Tygodnik Echo Katolickie
Wydanie 18/2026 (1598)

W maju każdego dnia powtarzamy słowa Litanii loretańskiej. Mamy w niej wiele pięknych tytułów Maryi. Nazywamy Ją Matką, Panną, Królową, Przybytkiem czy Domem. O. Jerzy Szyran w swoim artykule zauważa, że w tym zbiorze określeń zabrakło najbardziej podstawowego. Wskazuje, że żadne z nich nie dotyczy Maryi jako… kobiety. W swoich rozważaniach zakonnik pokazuje kobiecość Matki Bożej na tle zwiastowania, nawiedzenia św. Elżbiety i narodzenia Jezusa. Skąd takie refleksje? Czy chodzi o unowocześnianie starej litanii? Nie! Idzie raczej o to, by umieć i chcieć spojrzeć na Miriam własnymi oczami, myślami i sercem, a nie tylko przez pryzmat teologii, objawień i znanych modlitw. One też są piękne, ale czasem warto zwrócić się do Maryi po swojemu. Nasze prywatne tytuły świadczą o tym, że jesteśmy z Nią w relacji, że Ona jest dla nas kimś bliskim. A może warto byłoby ułożyć swoją własną osobistą litanię do Maryi, w której oddalibyśmy Jej cześć i dziękczynienie za to, co nam uprosiła i do czego nas doprowadziła? Podejrzewam, że żaden modlitewnik nie zmieści tytułów, jakimi obdarza ją cały Kościół i wszyscy wierni. Jej bogactwo trudno ubrać w słowa, ale warto! Spróbujmy!