Niewidzialni, ale obecni
29 września Kościół wspomina archaniołów: Michała, Gabriela i Rafała. Dlaczego znamy z imienia właśnie ich, a tak niewiele wiemy o swoim Aniele Stróżu?
Ich imiona mają korzenie biblijne. Co prawda w różnych tradycjach pojawiały się inne imiona aniołów, jednak Kościół zachowuje w tej kwestii dużą ostrożność. Dlatego w liturgii i pobożności katolickiej wzywamy Michała, Gabriela i Rafała, ponieważ właśnie te imiona znajdujemy w Piśmie Świętym. Rafał jest jednym z głównych bohaterów Księgi Tobiasza i sam przedstawia się jako jeden z siedmiu aniołów stojących przed majestatem Boga.
Gabriel pojawia się w Księdze Daniela, a w Nowym Testamencie zostaje posłany do Zachariasza i Maryi. Kojarzymy go przede wszystkim ze zwiastowaniem. Michał natomiast pojawia się w Księdze Daniela, Liście św. Judy i Apokalipsie, gdzie staje na czele aniołów walczących ze Smokiem.
Każdy z nas ma również swojego Anioła Stróża. Możemy przypuszczać, że posiada on własną, niepowtarzalną tożsamość, jednak jego imię nie zostało nam objawione. Widocznie nie potrzebujemy go do budowania z nim relacji. Jest w tym pewna lekcja pokory. Nie wszystko, co dotyczy rzeczywistości duchowej, musi zostać przez nas nazwane i poznane. Mamy wiedzieć o niej tyle, ile Bóg uznał za niezbędne dla naszego zbawienia.
Michał walczy ze złem, Gabriel zwiastuje, a Rafał towarzyszy Tobiaszowi i uzdrawia – mają zatem bardzo konkretne misje. Czy pozostali aniołowie również posiadają określone zadania?
Najważniejsze to oddawać chwałę Bogu i służyć Jego planowi zbawienia. Sama nazwa „anioł” oznacza przecież posłańca. Pismo Święte pokazuje ogromną różnorodność ich misji: zwiastują, chronią, prowadzą, ostrzegają, umacniają albo uczestniczą w walce duchowej. Anioł wyprowadza Piotra z więzienia, umacnia Jezusa w Ogrójcu, a przy pustym grobie oznajmia kobietom, że Chrystus zmartwychwstał. W Apokalipsie widzimy natomiast zastępy anielskie uczestniczące w walce dobra ze złem. ...
DY