Rząd nie myśli o obywatelach
Jak ocenia Pan decyzję prezydenta w sprawie programu SAFE?
Ona mogła być tylko jedna, czyli odrzucenie możliwości uruchomienia tego mechanizmu i zawetowanie ustawy, z dwóch powodów. Pierwszy to ten wynikający z całej dyskusji o koszcie instrumentu, który nie był adekwatny do możliwości, jakie dają alternatywne rozwiązania, czyli bardzo drogi dług zaciągany bez naszej decyzji i poza naszym państwem. Zabezpieczono mechanizm łącznego długu Komisji Europejskiej, czyli wspólnego długu na państwa członkowskie, w sytuacji, kiedy nie wszystkie biorą udział w zaciąganiu tego zobowiązania.
Polska – bez względu na to, czy zrealizowałaby wydatki czy nie – musiałaby zostać obciążona w znacznym stopniu spłatą. Polacy szybko zrozumieli, że płacenie odsetek znacznie wyższych niż te, które można uzyskać rynkowo, jeszcze przy założeniu ryzyka kursowego, którego nie jesteśmy w stanie dzisiaj w pełni ocenić, powoduje, że za pieniądz, jaki pozyskalibyśmy, zapłacilibyśmy ich co najmniej drugie tyle.
A drugi powód?
Ważniejszy jest aspekt mniej dyskutowany, ale na który prezydent Karol Nawrocki powołał się w swojej decyzji, czyli kwestie suwerenności i ryzyka złamania Konstytucji RP. Tu trzeba sięgnąć do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 2009 r., który określił, w jakim zakresie traktat lizboński jest zgodny z polską konstytucją. Określono w nim warunki gwarantujące to, że traktat może być uznany za zgodny z konstytucją, czyli nieprzenaszalność m.in. prawa Polski do stanowienia na własnym poziomie państwa narodowego, obszarów bezpieczeństwa, wojskowego, spraw wewnętrznych, sprawiedliwości. ...
Monika Grudzińska