Pod opieką św. Anny
Z jej postacią wiążą się zarówno historia mazowieckich księżnych i królowej Anny Jagiellonki, jak i opowieści przekazywane z pokolenia na pokolenie. Dla Garwolinian św. Anna to znacznie więcej niż patronka rodzin czy babć. To postać od wieków wpisana w historię miasta. Jak podkreśla historyk prof. Zbigniew Gnat-Wieteska, początki jej kultu w Garwolinie sięgają pierwszych lat XVI wieku i są związane z trzema kobietami noszącymi imię Anna – księżną Anną, żoną Konrada III Rudego, ich córką Anną oraz królową Anną Jagiellonką.
To właśnie dzięki ich wsparciu kult świętej rozwijał się nad Wilgą. Córka Konrada III Rudego ufundowała w Garwolinie kościół pod wezwaniem św. Anny, który powstał prawdopodobnie między 1526 a 1532 rokiem. Rok później zapewniła jego utrzymanie, przekazując plebanowi folwark z ogrodem. Ślady tej historii przetrwały do dziś. W kolejnych kościołach parafialnych zawsze znajdował się ołtarz św. Anny, a w obecnej kolegiacie można zobaczyć niewielki obraz św. Anny Samotrzeciej, prawdopodobnie pochodzący z jednej z dawnych świątyń.
Z patronką miasta wiąże się również jedna z najbardziej znanych garwolińskich legend. Gdy przed wiekami okolice dotknęła dotkliwa susza, mieszkańcy wyszli w błagalnej procesji z obrazem św. Anny. Jak przekazują kroniki, kiedy wierni wracali już do kościoła, nad miastem spadł długo wyczekiwany deszcz, ratując pola i plony przed zniszczeniem. Od tamtej pory każdego roku 26 lipca ulicami Garwolina przechodzi procesja dziękczynno-błagalna.
JAWA