Miejsce oddane Panu Bogu
Już 29 października 1931 r. biskup podlaski Henryk Przeździecki wydał dekret o erygowaniu parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa. Mieszkańcy okolicznych wsi liczyli, że dzięki temu zakończą się uciążliwe dojazdy do oddalonego o około 10 km Parczewa. Mimo formalnego powołania parafii nie udało się jednak zorganizować jej działalności ani wznieść świątyni. Przełom nastąpił dopiero pół wieku później.
Wiosną 1981 r. Urząd Wojewódzki w Białej Podlaskiej wydał zgodę na budowę kościoła. Dzięki ofiarności mieszkańców, którzy przekazali teren pod inwestycję i wspierali ją materialnie, oraz zaangażowaniu duchowieństwa, rozpoczęto realizację długo wyczekiwanego przedsięwzięcia. Budowa świątyni stała się symbolem jedności i wspólnego wysiłku lokalnej społeczności. Ukoronowaniem wieloletnich starań było błogosławieństwo nowego kościoła przez bp. Jana Mazura w 1985 r.
Przygotowania
Do poświęcenia kościoła wspólnota parafialna przygotowywała się poprzez udział w rekolekcjach prowadzonych przez ks. Jakuba Kozaka, diecezjalnego duszpasterza rodzin. Każdy dzień poświęcony był innemu sakramentowi i pomagał głębiej przeżyć tajemnicę Kościoła. We wtorek wierni skupili się na chrzcie św., a podczas Eucharystii odnowili przyrzeczenia chrzcielne, dziękując za dar nowego życia w Chrystusie. Środa była dniem poświęconym sakramentowi pokuty i pojednania. Każdy mógł skorzystać z możliwości spowiedzi, a po Mszy św. wszyscy przeszli w procesji na cmentarz, gdzie modlili się Koronką do Bożego Miłosierdzia za zmarłych budowniczych, fundatorów, dobrodziejów i ofiarodawców świątyni. W czwartek rozważano znaczenie sakramentów Eucharystii, kapłaństwa i małżeństwa. Podczas liturgii małżonkowie odnowili swoje przyrzeczenia, a wspólnota modliła się o nowe powołania do kapłaństwa i życia zakonnego. Na zakończenie odbyło się także tradycyjne błogosławieństwo ziół i kwiatów.
Owoc zaangażowania i ofiarności
Poświęcenie kościoła nastąpiło w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, podczas Mszy odprawionej w południe pod przewodnictwem bp. K. Gurdy, koncelebrowanej przez wielu księży, z udziałem przedstawicieli lokalnych władz oraz licznie przybyłych parafian.
W homilii pasterz diecezji siedleckiej podkreślił znaczenie obrzędu poświęcenia. – Przez akt poświęcenia, namaszczenie olejem krzyżma świętego ścian i ołtarza to ważne dla parafian miejsce zostanie oddane Panu Bogu – mówił. Nawiązując do biblijnego opisu oddania świątyni jerozolimskiej, przywołał modlitwę króla Salomona, który prosił Najwyższego o wysłuchiwanie próśb zanoszonych w miejscu noszącym Jego imię. Bp K. Gurda zaznaczył, że podobne pragnienie towarzyszy dziś mieszkańcom Dębowej Kłody, którzy chcą oddać Stwórcy wzniesioną własnym wysiłkiem budowlę.
Biskup przypomniał, że starania o utworzenie parafii rozpoczęły się jeszcze przed II wojną światową, gdy mieszkańcy zwrócili się do władz kościelnych z prośbą o powołanie samodzielnego ośrodka duszpasterskiego. Chociaż decyzja została podjęta, realizacja musiała poczekać wiele dziesięcioleci – dopiero na początku lat 80 ub.w. możliwe stało się rozpoczęcie inwestycji. Poświęcono teren przeznaczony pod budowę, wmurowano kamień węgielny pochodzący z katakumb św. Sebastiana i przystąpiono do prac. Bp J. Mazur utworzył samodzielny wikariat, a następnie powierzył kierowanie wspólnotą ks. kan. A. Olszewskiemu, który w maju 1982 r. został jej pierwszym proboszczem. Posługę pełnił przez 22 lata. W 2003 r. na czele wspólnoty parafialnej stanął ks. kan. Tomasz Kostecki, a od 1 lipca 2024 r. parafią kieruje ks. Artur Petkowicz. Biskup zapewnił o modlitwie za nieobecnego na uroczystościach z powodów zdrowotnych pierwszego proboszcza – ks. kan. A. Olszewskiego.
