„Mistyczka” to poruszająca, inspirowana prawdziwymi wydarzeniami historia, która zaprowadziła Alicję Lenczewską do doświadczeń wykraczających poza materialną rzeczywistość. Film trafi do kin 11 września.

Przez 50 lat życia żyła z dala od Pana Jezusa. Była wiernym członkiem partii komunistycznej i cenioną nauczycielką, uwielbiała zagraniczne podróże. Wydawało się, że jej przyszłość została już dawno napisana. Aż do dnia, w którym jedno spotkanie odmieniło wszystko…

„Wszedł on [Piotr] do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu” (J 20,6-7).

Po śmierci Jezusa mieszkańcy Jerozolimy podzielili się na dwa obozy. W jednym byli ludzie, którzy uwierzyli w Jego zmartwychwstanie, a w drugim ci, którzy nie przyjęli tej prawdy i uznali, że ciało Nauczyciela z Nazaretu zostało wykradzione przez Jego uczniów. Ten podział jest aktualny do dziś. Teologowie i bibliści próbują wyjaśnić realność zmartwychwstania, ale ich argumenty, bardzo dobitne i konkretne, nie przemawiają do wszystkich. Czy gdyby ciało Chrystusa rzeczywiście zostało wykradzione i ukryte, doszłoby potem do wniebowstąpienia Jezusa i zesłania Ducha Świętego?  

Szóste przykazanie nie jest zimnym zakazem ani próbą odebrania człowiekowi radości życia. Jest wołaniem Boga, który wie, że ludzkie serce zostało stworzone do miłości wiernej i pięknej.

Ewangelia przypomina, że miłość dojrzewa w odpowiedzialności, zaufaniu i codziennie ponawianym darze z siebie. Gdy słyszymy słowa: „nie cudzołóż”, wielu z nas odruchowo myśli o zakazie. O kolejnym „nie wolno”, które Bóg wpisuje w najbardziej intymną przestrzeń ludzkiego życia. W kulturze, która utożsamia wolność z możliwością wyboru wszystkiego i natychmiastowym zaspokajaniem pragnień, szóste przykazanie może wydawać się reliktem przeszłości - niepotrzebnym ograniczeniem ludzkiego szczęścia.

Wielu przyjeżdża do Wisznic dla znajomych i dobrej atmosfery. Wyjeżdżają z czymś znacznie ważniejszym - z odbudowaną relacją z Bogiem. Z radością obserwujemy, jak umiera w nich stary człowiek i rodzi się nowy - mówią animatorzy Oazy Nowego Życia.

W lipcu ponownie odwiedziliśmy młodzież uczestniczącą w wakacyjnej formacji Ruchu Światło-Życie. Drugi turnus trwał od 17 lipca do 2 sierpnia. Wzięło w nim udział 21 osób, którym towarzyszyło dziewięciu animatorów. Moderatorem był ks. Ireneusz Juśkiewicz, wikariusz parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Radzyniu Podlaskim. Z oazowiczami spotkaliśmy się w miejscowej szkole podstawowej.

Jest patronką Żywego Różańca i Dzieci Maryi. Patronuje też szczęśliwym narodzinom dzieci, matkom oczekującym potomstwa oraz chorym i rodzinom. Św. Filomena, bo o niej mowa, zaczyna być odkrywana na nowo. Poznajcie umiłowaną córkę Jezusa i Maryi!

Był 21 maja bieżącego roku. Autokarowa grupa naszej Diecezjalnej Pielgrzymki Żywego Różańca do Francji w drodze powrotnej zatrzymała się na niedzielną Mszę św. w Gniechowicach. Nie planowaliśmy Eucharystii w tamtejszym Sanktuarium św. Filomeny. Wyszło spontanicznie. Gniechowice to niewielka miejscowość w gminie Kąty Wrocławskie Świątynia, do której weszliśmy, też niewielka.

Pielgrzymka to nie tylko pobożna tradycja czy wakacyjna przygoda, ale szkoła wiary, cierpliwości i zaufania, w której nasze serce dojrzewa krok po kroku. Kto odważy się wyruszyć, odkryje, że najważniejszym celem pielgrzymki jest  spotkanie z Chrystusem, który mówi do każdego z nas: „Pójdź za Mną”.

Żyjemy w czasach, które obiecują nam życie bez wysiłku. Jednym kliknięciem zamawiamy jedzenie, załatwiamy sprawy urzędowe, rozmawiamy z ludźmi na drugim końcu świata. Technologia skraca dystanse, oszczędza czas i energię. Problem zaczyna się wtedy, gdy logikę wygody przenosimy do życia duchowego i chcielibyśmy mieć Boga „na żądanie”, bez trudów i wyrzeczeń.

„Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego. Po tych słowach wyzionął ducha” (Łk 23,46). Umieszczenie ukrzyżowania i śmierci Jezusa na krzyżu w tajemnicach Różańca św. nikogo nie dziwi ani nie zaskakuje.

On przyszedł na świat, by za nas umrzeć i dać nam zbawienie. Rozważając Jego ostatnie chwile, zatrzymajmy się na dwóch zdaniach. Pierwsze pochodzi z Księgi Zachariasza: „Będą patrzeć na tego, którego przebili, i boleć będą nad nim, jak się boleje nad jedynakiem, i płakać będą nad nim, jak się płacze nad pierworodnym” (Za 12,10). Drugie znamy z Ewangelii według św. Łukasza: „A lud stał i patrzył…” (Łk 23,35).

W świecie, który oferuje coraz więcej możliwości, człowiek wciąż nosi w sercu pytania, na które nie odpowie żadna technologia. Kim jestem? Dla kogo żyję? Gdzie szukać światła, gdy przychodzi cierpienie i zwątpienie?

Modlitwa nie jest ucieczką od rzeczywistości ani religijnym obowiązkiem, lecz drogą spotkania z Bogiem, który zna nas lepiej niż my sami siebie. To dzięki modlitwie uczymy się oddychać Jego obecnością, patrzeć na świat Jego oczami i odkrywać, że nie zostaliśmy stworzeni jedynie do działania, ale przede wszystkim do miłości. Żyjemy w świecie, który niemal na wszystko ma rozwiązanie.

Rozmowa z bp. Markiem Mendykiem, asystentem krajowym Akcji Katolickiej w Polsce.

Jako asystent krajowy gościł Ksiądz Biskup ostatnio na XXX Pielgrzymce Akcji Katolickiej na Jasnej Górze. Jaki obraz odrodzonej Akcji Katolickiej wyniósł Ksiądz Biskup z tego jubileuszowego spotkania?

Gdybym miał użyć tylko dwóch słów, byłyby to radość i nadzieja. Radość, że spora grupa członków Akcji Katolickiej odnajduje swoje miejsce w tym stowarzyszeniu i na nowo odczytuje swoją misję jako katolika świeckiego. Nadzieja - bo powoli odradza się to, co - wydawać by się mogło - mamy za sobą.

Naszą piękną diecezjalną tradycją jest pielgrzymka osób chorych, cierpiących, osłabionych wiekiem do Matki Bożej Kodeńskiej - Matki Jedności w dniu Jej liturgicznego wspomnienia 2 lipca. Ów dzień przeżywamy jako odpust kodeński i Diecezjalną Pielgrzymkę Chorych.

Serdecznie zapraszamy do udziału w pielgrzymce osoby starsze, niepełnosprawne, osłabione wiekiem wraz z opiekunami, kapelanami i duszpasterzami. Zachęcamy do udziału również pensjonariuszy domów pomocy społecznej i innych placówek opiekuńczo-medycznych.