14 grudnia 2018 r. Imieniny obchodzą: Alfred, Izydor

Pogoda: Siedlce

Numer 50
13-19 grudnia 2018r.

menu

NEWS

Już za tydzień - z kolejnym numerem ECHA - kalendarz na 2019 r.!

STRONA GŁÓWNA



Archiwum jedynek
Pobierz pełne wydanie
Dodatek Echo Leśne

Opinie

 
 

Droga Krzyżowa z o. Dolindo

28 lutego 2018 r.

Dotknąć głębi tajemnic krzyża


fot. ARCHIWUM

Wciąż za mało kochacie cierpienia i męki Jezusa. Jesteście sterylni w sercu z tego właśnie powodu - to słowa, które kapłan z Neapolu usłyszał od Matki Bożej. Pisze o tym Joanna Bątkiewicz- Brożek w książce „Droga Krzyżowa i Zmartwychwstanie Chrystusa z ks. Dolindo Ruotolo”.

Życie neapolitańskiego mistyka, któremu Jezus podyktował potężną modlitwę „Jezu, Ty się tym zajmij”, to pasmo cierpień. „Terror, jaki panował w rodzinie Ruotolo, trudno opisać. Ojciec wyznaczał co do minuty wszystkim domownikom rozkład dnia, dzieci nie mogły spóźnić się ze szkoły ani chwili. Czekał na nie z łodygami kopru w dłoni już przed bramą domu. W nocy ojciec budził zaspane dzieci, jeśli w ich zeszytach znalazł źle rozwiązane zadania, a czasem jedynie z powodu niekształtnych liter” - pisze J. Bątkiewicz- Brożek, autorka książek popularyzujących postać ks. Dolindo i jego dzieła.

- W szkole był wyśmiewany, w seminarium - przez swojego przełożonego traktowany jak popychadło. Po procesie przed Świętym Oficjum, który był jednym z najdłuższych i najcięższych w skutkach w historii tej instytucji, kiedy został zawieszony w obowiązkach kapłana, był wytykany na ulicy, odrzucony przez rodzinę - dodaje pisarka.

Choć kapłan bardzo dużo wycierpiał, nigdy nie użalał się nad sobą, a każde cierpienie oddawał Chrystusowi. - Nawet św. o. Pio powiedział o ks. Dolindo, że on całe życie był z Chrystusem na krzyżu i że towarzyszyła mu Matka Boża, tak jak Jezusowi na Kalwarii. Przetrwał dzięki temu, że wszystko, co się wydarzało, przyjmował jako wolę Bożą - zauważa J. Bątkiewicz-Brożek.

 

Odnowa ludzkich serc

„Cierpienie przygniata człowieka w chwili, gdy go dopada, ale w swoim czasie odnawia ludzkie serce” - mawiał ks. Ruotolo. W jego życiu umiłowanie Jezusowego krzyża nie było tylko wyznaniem, ale rzeczywistym podążaniem za Panem w Jego upokorzeniu, odrzuceniu i doświadczeniu pogardy, również od ludzi Kościoła. - Życia tego kapłana nie da się zrozumieć bez krzyża Chrystusa. W wielu tekstach ks. Dolindo, odwołując się do swego bolesnego doświadczenia, pisze o „drogocennej wartości krzyża i upokorzenia” - zaznacza autorka. I dodaje, że w wielu miejscach, w listach od córek duchowych, znalazła radę, by przynajmniej raz w ciągu dnia spojrzeć na Ukrzyżowanego. - „Dotknij Jego stóp na Krzyżu, dziękuj Mu, przepraszaj i wychwalaj Go” - powtarzał swoim córkom duchowym - podkreśla J. Bątkiewicz-Brożek.

Pierwszy krzyż, który nosił ks. Dolindo, jak dowiadujemy się z książki, strugał własnymi rączkami jako mały chłopczyk, po tym, jak ojciec zamykał go w komórce z węglem i szczurami. „Kolejne krzyże wystruga już w Rzymie, kiedy jako 39-letni kapłan stanie na ławie oskarżonych przed Świętym Oficjum. Między przesłuchaniami, w Wielkim Poście 1921 r., modli się w ogrodzie domu oo. pasjonistów, gdzie mieszka przez ten czas. Z drzew oliwnych, eukaliptusa, moreli i róży ręce kapłana tworzą wtedy 14 krzyży. Odpowiadają 14 stacjom drogi krzyżowej. Wszystkie krzyże kapłan przechowuje do 1957 r., wtedy nanosi na nie krótkie modlitwy do drogi krzyżowej” - pisze autorka.

