Za nami kolejne dni prania mózgów i odwracania uwagi od rzeczy naprawdę istotnych. Władza rzuca zastępcze tematy niczym posmarowane masłem pajdy i obserwuje, czy wbrew zasadom fizyki spadną one omastą do góry.

A ponieważ nie spadają, to za każdym razem wśród uśmiechniętego elektoratu jest to samo zaskoczenie. Od ostatniego święta demokracji wyborcy koalicji rządzącej słyszą, że rozliczenia wymagają czasu, państwo działa według procedur, prokuratura zbiera materiał dowodowy, a politycy nie mogą ręcznie sterować śledztwami. Aby choć trochę udobruchać zniecierpliwionych, a nawet coraz bardziej rozdrażnionych zwolenników władza rzuca im niewielkie ochłapy.

„Jestem człowiekiem sukcesu tysiąclecia. Robotnik, elektryk, dużo dzieci, cztery profesury honorowe, ponad sto doktoratów, a medali mam więcej jak Leonid Breżniew”. Przywódca bezprecedensowego, legendarnego ruchu, przeskakiwacz komunistycznego płotu, rozwalacz sowieckiego imperium.

Ojciec chrzestny porozumień sierpniowych i… prezydentury Donalda Trumpa („Ja czuję się trochę winny, bo go zachęciłem, by został prezydentem. Mówię tak: Panie, ja byłem elektrykiem, robotnikiem i byłem prezydentem, to i pan może. Cholera, uwierzył, zakandydował i wygrał”). Do tego wszystkiego ma Nagrodę Nobla i lotnisko własnego imienia. Legenda Solidarności. Prezydent.

„Jeżeli chcesz, by ludzie zostali tacy, jacy są, mów im to, co chcą usłyszeć. Jeżeli chcesz ich uczynić lepszymi, mów im to, co powinni wiedzieć” - nauczał.

24 września w Saint Louis odbyła się długo wyczekiwana beatyfikacja abp. Fultona Johna Sheena - niestrudzonego ewangelizatora wykorzystującego nowoczesne środki komunikacji i gorliwego pasterza ożywionego zapałem krzewienia misji. Dwiema wielkimi miłościami amerykańskiego arcybiskupa były: Matka Najświętsza i Eucharystia. Każdego dnia odprawiał „godzinę świętą” przed Najświętszym Sakramentem, z którego czerpał siły i natchnienie do głoszenia Ewangelii. Podkreślał przy tym, że najwspanialsza „love story” wszech czasów zawarta jest w maleńkiej białej Hostii.

Chociaż od początku żywe było przekonanie o świętości unitów, którzy za wiarę oddali życie, starania o wszczęcie procesu beatyfikacyjnego można było podjąć po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r.

- Pamięć i świadectwo stały się motywem do rozpoczęcia go już w okresie międzywojennym XX w. - podkreśla ks. prałat Bernard Błoński, dyrektor Archiwum Diecezjalnego w Siedlcach.

- W 1905 r. i w kolejnych latach prześladowani unici przeszli do Kościoła rzymskokatolickiego. Diecezja siedlecka czyli podlaska była duchową spadkobierczynią dziedzictwa unickiego na Podlasiu. Oczywiste więc było, że czuje się w obowiązku zabiegania o wyniesienie podlaskich męczenników na ołtarze - dodaje.  

Rozmowa z ks. prał. prof. Kazimierzem Matwiejukiem, dyrektorem Diecezjalnego Centrum Formacji Kapłańskiej.

30 lat temu, 6 października 1996 r., Jan Paweł II wyniósł na ołtarze Wincentego Lewoniuka i jego 12 Towarzyszy. Ksiądz Profesor pochodzi z parafii w Pratulinie, a jeden z 13 męczenników był Księdza krewnym. Jak wspominano ich w Księdza domu rodzinnym i wśród mieszkańców?

Rocznica beatyfikacji unickich męczenników z Pratulina stanowi okazję, a nawet zobowiązanie, do pochylenia się nad doniosłością tego historycznego wydarzenia. Dla mnie jest to nade wszystko czas wdzięczności Bogu za dar bł. Konstantego Łukaszuka. Był on dziadkiem mojej mamy Sabiny z domu Łukaszuk. Pochodził z Zaczopek. Był mężem Ireny i ojcem sześciorga dzieci. Zajmował się rolnictwem.

