To miejsce, do którego chce się wracać. Piękne o każdej porze roku. Dużo mówi o wierze, historii i kulturze Podlasia. Kodeń, bo o nim mowa, co roku gości setki tysięcy pielgrzymów i turystów. Jego sercem jest XVII-wieczna bazylika św. Anny z łaskami słynącym obrazem Matki Bożej Kodeńskiej, zwanej Matką Jedności i Królową Podlasia.
Z wizerunkiem związana jest legenda, powtarzana od kilku wieków. Odnosi się ona do osoby Mikołaja Sapiehy, jednego z właścicieli Kodnia. Do dziś opowiada się o jego pielgrzymce do Rzymu. Sapieha udał się do Wiecznego Miasta, by tam szukać ratunku w chorobie. Podobno został uzdrowiony w czasie modlitwy w kaplicy papieskiej, w której wisiał obraz Maryi, zwanej wtedy Madonną Gregoriańską. Mikołaj zapragnął mieć Jej wizerunek u siebie, ale papież Urban VIII nie wyraził na to zgody. Sapieha wykradł więc obraz i uciekł z nim z Rzymu.
Choć zmieniają się zwyczaje i upodobania smakowe, on dalej pozostaje królem podlaskich stołów biesiadnych. Jego słodki smak, głęboki aromat i dostojny wygląd są nie do przecenienia. Sękacz, bo o nim mowa, to nasze dziedzictwo, którego nie można zaprzepaścić.
Właśnie dlatego w październiku 2005 r. został wpisany na Krajową Listę Produktów Tradycyjnych w kategorii „wyroby piekarnicze i cukiernicze”, prowadzoną przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Trudno przesądzić, skąd przybył na Południowe Podlasie. Jedni mówią, że z Niemiec, drudzy, że z Prus, a jeszcze inni podają Litwę. W powiecie bialskim za kolebkę sękacza uznaje się gminę Łomazy, a za jego propagatorkę Bolesławę Jarocką (1894-1976) z Huszczy. To ona upowszechniła wypiek sękacza w swoich rodzinnych stronach. Recepturę tego smacznego ciasta pozyskała podobno od jakiegoś Niemca. Przepis przekazała kobietom ze swojej rodziny.
Nazywany jest sercem Polesia. To miejsce, gdzie unikatowe walory przyrodnicze Poleskiego Parku Narodowego harmonijnie łączą się z dynamicznie rozwijającą się infrastrukturą turystyczną i sportową. Urszulin, gmina powiatu włodawskiego we wschodniej części województwa lubelskiego, to jeden z najcenniejszych przyrodniczo zakątków Polski.
Oprócz niezwykłej natury może pochwalić się bogatym dziedzictwem kulturowym i historycznym. Wśród lokalnych zabytków znajdują się m.in. drewniane kościoły w Wereszczynie i Wytycznie, zespół dworsko-parkowy w Wereszczynie, poleskie zagrody w Dębowcu, Zawadówce, Starym Załuczu, liczne przydrożne krzyże i kapliczki oraz cmentarze i miejsca pamięci, w tym pomnik żołnierzy Korpusu Ochrony Pogranicza poległych w bitwie z Armią Czerwoną w Wytycznie 1 października 1939 r.
Bug należy do największych rzek Europy, które na długich odcinkach zachowały naturalny, nieuregulowany charakter. Jego dolina wyróżnia się bogactwem przyrody, spokojem i unikatowym krajobrazem pogranicza.
Nadbużańskie tereny sprzyjają rozwojowi turystyki aktywnej - kajakarstwa, wycieczek rowerowych i pieszych wędrówek. W niektórych miejscowościach, m.in. w Kodniu czy Orchówku, przygotowano miejsca wodowania kajaków i niewielkich łodzi. Rosnącą popularnością cieszy się agroturystyka, oferująca wypoczynek blisko natury. Wzdłuż Bugu powstają gospodarstwa ekologiczne, pensjonaty, wypożyczalnie kajaków i rowerów, firmy organizujące spływy. Coraz większym zainteresowaniem cieszą się lokalne produkty, m.in. sery, miody i tradycyjne wyroby kulinarne.