 

Poczuć w sobie nową siłę

To właśnie droga krzyżowa w chwilach samotności i bólu, w okresach zawieszenia w czynnościach kapłańskich dawała neapolitańskiemu księdzu ukojenie. Odprawiał ją codziennie, ok. 15.00. W czasie jednej z lokucji wewnętrznych Matka Boża zostawiła mu słowa: „Wciąż za mało kochacie cierpienia i męki Jezusa. Jesteście sterylni w sercu z tego właśnie powodu. Kiedy staniesz przed Najświętszym Sakramentem, zanurz się w jednej ze scen Jego Pasji, a zobaczysz, że za każdym razem poczujesz w sobie nową siłę”.

„W wielu scenach z życia ks. Dolindo jak w zwierciadle odbija się kilka etapów drogi, którą przeszedł sam Chrystus. I z taką samą determinacją jak Jezus, ks. Dolindo na każdym z nich ufa Bogu i przyjmuje kolejne ciosy z miłości do Boga i ludzi” - podkreśla autorka. I prowadzi nas drogą Męki Pańskiej, na której przewodnikiem jest ks. Dolindo. „Stacje drogi krzyżowej przeżywał tak jak Eucharystię, zawsze z Matką Bożą, Matką Boleści. Każdą medytację zamiast: «Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami», kończył zawołaniem: «Matko Najświętsza, spraw, by rany Pana wyryły się w moim sercu!». Odmawiał też po każdej stacji «Ojcze nasz» oraz «Zdrowaś Maryjo». Każde «Zdrowaś...» po kolejnej stacji jest jak kropka nad «i»” - zwraca uwagę Bątkiewicz-Brożek.

Jednocześnie wskazuje na sens uczestnictwa w ostatnich chwilach Jezusa Chrystusa: „Przejście drogi krzyżowej z ks. Dolindo może sporo zmienić. Nie chodzi o to, by na siłę przełamywać własne ograniczenia, heroicznie odmawiać środków przeciwbólowych czy wyrzucać sobie, że nie stać nas na rozpłynięcie się z radości z powodu codziennego krzyża. Wierzę jednak, że z mistykiem z Neapolu można dotknąć głębi tajemnic krzyża. Inaczej na niego spojrzeć. Serce zaczyna bić w innym rytmie, wiele spraw widzi się nagle w innym wymiarze. A co najważniejsze: rośnie miłość do Eucharystii. A to jest najlepsza kroplówka w cierpieniu. Bo męka i ofiara na ołtarzu to, jak podkreśla sługa Boży, dwie nierozłączne rzeczywistości”.


OKIEM DUSZPASTERZA

ks. Krzysztof Kralka, pallotyn, ewangelizator i rekolekcjonista

Droga krzyżowa jest bardzo ważnym nabożeństwem, ponieważ pozwala śledzić i kontemplować mękę naszego Pana Jezusa Chrystusa. Zbawienie przyszło przez Chrystusowy krzyż i każdy chrześcijanin, który chce zrozumieć sens swojego życia, podjąć walkę z grzechem, która byłaby zwycięska, musi kontemplować krzyż, przyglądać się Zbawicielowi, który go dźwiga i w ten sposób nas zbawia. To jest niesamowite, ale człowiek przeżywa jakiekolwiek trudności, przeciwności, gdy doświadcza swojego krzyża. Co powinien wtedy robić? Rozważać mękę Chrystusa. Nie użalać się nad sobą, nie płakać, nie szukać pomocy u drugiego człowieka, ale iść pod krzyż Jezusa i patrzeć na to, że właśnie w tym cierpieniu On jest z nami. Bo już kiedyś to, co z nami dziś się dzieje, Chrystus wziął na swoje ramiona, poniósł na Golgotę z drzewem krzyża. Wpatrywanie się w Jezusa, który cierpi, który oddaje życie, który zbawia człowieka, jest niesamowicie uzdrawiające, podnoszące, uwalniające człowieka.

Jak każda modlitwa, droga krzyżowa ma być przede wszystkim przeżywana sercem. Nie patrzymy tylko i wyłącznie intelektualnie, od strony uczuć i emocji. Chodzi o to, żebyśmy przygotowali cały swój organizm, a przede wszystkim serce na towarzyszenie Chrystusowi. Aby człowiek tak przeżywał to nabożeństwo, jakby rzeczywiście wtedy był w Jerozolimie i szedł razem z Jezusem, starał się wsłuchać w Niego, który mówi poprzez swoją mękę. Kiedy podchodzimy do jakiejkolwiek modlitwy czy rozważania drogi krzyżowej bardzo formalnie, zewnętrznie, to niewiele musi się z naszym sercem stać. Jeżeli jednak wpatrujemy się głęboko i staramy się słuchać, co Chrystus cierpiący w kolejnych stacjach mówi konkretnie do nas, co nam czyni, do czego zaprasza, wtedy przemieniamy nasze serca.