Dziękuję wam za miłość do Kościoła, bo Margaretka nie jest tylko modlitwą i apostolatem za księdza. To apostolat dla Kościoła i modlitwa za Kościół - mówił bp Grzegorz Suchodolski podczas VII Diecezjalnej Pielgrzymki Apostolatu Modlitwy za Kapłanów Margaretka do radzyńskiego Sanktuarium Matki Boskiej Nieustającej Pomocy.

Odbyła się ona 26 września pod hasłem „Błogosławieni Męczennicy z Pratulina - uczniowie i misjonarze”, a wzięło w niej udział około 270 osób z 39 parafii. - Pielgrzymka to czas spotkania ze sobą osób skupionych w apostolacie, doświadczenia wspólnoty, zobaczenia, że nie są same w grupach i w parafiach - podkreśla ks. Sebastian Bisek odpowiedzialny za apostolat w diecezji.

Bialskie Duszpasterstwo Akademickie choć niewielkie, działa bardzo prężnie. Dzięki niemu okres studiów jest nie tylko czasem zdobywania wiedzy i wykształcenia, ale też okazją do nawiązania kolejnych, wartościowych znajomości czy nawet przyjaźni, formacji w wierze i pogłębiania swojej relacji z Bogiem.

Odnajdzie się w nim i ekstra-, i introwertyk. I osoba zaangażowana w życie Kościoła, i ta, która dopiero nieśmiało do niego puka. Za dzieło odpowiedzialny jest ks. dr Tomasz Cabaj, który sam przyznaje, że chociaż posługa duszpasterza akademickiego nie jest łatwa, to on bardzo dobrze się w niej odnajduje, a bycie wśród studentów to jego świat. Studenci natomiast bardzo doceniają jego pracę, kazania i wsparcie, jakie od niego otrzymują.

Wyzwania związane ze sztuczną inteligencją stały się głównym tematem XIX Międzynarodowej Konferencji Naukowej „Management 2026”, która zwieńczyła jubileusz 30-lecia Instytutu Nauk o Zarządzaniu i Jakości Uniwersytetu w Siedlcach.

Przez dwa dni - 21 i 22 września - naukowcy z Polski, Litwy, Włoch i Ukrainy oraz przedstawiciele biznesu i administracji dyskutowali o odpowiedzialnym, bezpiecznym i skutecznym wykorzystaniu AI. Spotkanie rozpoczęła debata „Technika i panowanie. Wielkość osoby ludzkiej wobec obietnic sztucznej inteligencji”.

Powiat bialski sprzeciwia się włączeniu do CZP w Radzyniu Podlaskim.

Rada powiatu jednogłośnie przyjęła stanowisko w sprawie opieki psychiatrycznej. Samorząd sprzeciwia się planom włączenia Białej Podlaskiej i powiatu bialskiego do Centrum Zdrowia Psychicznego w Radzyniu Podlaskim i przekonuje, że dla pacjentów najważniejsze są ciągłość terapii, łatwy dostęp do specjalistów i możliwość korzystania z pomocy blisko miejsca zamieszkania.

Największe nazwiska polskiej sceny, klasyczne teksty, komedie, spektakle premierowe i koncerty - tak zapowiada się 14 edycja Ogólnopolskiego Festiwalu Teatrów „Sztuka plus Komercja”.

Do 12 grudnia na deskach Sceny Teatralnej Miasta Siedlce będzie można zobaczyć osiem przedstawień konkursowych oraz liczne wydarzenia towarzyszące. Artystyczny patronat nad tegoroczną edycją objął prof. Jarosław Gajewski, dyrektor Teatru Klasyki Polskiej. Festiwal otworzy 16 października spektakl „Damy i huzary” Aleksandra Fredry w wykonaniu Teatru Klasyki Polskiej. W programie znalazły się również m.in. „Exterminator”, „Prawy do lewego”, „Opiekunka na zabój”, „Porwanie Europy”, „Lewe interesy”, „Sąsiedzi z góry, czyli Barabum!” oraz „Na boku”.