Candida albicans (bielnik biały) to grzyb pasożytniczy zaliczany do rzędu drożdżaków zasiedlający ludzki organizm. W normalnych warunkach nie daje objawów chorobowych. W stanach osłabienia może jednak nadmiernie się namnażać, powodując grzybicę różnych narządów.

- Grzyby candida ewolucyjnie związane są z organizmami zwierząt i ludzi - przypomina Beata Mońka, dietetyk. Candida albicans - jak tłumaczy - wchodzi w skład mikroflory błon śluzowych przewodu pokarmowego, oddechowego i moczowo-płciowego oraz skóry, nie wywołując objawów chorobowych u około 50-70% populacji ludzkiej. - Drożdżaki candida - nazywane drożdżami - są w rzeczywistości zarodnikami grzybów i wraz z bakteriami jelitowymi stanowią naturalną mikroflorę jelit. Odżywiają się one - tak jak drożdże - cukrami występującymi w kale. Jako komensale [organizmy cudzożywne pozostające w symbiozie z organizmem wyższym - przyp. red.] w warunkach równowagi okazują się pożyteczne: współpracują z pozostałymi mikroorganizmami w oczyszczaniu jelit z resztek pokarmowych - wyjaśnia. Niegroźne drożdżaki w „sprzyjających” okolicznościach mogą jednak rozrastać się w postaci grzybni, stając się niebezpiecznymi pasożytami.

Rozmowa z Katarzyną Kozłowską, ornitologiem z Kołacz w powiecie włodawskim

W większości przypadków sowom, które znajdziemy wiosną i latem podczas spacerów, nic nie dolega. Czasem są atakowane przez ptaki krukowate, ale to naturalne zjawisko występujące w przyrodzie i nie należy w nie ingerować. Pomoc człowieka nie jest potrzebna, a może wręcz zaszkodzić. Nad pomocą możemy zastanowić się, jeśli młoda sowa krwawi, jest ranna czy chora. Trzeba po prostu zostawić ptaka w danym miejscu i poinformować odpowiednie służby. Ja pomagałam niejednokrotnie rannym ptakom. Wiem, w jaki sposób je się bierze i jak wypuszcza. Któregoś razu, idąc łąką, zauważyłam bażanta, który odwrócił się do góry nogami. Okazało się, że został zaatakowany przez kota. Przyniosłam go do domu, ale spostrzegłam, że skulił się ze strachu, dlatego odniosłam bażanta w to samo miejsce.

Rozmowa z dr Ewą Czeczelewską, prodziekan Wydziału Nauk o Zdrowiu Collegium Mazovia Innowacyjna Szkoła Wyższa.

Zatoki to przestrzenie w kościach twarzy, wyściełane błoną śluzową. Mamy cztery rodzaje symetrycznie położonych zatok przynosowych: szczękową, czołową, sitową i klinową. Zatoki przynosowe jako przestrzenie rezonacyjne odgrywają ważne znaczenie m.in. w tworzeniu głosu. Można by powiedzieć, że zatoki chronią mózg, gdyż przy ewentualnym urazie zmiażdżone kości najpierw trafiają na pustą przestrzeń zatok. Stanowią także swojego rodzaju bufor, dzięki któremu drgania wywołane własnym głosem nie są tak intensywnie przenoszone na kosteczki słuchowe. Ale przede wszystkim zatoki spełniają ważną rolę w oddychaniu. Chodzi mianowicie o ogrzanie powietrza oraz jego nawilżenie i wyrównanie ewentualnej różnicy ciśnień, ponieważ błona śluzowa zatok jest przedłużeniem błony śluzowej nosa.

Na terenie Włodawy i sąsiadujących gmin są miejsca sprzyjające spotkaniom osób starszych - kluby seniora, świetlice wiejskie, działa Uniwersytet Trzeciego Wieku. Stowarzyszenia uruchamiają programy aktywizujące tych, którzy są w jesieni swojego życia.

