Tak było…

Od lat teologowie głowią się, jak to możliwe, że prosta kobieta, która nigdy nie opuściła nie tylko swojej ojczyzny, klasztoru...

miasteczka Dülmen, gdzie mieszkała, ale nawet łóżka, w którym złożona chorobą spędziła blisko 12 lat - była w stanie ze szczegółami opisać miasta i osiedla Palestyny czasów Jezusa, topografię terenu, kulturę i obyczaje, postacie znane nam z Biblii. Jej wizje zapisane m.in. w „Pasji” nieprzerwanie poruszają wyobraźnię i zachwycają. Anna Katarzyna Emmerich urodziła się jako piąte dziecko w rodzinie ubogich rolników Bernarda i Anny. Od najmłodszych lat była słabego zdrowia. Jako nastolatka podjęła decyzję o wstąpieniu do klasztoru augustianek, co stało się w 1802 r.

Ponieważ w 1811 r. klasztor został zamknięty przez władze w ramach przymusowej laicyzacji, zamieszkała w domu wdowy Roters, potem zaś w domu piekarza Umberga (brata jej spowiednika). Była już wtedy bardzo chora, nie wstawała z łóżka. W 1812 r. otrzymała stygmaty Męki Pańskiej (późniejsze badania potwierdziły wielokrotnie ich autentyczność). Według świadków od 1813 r. nie przyjmowała stałych pokarmów, karmiąc się tylko Eucharystią i odrobiną wody.

Od młodości Anna obdarzona była darem przenikania myśli i serc ludzkich. Do jej domu przybywały tysiące osób wiedzionych ciekawością ujrzenia mistyczki i stygmatyczki. Wiele z nich nawróciło się. Ale Pan Bóg przewidział dla niej inną misję.

 

Pasja Chrystusa odczytana na nowo

Od 1812 r. A.K. Emmerich miała wizje wielu biblijnych wydarzeń, zarówno ze Starego, jak i Nowego Testamentu. ...

Siedlanowski Ks. Paweł