa, bowiem żadne ofiarowanie siebie poza Chrystusem nie może być przyjęte przez Ojca. Tylko Jego ofiara została przyjęta - podkreślił bp Kazimierz Gurda w homilii podczas Eucharystii sprawowanej w święto Ofiarowania Pańskiego. [fot. M. Król]

PATRONAT "ECHO"


Bal karnawałowy 2019
Caritas Diecezji Siedleckiej Środowiskowy Dom Samopomocy w Białej Podlaskiej organizuje już po raz 17 bal karnawałowy skierowany do osób z niepełnosprawnością.
więcej »
Warsztaty biblijne
Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana” w Warszawie zaprasza młodzież szkół ponadgimnazjalnych wraz z katechetami do udziału w pierwszej edycji warsztatów biblijnych pt. „Poznaj list św. Pawła do Rzymian”.
więcej »
Tropem Wilczym
3 marca, po raz piąty we Włodawie, odbędzie się Bieg Pamięci Żołnierzy Wyklętych. W programie są biegi na dystansie 5 km oraz na symbolizującym datę śmierci ostatniego z wyklętych odcinku 1963 m.
więcej »
 

POLECAMY


O oczekiwaniu i obecności
Jedyną właściwą odpowiedzią na tę dojmującą tęsknotę jest Bóg. Papież Benedykt XVI przypomina, że chrześcijanie oczekują powtórnego przyjścia Pana, jednocześnie już żyjąc tym, czego się spodziewają.
więcej »
O księżach z krwi i kości
Dlaczego jedni stawiają księży na świeczniku, a drudzy wdeptują ich w ziemię? Bo nie rozumieją, czym jest kapłaństwo i kim tak naprawdę jest kapłan.
więcej »
Unici przed kamerą
31 stycznia zakończyły się zimowe zdjęcia do filmu „Z ziemi podlaskiej”. Produkcja przybliża wstrząsające losy naszych unitów.
więcej »
 

SONDA

 

Wyrzucanie żywności uważam za...

grzech

marnotrawstwo

problem współczesnego świata

nieodpowiedzialność

nie uważam tego za coś złego



LITURGIA SŁOWA


Poniedziałek
Czytania:
;
Ewangelia:


Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl

PROMOCJA

 

 
statystyka

NASI PARTNERZY

Copyright 2008 Echo Katolickie

Realizacja KREATOR