Seniorzy są wzorami mądrości, przewodnikami, nauczycielami, którzy posiadają ogromne pokłady miłości, czułości i zrozumienia. Babcie i dziadkowie są często dla młodych ludzi najlepszymi przyjaciółmi. Dlatego cieszy fakt, że osoby starsze nie pozostają samotne i aktywnie włączają się w życie lokalnych społeczności. We Włodawie prężnie działa oddział rejonowy Polskiego Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów. Jego członkowie, obok gamy ulg i zniżek oferowanej przez PZERiI, mają możliwość wyjazdów na wczasy, wycieczki, uczestniczenia w kursach i warsztatach. Związek, zrzeszający ponad 300 osób z terenu powiatu, jest organizatorem nie tylko okolicznościowych spotkań, ale także wydarzeń, które na trwałe wpisały się w kalendarz imprez kulturalnych miasta. Choćby „Seniorska Jesienna Ballada” to zaproszenie nie tylko dla lokalnych zespołów z domów kultury, gminnych ośrodków kultury, bibliotek, ale i tych z całego kraju.

26,6% kobiet i ok. 10% mężczyzn chorych na łuszczycę rezygnuje z leczenia po podjęciu decyzji o dziecku - wynika z badania przeprowadzonego przez Amicus Fundacja Łuszczycy i ŁZS w ramach kampanii „Planujemy Nowe Życie”.

Łuszczyca jest niezakaźną, przewlekłą chorobą zapalną o podłożu genetycznym i autoimmunologicznym. Klinicznie charakteryzuje się występowaniem ciemnoczerwonych, pokrytych srebrzystą łuską grudek, które zlewając się ze sobą, tworzą większe ogniska. Zmiany mogą także zajmować skórę głowy owłosionej i płytki paznokciowe. Osoby na nią chorujące są narażone na zwiększone ryzyko rozwoju wielu chorób towarzyszących związanych z zespołem metabolicznym, w tym nadciśnieniem, dyslipidemią, otyłością i cukrzycą typu 2. Zgodnie z szacunkami z łuszczycą zmaga się ok. 1,2 mln Polaków. Najczęściej są to osoby między 15 a 35 rokiem życia, czyli osoby młode, będące potencjalnymi rodzicami. Bardzo często zdarza się, że zarówno kobiety, jak i mężczyźni z łuszczycą rezygnują z terapii, planując powiększenie rodziny. Obawiają się, że stosowane leki mogą mieć negatywny wpływ na rozwój dziecka w okresie prenatalnym lub że mogą mieć problemy z poczęciem.

Nieprzyjazny zapach z hodowli trzody chlewnej nie musi być problemem. Przetworzony może stać się źródłem energii cieplnej. O nowym wynalazku dla wsi opowiadali profesorowie Akademii Przyrodniczej w Lublinie.

Dwaj naukowcy przybyli na zaproszenie diecezjalnego duszpasterza rolników i proboszcza ryckiej parafii ks. kan. Stanisława Chodźki. Ich wizyta miała charakter informacyjny i promocyjny. Profesorom Dobiesławowi Nazimkowi i Wiesławowi Piekarskiemu udało się opracować sposób zagospodarowania gazowych odpadów produkowanych w chlewniach przy hodowli zwierząt. Naukowcy pochwalili się wybudowaną pierwszą w Polsce prototypową instalacją, która nie tylko unieszkodliwia niebezpieczne dla środowiska gazy, ale też czyni je użytecznymi. Urządzenie stanęło w miejscowości Włodków Dolny, pomiędzy Wrocławiem a Poznaniem. Właśnie tam jeden z rolników zajmuje się hodowlą 1500 sztuk świń i to na jego posesji została wzniesiona instalacja. W pracy nad wdrożeniem pomysłu uczestniczyło pięciu konsorcjantów: trzy jednostki naukowe i dwie firmy (w tym główny wykonawca: „Pol- Net” spod Poznania).

O tym, jak powinni odżywiać się seniorzy: czego unikać, a co dopisać do diety, mówi prof. Krystyna Antosik, kierownik Poradni Dietetyczno-Żywieniowej Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach.

Starzenie się organizmu jest naturalnym, genetycznie zaprogramowanym procesem fizjologicznym. Na żywienie osób „dojrzałych” mają wpływ procesy inwolucyjne związane ze zmianami morfologicznymi we wszystkich narządach, procesy patologiczne wynikające ze zwiększonego ryzyka chorób cywilizacyjnych oraz inne czynniki związane z warunkami socjalno-bytowymi, wprowadzające dodatkowe ograniczenia żywieniowe. Wraz z procesem starzenia się organizmu następują zmiany postawy i składu ciała człowieka, zauważalny jest zanik mięśni prowadzący do obniżenia ich siły, pogorszeniu ulega funkcjonowanie mechanizmów regulujących oraz adaptacyjnych, pojawiają się zaburzenia trawienia i wchłaniania pokarmu, gospodarki wodno-elektrolitowej oraz nieprawidłowe odczuwanie pragnienia i sytości związane z zaburzeniami zmysłów smaku i węchu. W rezultacie prowadzi to do niedostarczenia organizmowi odpowiedniej podaży składników odżywczych, co może być przyczyną rozwoju niedożywienia.

