Strzeżcie się, by was nie zwiedziono

Co sprawia, że tysiące ludzi podporządkowują swoje życie rygorystycznym zasadom, rezygnują ze świąt, odcinają się od części świata i wierzą, że tylko ich wspólnota ocaleje podczas armagedonu? Historia byłej członkini organizacji oraz nowa książka Magdaleny Szostak pokazują rzeczywistość świadków Jehowy od środka - bez sensacji, ale także bez przemilczania trudnych pytań.

Choć państwo traktuje Świadków Jehowy jak związek wyznaniowy, byli członkowie oraz część badaczy nowych ruchów religijnych wskazują na elementy typowe dla sekt: przekonanie o posiadaniu wyłącznej prawdy, rygorystyczną kontrolę życia członków, obowiązek bezwzględnego posłuszeństwa wobec przywódców oraz stosowanie ostracyzmu wobec osób opuszczających organizację.

Świadkowie Jehowy wierzą, że jedynie ich wspólnota posiada pełnię prawdy objawionej przez Boga. Szczególną rolę odgrywa Ciało Kierownicze, które według nauczania organizacji jest kanałem komunikacji Boga z ludźmi. Publikacje wydawane przez Towarzystwo Strażnica traktowane są przez wielu wyznawców niemal jak autorytatywna wykładnia wiary. Od członków wymaga się, aby zerwali wszelkie kontakty i unikali tych, którzy opuścili ich organizację lub zostali z niej wydaleni. Przełożeni zborów żądają też ślepego posłuszeństwa. Ponadto wpaja się mocne przekonanie, iż dostrzeganie jakichkolwiek błędów organizacji – np. brak logiki i konsekwencji w swych naukach – oraz wątpliwości co do doktryny, to oznaka duchowej słabości jednostki.

Dzieciństwo pod znakiem zakazów

O tym, jak wygląda życie w rodzinie świadków Jehowy, opowiada Małgorzata, która wychowała się w takim środowisku – rodzice byli już członkami wspólnoty, zanim przyszła na świat. ...

DY