– Parafianie pamiętają powszechne zaangażowanie w pracę przy kościele, budynkach parafialnych i przygotowaniu cmentarza. Nie tylko składali pieniężne ofiary, ale sami przywozili materiały budowlane i wykonali wiele prac – zaznaczył bp K. Gurda, dziękując za zaangażowanie i ofiarność.
Bóg działa w Kościele
Kaznodzieja podkreślił, że namaszczenie ścian i ołtarza olejem krzyżma świętego oznacza przeznaczenie tego miejsca wyłącznie dla Boga – Chrystus pozostaje pośród swojego ludu w głoszonym słowie, sakramentach i Eucharystii. Nawiązał też do obchodzonej tego dnia uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa i wskazał na symbol bezgranicznej miłości Boga. – To działanie Boga pełne miłości ku człowiekowi dokonuje się w Kościele. W Kościele rozumianym jako wspólnota uczniów zgromadzonych wokół Jezusa, jak i w kościele rozumianym jako szczególna budowla, w której każdy, kto chce, może spotkać Jezusa, swojego Zbawiciela – stwierdził.
Na zakończenie liturgii, podczas której miały miejsce obrzędy poświęcenia, głos zabrał ks. A. Petkowicz. – Bogu niech będą dzięki za ludzi, którzy przed 45 lat z zapałem i gorliwością włączyli się w organizację parafii oraz budowę, upiększanie świątyni, którą dziś w obrzędzie poświęcenia kościoła oddaliśmy na własność samemu Bogu – mówił. Ksiądz proboszcz złożył podziękowania: bp. Kazimierzowi Gurdzie, ks. Jarosławowi Sutrykowi – proboszczowi parafii Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Radzyniu Podlaskim, na ręce ks. Romana Wojteczuka, wicedziekana dekanatu parczewskiego, wszystkim kapłanom z dekanatu, oraz ks. prałatowi Janowi Babikowi – kanclerzowi Kurii Diecezjalnej Siedleckiej. Za pomoc w organizacji uroczystości wyraził wdzięczność ks. kan. Andrzejowi Karwowskiemu – rektorowi Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Siedleckiej, ks. J. Kozakowi, ks. dr. Łukaszowi Celińskiemu. Dziękował duszpasterzowi środowisk twórczych diecezji siedleckiej, prezesowi Siedleckiej Oficyny Wydawniczej „Podlasie”, przewodniczącemu diecezjalnej komisji ds. muzyki kościelnej ks. dr. Piotrowi Radzikowskiemu za przygotowanie strony muzycznej, sopranistce Agnieszce Kadłubowskiej, organiście Mateuszowi Rzewuskiemu, Chórowi Miasta Siedlce pod dyrekcją Magdaleny Lisiewicz, kościelnemu Wojciechowi Sutrykowi, ministrantom i wszystkim posługującym, a także mediom diecezjalnym: Katolickiemu Radiu Podlasie, portalowi Podlasie24.pl, „Echu Katolickiemu”, zespołowi FaroTV – na ręce ks. Pawła Brońskiego. Ks. A. Petkowicz podziękowania skierował również ofiarodawcom, pocztom sztandarowym, władzom samorządowym gminy Dębowa Kłoda z wójt Grażyną Lamczyk, a także dyrektor Łucji Furmaniuk i pracownikom Szkoły Podstawowej w Dębowej Kłodzie oraz dyrektor Annie Walczynie i pracownikom Gminnego Ośrodka Kultury.
W trakcie liturgii swoje prawykonanie miały fragmenty MISSA BREVIS (Święty, święty, święty oraz Baranku Boży) autorstwa Vlasty Traczyk i Artura Małeckiego. Kompozycja została oparta na motywach pieśni „Pobłogosław, Jezu drogi” i specjalnie napisana na uroczystość poświęcenia kościoła. Pierwszy raz wykonana publicznie przez A. Kadłubowską, M. Rzewuskiego i Chór Miasta Siedlce w Dębowej Kłodzie – spotkała się z wdzięcznym przyjęciem i uznaniem.
JS