To nabożeństwo jest dla każdego, aby poznawał Chrystusa. Istotną częścią Jego misji była męka krzyżowa, zatem wpatrywanie się w nią, rozważanie i jej kontemplowanie prowadzi przede wszystkim do znajomości Jezusa, do rozkochania serca w Nim, a tym samym do posłuszeństwa Jemu.

HAH

Powrót

STRONA GŁÓWNA



Archiwum jedynek
Pobierz pełne wydanie
Dodatek Echo Leśne

Aktualności

Więcej artykułów z tej kategorii »

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

FOTOGALERIA

Zakończenie jubileuszu


W uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP nastąpiło oficjalne zakończenie obchodów jubileuszowych 200-lecia diecezji siedleckiej. Punktem kulminacyjnym była Eucharystia sprawowana pod przewodnictwem bp. Kazimierza Gurdy. Po Mszy św. obaj biskupi wręczali delegacjom poszczególnych parafii statuty II Synodu Diecezji Siedleckiej. Prawo zawarte w tych dokumentach wejdzie w życie 1 stycznia 2019 r. W czasie liturgii odczytano także dekret papieża Franciszka, który w roku jubileuszowym odznaczył godnością kapelana Jego Świętobliwości kilku księży naszej diecezji. Tego samego dnia wieczorem w katedrze odbył się uroczysty koncert zamykający jubileusz. [fot. K. Skorupski/Podlasie24.pl]

FOTOGALERIA

Znamy laureatów


Mirosław Roguski, Mieczysław Zawadzki, Mieczysław Gaja, Małgorzata i Waldemar Gujscy - to tegoroczni laureaci nagrody im. Ludomira Benedyktowicza. Nagrody przyznawane są za szczególne osiągnięcia w trzech dziedzinach: szeroko pojęta działalność artystyczna; twórczość i dorobek literacki, naukowy i publicystyczny; działalność patriotyczno-społeczno-humanitarna. [fot. W. Bobryk]

PATRONAT "ECHO"


Rok o. Pio
Dwa okrągłe jubileusze: 100 lat od otrzymania stygmatów i 50 lat od przejścia do domu Ojca - ten rok z pewnością będzie należał do św. o. Pio.
więcej »
Rekolekcje w sieci
„Kościół jest dobry” - czyli nic co Boskie nie jest im obce” to tytuł tegorocznych rekolekcji adwentowych przygotowanych przez www.profeto.pl.
więcej »
Chatka z piernika
Do 14 grudnia Gminny Ośrodek Kultury w Suchożebrach przyjmuje zgłoszenia do konkursu pt. Chatka z piernika w bożonarodzeniowej szacie.
więcej »
Grają i pomagają
W grudniu rusza trasa koncertowa Betlejem w Polsce 2018/2019. Więcej szczegółów na stronie www.betlejemwpolsce.pl.
więcej »
 

POLECAMY


To ty, szare Podlasie, rodzona ma kraino
Świętując jubileusz odzyskania przez Polskę niepodległości, warto skupić uwagę na tym, co działo się sto lat temu w miejscu, gdzie dzisiaj żyjemy. Książka „Tak rodziła się Niepodległość. Południowe Podlasie 1918” odsłania przed czytelnikiem panoramę wydarzeń sprzed wieku.
więcej »
Myśl właściwie
Abp Fulton J. Sheen - to jeden z najbardziej charyzmatycznych duchownych w historii amerykańskiego Kościoła. Płomienny mówca, wybitny kaznodzieja i wielka osobowość telewizyjna.
więcej »
Cuda wciąż się zdarzają
Cuda miały miejsce nie tylko w pierwszych wiekach Kościoła. Mają miejsce także dzisiaj i są potwierdzeniem prawdy Ewangelii - przekonywał o. Dolindo, któremu sam Jezus podyktował słowa jednej z najskuteczniejszych modlitw.
więcej »
Spragnieni Boga i niepodległości
Muzyczna uczta z okazji jubileuszu 200-lecia diecezji siedleckiej i 100 rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę.
więcej »
 

SONDA

 

Czy czas Adwentu jest nam potrzebny?

tak, to czas na refleksję w zabieganym świecie

nie, Adwent nic nie zmienia

najważniejsza jest chęć odmienienia życia w oczekiwaniu na Boże Narodzenie

to okazja do stanięcia w prawdzie wobec Boga i samego siebie, a przez to do nawrócenia



LITURGIA SŁOWA


Piątek
Czytania:
;
Ewangelia:


Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl

PROMOCJA

 

 
statystyka

NASI PARTNERZY

Copyright 2008 Echo Katolickie

Realizacja KREATOR