Miłosierdzie Boże zatriumfuje!

„Jezu, ufam Tobie!” - to najkrótsza, ale chyba też najtrudniejsza modlitwa świata. Można powiedzieć, że jest ona wspólnym mianownikiem wszystkich pięciu form kultu Miłosierdzia Bożego, o które prosił Zbawiciel przez św. s. Faustynę.

Istota nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego opiera się na dwóch filarach: zaufaniu Bogu, które objawia się w pełnieniu Jego woli i zawierzeniu się Mu, oraz postawie miłosierdzia wobec bliźnich. Jezus chciał, byśmy nie tylko modlili się do Niego i odwoływali do zasług Jego bolesnej męki i śmierci, ale też kształtowali w sobie ewangeliczną miłość wobec innych. Podając konkretne formy kultu Miłosierdzia Bożego, nasz Pan dołączył do nich konkretne obietnice.

Wypełnią się one także i w naszym życiu, jeśli będziemy łączyć je z postawą ufności wobec Boga i miłosierdziem wobec braci. Jezus podczas uroczystej mowy na Górze Błogosławieństw zapewnił: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” (Mt 5,7).

 

W promieniach miłości

W tym roku minęło 95 lat od chwili, gdy Pan Jezus powiedział s. Faustynie: „Wymaluj obraz według rysunku, który widzisz, z podpisem: «Jezu, ufam Tobie». Pragnę, aby ten obraz czczono najpierw w kaplicy waszej i na całym świecie” (Dz. 47). Co wtedy zobaczyła s. F. Kowalska?

„Wieczorem, kiedy byłam w celi, ujrzałam Pana Jezusa ubranego w szacie białej. Jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa, a druga dotykała szaty na piersiach. Z uchylenia szaty na piersiach wychodziły dwa wielkie promienie, jeden czerwony, a drugi blady” (Dz. 47). Chrystus wyjaśnił potem, że oznaczają one krew i wodę: „Blady promień oznacza wodę, która usprawiedliwia dusze; czerwony promień oznacza krew, która jest życiem dusz… – te dwa promienie wyszły z wnętrzności miłosierdzia Mojego wówczas, kiedy konające serce Moje zostało włócznią otwarte na krzyżu” (Dz. 299).

Wizerunek przedstawia Jezusa zmartwychwstałego z ranami na dłoniach i stopach. ...

AWAW