Lepiej poznać i zachwycić się świętością
Duchowe wydarzenie zgromadziło 43 uczestników z terenu całej diecezji. Wśród nich byli ks. Jarosław Sutryk, proboszcz parafii Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Radzyniu Podlaskim, oraz ks. Sławomir Matejek, proboszcz parafii Matki Boskiej Częstochowskiej w Krzesku. Pielgrzymkę zainaugurowała w dniu wyjazdu Msza św. w katedrze. W homilii bp Kazimierz Gurda nawiązał do swoich przeżyć związanych z pielgrzymowaniem śladami bp. I. Świrskiego i zachęcał do pogłębiania duchowej więzi z dawnym pasterzem Kościoła siedleckiego.
W kolejnych dniach pielgrzymi odwiedzali miejsca związane z drogą życia i posługi bp. I. Świrskiego oraz ważne ośrodki kultu religijnego w Polsce, na Łotwie i Litwie. Każdego dnia słuchali katechez ks. M. Świdra poświęconych życiu biskupa, modlili się również o jego rychłą beatyfikację. Pierwszym przystankiem było Sanktuarium Najświętszego Sakramentu w Sokółce, znane z Cudu Eucharystycznego. Na Łotwie, w miejscowości Elerne, miejscu chrztu bp. Świrskiego, uczestniczyli w Eucharystii z homilią wygłoszoną w języku polskim i rosyjskim, odwiedzili też cmentarz, gdzie modlili się przy grobie brata biskupa, Augustyna. Wizyta w Domu Polskim w Dyneburgu była okazją do poznania historii Polaków mieszkających na Łotwie. Pielgrzymi zwiedzili również twierdzę dyneburską i oddali hołd bohaterom narodowym, m.in. przy pomniku powstańca styczniowego Leona Broel-Platera. 27 kwietnia modlili się w Bazylice Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Agłonie – najważniejszym sanktuarium maryjnym Łotwy. Następnie grupa udała się na Litwę, do Wilna, by nawiedzić miejsca szczególnie ważne dla duchowości katolickiej, m.in. klasztor związany ze św. Faustyną Kowalską, gdzie odmówili Koronkę do Miłosierdzia Bożego, a także cmentarze na Antokolu i Rossie. Przy grobie matki Józefa Piłsudskiego oraz miejscu złożenia jego serca zapalili znicze. Uczestnicy wyjazdu wzięli udział w Mszy św. sprawowanej w kaplicy ostrobramskiej, nawiedzili katedrę, Uniwersytet Wileński oraz kościoły związane ze sługą Bożym. W drodze powrotnej grupa odwiedziła Ponary – miejsce kaźni tysięcy Polaków i Żydów podczas II wojny światowej, a w Trokach – Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny z cudownym obrazem Matki Bożej Trockiej. Na trasie pielgrzymki znalazły się również kościół w Suchowoli, w którym duchowo wzrastał bł. ks. Jerzy Popiełuszko, czy Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Białymstoku, gdzie spoczywa bł. ks. Michał Sopoćko.
Pielgrzymkę zakończyła Msza św. w kościele farnym w Białymstoku, gdzie 80 lat temu kandydat do wyniesienia na ołtarze przyjął sakrę biskupią, oraz modlitwa przy grobach biskupów w Siedlcach – tutaj pielgrzymi ponownie prosili o rychłą beatyfikację bp. I. Świrskiego, powierzając Bogu owoce wspólnej drogi.
Piotr Grabowski, Hanna Olszewska
MOIM ZDANIEM
Ks. dr Mariusz Świder, postulator procesu beatyfikacyjnego sługi Bożego bp. I. Świrskiego
Śladami bp. Ignacego pielgrzymowałem nie po raz pierwszy. Oprócz indywidualnych wyjazdów bardzo miło wspominam ostatnią pielgrzymkę duchowieństwa naszej diecezji zorganizowaną we wrześniu 2025 r. z okazji 140 rocznicy urodzin bp. Świrskiego. Obecni byli na niej nasi księża biskupi, kapłani, a także osoby życia konsekrowanego. Podobnie jak wtedy, również tym razem odwiedziliśmy parafię w Elerne na Łotwie, gdzie się urodził i został ochrzczony nasz przyszły biskup. Ponownie zostaliśmy przyjęci z wielką życzliwością przez tamtejszą malutką wspólnotę parafialną na czele z proboszczem – ks. Maksimem. Zwiedzaliśmy też miejsca związane z naszym biskupem w Dyneburgu, gdzie mieszkał, uczęszczał do szkoły, a później pracował, w Agłonie oraz w Wilnie i w Turgielach na terenach dzisiejszej Litwy.
Każda pielgrzymka przynosi nowe informacje i stwarza możliwości jeszcze lepszego poznania osoby sługi Bożego. Tym razem w archiwach odnaleźliśmy list, który napisał własnoręcznie do swego biskupa. Pismo powstało w Rzymie 9 lipca 1914 r. Po pomyślnie skończonych studiach młody ks. doktor teologii wyraża w nim szacunek i posłuszeństwo biskupowi i podaje adres swoich rodziców, u których zatrzyma się w Dźwińsku, obecnie Dyneburgu. Udało nam się potwierdzić, że ów murowany budynek przy głównej ulicy miasta istnieje do dzisiaj. Również w Wilnie odkryliśmy nowe miejsca związane z posługą akademicką i duszpasterską ks. prof. Świrskiego.
Podczas pielgrzymki dostarczyliśmy do kościołów i miejsc związanych z naszym kandydatem na ołtarze obrazki z krótkim życiorysem i modlitwą o jego beatyfikację w językach łotewskim, rosyjskim i litewskim. Chcemy, aby ta niezwykła postać była jeszcze lepiej znana zarówno na Łotwie, jak i na Litwie.
Owoców pielgrzymki można wyliczyć wiele. Jednakże wśród najistotniejszych z pewnością będzie jeszcze lepsze poznanie przez jej uczestników osoby i dzieła sługi Bożego, a także otrzymanie łask za jego wstawiennictwem. Moim pragnieniem jest, aby „śladami bp. Ignacego” zabrać kolejnych pielgrzymów, by mogli poznać i zachwycić się wyjątkowością i świętością sługi Bożego.