Ponad 3/4 młodych ludzi mieszkających na wsi nie jest zainteresowanych prowadzeniem działalności rolniczej, co skutkuje migracją w poszukiwaniu pracy. Decyzja ta nie zawsze podyktowana jest jednak kwestiami ekonomicznymi.

Takie wnioski płyną z raportu pt. „Dumni z polskiej żywności”, w ramach cyklu badań opinii publicznej Polskiego Monitora Opinii - wspólnej inicjatywy PKO Banku Polskiego (partnera strategicznego projektu), Fundacji Instytutu Badań Rynkowych i Społecznych (IBRiS) oraz Forum Zrównoważonej Technologii. Sektor rolniczy w Polsce dynamicznie się rozwija, choć nie brak mu problemów. W ostatnich latach rolnicy mierzyli się z kapryśną aurą skutkującą dotkliwymi suszami oraz powodziami. Trudny czas nastał również dla producentów trzody chlewnej z uwagi na panujący wirus ASF (afrykański pomór świń). Mimo to rynek systematycznie rośnie, co potwierdzają ostatnie dane Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa - eksport towarów rolno- spożywczych w trzech kwartałach 2019 r. był lepszy od wcześniejszego roku o 5,8% i wyniósł 23,1 mld euro. Z kolei import ukształtował się na poziomie 15,5 mld euro, co oznacza wzrost o 5,2%. W rezultacie dodatnie saldo wymiany zwiększyło się o 7,2% - do 7,6 mld euro.

Zaczynamy o nim myśleć, gdy zaczyna boleć. A na to, czy i ile kręgosłup nam posłuży, pracujemy całe życie.

Schorzenia kręgosłupa to ogromny problem w krajach rozwiniętych i wyzwanie dla współczesnej medycyny. Na bóle pleców spowodowane różnymi przyczynami skarży się coraz większa liczba osób. W Niemczech aż 80% populacji miało kontakt z fizjoterapeutą, w naszym kraju szacunki mówią o 30%. Z tego powodu wystawiane jest już co trzecie zwolnienie lekarskie. Mazowiecki Szpital Wojewódzki im. św. Jana Pawła II w Siedlcach dostrzega problem i stara się podejmować kroki adekwatne do obecnej sytuacji. - To otwarcie się na potrzeby populacyjne - przyznaje Renata Lotek-Waćkowska, dyrektor ds. medycznych placówki. 13 grudnia w szpitalu odbyła się konferencja, podczas której dyskutowano nad kierunkiem, jaki należy obrać, by działania były skuteczne.

Drugiego takiego obiektu próżno szukać w sąsiednich powiatach, a nawet w województwie. Z wyremontowanego dworca PKS w Rykach wkrótce skorzystają pierwsi pasażerowie.

Trwająca od miesięcy inwestycja powoli dobiega końca. Całkowicie zmieniły się fasada, ogólny wygląd i otoczenie budynku. Trzeba jeszcze ułożyć brakującą glazurę i wymalować pomieszczenia zarezerwowane na poczekalnię. Wszystkie prace pochłonęły prawie 300 tys. zł. Ale - zdaniem prezesa spółki PKS Ryki - było warto takie pieniądze zainwestować. - Dotychczasowy stan dworca i jego wyposażenie pochodziły z lat 70. Dziś jego standard jest naprawdę na wysokim poziomie i podejrzewam, że podobnego obiektu w ramach tego typu instytucji nie ma nigdzie w Polsce - zauważa Ryszard Nowak. Remont dworca był generalny. Ze starego zostały tylko ściany. Prace rozpoczęły się wymianą okien i drzwi. Niepraktyczny, łamany do środka, dach został rozebrany, a w jego miejsce powstał nowy - jednospadowy. Wnętrza także wyglądają zupełnie inaczej. Zamontowano nowe podłogi i instalację elektryczną oraz grzewczą.