Rozmowa z dr. hab. Mirosławem Bojańczykiem, profesorem Akademii Finansów i Biznesu Vistula, wieloletnim wykładowcą Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie.

Czy nasze państwo ma spójną koncepcję rozwoju gospodarczego, społecznego, infrastrukturalnego? A może to raczej gra na przetrwanie?

I ten rząd, i poprzednie miały różne strategie, programy, jednak nie są one spójne, jako że różne resorty przygotowują różne programy, które są szybko zmieniane, ponieważ szybko zmienia się władza. Jeżeli mówimy o programie rozwoju kraju, to powinien on być wieloletni, rozłożony na 20-30 lat.

Rozmowa z dr Ewą K. Czaczkowską, publicystką i autorką książki „Alicja Lenczewska. Mistyczka naszych czasów. Życie i świadectwo”.

Skąd wzięło się Pani zainteresowanie Alicją Lenczewską?

Po raz pierwszy zetknęłam się z Alicją Lenczewską w 2017 r., niedługo po publikacji jej dzienników. Przeczytałam je niemal jednym tchem, takie zrobiły na mnie wrażenie. Potem zaczęłam szukać informacji o życiu Alicji, a rok później zaproponowałam wydawnictwu, z którym współpracowałam, napisanie jej biografii. Usłyszałam jednak, że to jeszcze za wcześnie, że nie jest to postać wystarczająco znana. Ale nie zrezygnowałam zupełnie, bo napisałam o Lenczewskiej tekst, który został wydany w zbiorze „Mistyczki. Historie kobiet wybranych”.

O objawieniach św. Andrzeja Boboli i ich znaczeniu - zarówno dla naszego narodu, jak i życia konkretnych ludzi - w rozmowie z ks. prałatem Józefem Niżnikiem, kustoszem Sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Strachocinie.

Św. Andrzej Bobola urodził się w 1591 r. w Strachocinie koło Sanoka. Jednak jego kult w tym miejscu rozpoczął się dopiero pod koniec XX w.

Co warto dodać, rozpoczął się na wyraźne życzenie samego świętego. Strachocina to parafia, w której Bobola się objawił, podobnie jak wcześniej w Pińsku czy Wilnie. Jeszcze przed II wojną światową kolejnym proboszczom w Strachocinie zaczęła ukazywać się tajemnicza postać kapłana. Z zachowanych notatek wynika, że na plebanii były miejsca, w których „straszyło”.

Rozmowa z ks. prof. Dariuszem Lipcem z Katedry Teologii Pastoralnej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Jak zmienia się życie dziecka po przyjęciu Pierwszej Komunii św.? W jaki sposób wyjaśnić dziewięciolatkowi sens tego wydarzenia i to, na Kogo naprawdę czeka?

Trudno odpowiedzieć na to pytanie z całą dokładnością, bo nie dysponujemy miarodajnymi opracowaniami dotyczącymi życia religijnego dzieci po Pierwszej Komunii św. Opieramy się głównie na obserwacjach duszpasterzy i własnym doświadczeniu. To zresztą bardzo ciekawy temat, także naukowy, który wymagałby pogłębionych badań. Jeśli chodzi o samo wyjaśnienie dziecku sensu Pierwszej Komunii św., wydaje się, że duszpasterstwo wypracowało dość klarowny język.

Rozmowa z dr. hab. Mirosławem Bojańczykiem, profesorem Akademii Finansów i Biznesu Vistula, wieloletnim wykładowcą Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie.

Kredyty frankowe, Amber Gold, a teraz kryptowaluty - Polacy nie uczą się na błędach? Może najwyższy czas zainwestować w edukację ekonomiczną dorosłych, a nie zwracać poszkodowanym pieniądze ze wspólnej kieszeni?

Można to zrobić i należałoby to zrobić. Tak naprawdę nie mamy rozwiniętej na porządnym poziomie masowej edukacji ludzi dorosłych. Co prawda od szkoły średniej jest wprowadzana nauka przedsiębiorczości, ale trzeba też wyraźnie powiedzieć, że mamy dużo słabej kadry na uczelniach.

Rozmowa z prof. Wojciechem Polakiem, historykiem, nauczycielem akademickim z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, członkiem Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej.

Uchwalenie Konstytucji 3 maja to chyba najradośniej obchodzona rocznica w naszym kraju. Czy słusznie?

Myślę, że tak, choć oczywiście pojawiają się wątpliwości, bo przecież Konstytucja 3 maja długo nie przetrwała. Upadła po wojnie z Rosją, która nastąpiła, by obronić konstytucję, a także poprzez przystąpienie Stanisława Augusta Poniatowskiego do Targowicy. Potem przyszły dwa ostatnie rozbiory i bardzo szybko nastąpił koniec pierwszej Rzeczpospolitej. Niektórzy twierdzą, że może trzeba było siedzieć cicho.

Rozmowa z ks. kan. Andrzejem Karwowskim, rektorem Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Siedleckiej im. św. Jana Pawła II.

Niedziela Dobrego Pasterza rozpoczyna w Kościele Tydzień Modlitw o Powołania. Czytamy w Biblii, że „młode wino należy lać do nowych bukłaków” (por. Łk 5,37-39). Świat szybko się zmienia. Księże Rektorze, jacy są dzisiejsi kandydaci do służby kapłańskiej? Jakie mają motywacje i czy w związku z „kryzysem powołań” zmienia się sam model rekrutacji?

Papież Benedykt XVI w 2006 r., podczas spotkania z kapłanami we Fryzyndze, przypominał, że powołanie nie leży w gestii człowieka, nie jest też dziełem jakiejś dobrze przygotowanej reklamy czy właściwych strategii rekrutacji osób, ale wychodzi z Serca Boga i musi zawsze znaleźć drogę do serca człowieka.

Rozmowa z s. Zoją Dombrowską z Szensztackiego Instytutu Sióstr Maryi.

Dla wierzących rodziców odejście ich dziecka od wiary - a z badań wynika, że w 80% przypadków dzieje się to przed ukończeniem 23 roku życia - to prawdziwy cios. Da się wskazać przyczynę kryzysu wiary u młodych?

Na pewno obawiałabym się udzielić jednej odpowiedzi czy podsuwać pomysł na rozwiązanie takiej sytuacji, bo ile osób, tyle historii. Jeśli już chcemy pytać, to zastanówmy się „po co, w jakim celu?”, a nie „dlaczego mnie to spotkało”. Wszystko co nas spotyka, dzieje się po coś, tyle, że nie widzimy tego w danym momencie, szczególnie jeśli jest to dla nas bolesne. To Bóg prowadzi człowieka i robi to w taki sposób, który uważa za najlepszy.