Pielęgnowanie tradycji tatarskich w Studziance (gm. Łomazy) zostało wpisane do Krajowego rejestru dobrych praktyk w ochronie niematerialnego dziedzictwa kulturowego.

Rejestr jest platformą wymiany doświadczeń oraz inspiracji dla instytucji, organizacji, stowarzyszeń, grup i wspólnot oraz wszystkich zainteresowanych ochroną niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Wniosek o taki wpis do Narodowego Instytutu Dziedzictwa złożyło Stowarzyszenie Rozwoju Miejscowości Studzianka. - Od kilkunastu lat działamy na rzecz ochrony i dziedzictwa kulturowego oraz przeszłości tatarskiej w Polsce. Na ocenę wniosku i sam wpis czekaliśmy ponad rok. Celem wpisu jest zachowanie pamięci o dawnych mieszkańcach, upowszechnianie wiedzy o ich historii oraz angażowanie lokalnej społeczności w działania na rzecz ochrony i przekazywania tego dziedzictwa kolejnym pokoleniom - mówi Łukasz Węda, prezes stowarzyszenia.

Pamiątki odnalezione w starej wodyńskiej sekreterze należącej do Leontyny Newelskiej stały się dla jej wnuczki inspiracją i punktem wyjścia do odkrywania rodzinnych korzeni.

Katarzyna Markiewicz mówi o wielkim bagażu historycznym, który otrzymała po swoich przodkach. Traktuje go jak najcenniejszą spuściznę i zobowiązanie. Kiedy w 1944 r. L. Newelska była wyrzucana ze swego domu w Wodyniach, musiała szybko zadecydować, co spakować, a czego wyrzec się na zawsze. Razem z synem Janem Wiktorem, który po wyprowadzeniu się Niemców zarządzał gospodarstwem, podzielili los innych ziemian. Dekret o tzw. reformie rolnej z dnia na dzień pozbawił ich dorobku wielu pokoleń, odbierając jednocześnie nadzieję na powrót do rodzinnych posiadłości.

Rozmowa z Amelią Mazur, miłośniczką literatury i teatru, maturzystką z IV LO im. Hetmana Stanisława Żółkiewskiego w Siedlcach, która w czerwcu w Teatrze Polskim w Warszawie, podczas gali XI Festiwalu Teatrów Młodzieżowych na Mazowszu odebrała nagrodę „Arnolda” za autorski scenariusz spektaklu „Matka”.

Gdzie jest źródło Twojego zainteresowania literaturą, teatrem?

Od dziecka interesuję się i recytacją, i teatrem. Zawsze chodziłam na jakieś sztuki, mama „pchała” mnie do recytowania. Ostatnio dołączyłam do Siedleckiej Grupy Literackiej „Witraż” - piszę tam wiersze i rozwijam zdolności teatralne. Na moją dobrą dykcję zwrócił uwagę nauczyciel historii prof. Witold Bobryk i to właśnie on zaczął mnie motywować do różnych działań.

Międzyrzeckie baśnie znów ożyły w najnowszej publikacji pt. „Legendy Województwa Lubelskiego”. To zbiór 29 wyjątkowych opowieści z regionu zamkniętych w jednej książce. Wśród nich znalazły się dwie związane z Parkiem Potockich i żwirownią. Wszystkie opowiedziane historie mają zachęcić czytelników do refleksji nad tym, co jest w życiu ważne.

Do projektu wydawnictwa Quixi Media przystąpiło kilkanaście samorządów. W zbiorze znalazły się legendy związane z Leśną Podlaską, Komarówką Podlaską, Sławatyczami czy Lublinem. Mecenasem międzyrzeckiego wydania jest burmistrz miasta Paweł Łysańczuk. - W czasach, gdy wszystko pędzi do przodu, warto zatrzymać się na chwilę i posłuchać historii, które opowiadano tu od dawna, przy kominku, na ławce w parku czy podczas wieczornych spacerów nad rzeką - mówi burmistrz.

Nie tylko zabytki i archiwalia, ale również rodzinne opowieści, dawne zwyczaje, pieśni, fotografie i wiedza mieszkańców mają znaleźć swoje miejsce w Leśniańskim Instytucie Dziedzictwa.

Nowa inicjatywa ma stać się centrum badań, dokumentowania i popularyzacji historii gminy Leśna Podlaska. 2 sierpnia w sali widowiskowej Gminnego Ośrodka Kultury w Leśnej Podlaskiej odbyła się inauguracja działalności Leśniańskiego Instytutu Dziedzictwa (LID). Podczas uroczystości podpisano akt założycielski, dając początek inicjatywie, która ma połączyć działania badaczy, regionalistów i mieszkańców zatroskanych o zachowanie lokalnej pamięci.

Rozmowa z Pawłem Stefaniukiem, pasjonatem lokalnej historii oraz cyfrowych form jej popularyzacji.

Podczas sesji naukowej zorganizowanej przez Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Drelowskiej w ramach Dni Drelowa porównałeś Horodek do Disneylandu. To dość zaskakujące zestawienie...

To porównanie miało przede wszystkim zaskoczyć. Nie chodziło o to, żeby zastanawiać się, które z tych miejsc jest lepsze. Chciałem pokazać, że odpowiadają one na zupełnie różne ludzkie potrzeby. Disneyland kojarzy się z rozrywką, emocjami i spektakularnymi atrakcjami. Horodek to jego przeciwieństwo.

Jubileusz 100-lecia Ochotniczej Straży Pożarnej stał się okazją do świętowania, ale przede wszystkim do podziękowania ludziom, którzy tworzyli historię tej wyjątkowej jednostki.

To było święto całej lokalnej społeczności. Mieszkańcy, strażacy, przedstawiciele władz samorządowych, Państwowej Straży Pożarnej oraz Związku OSP RP wspólnie uczcili 100 lat OSP. Obchody rozpoczęła polowa Msza św. pod przewodnictwem ks. kan. Ireneusza Głowackiego.

Mieszkańcy Przegalin Dużych zbierają pieniądze na odnowienie grobu Bronisława Kowalskiego - wieloletniego kierownika szkoły, społecznika i kronikarza.

Przez niemal pół wieku dokumentował nie tylko dzieje miejscowej placówki, ale także codzienne życie wsi. Jego zapiski to dziś bezcenne świadectwo historii. Kowalski przez ponad pół wieku był związany z Przegalinami Dużymi, gdzie trafił w 1919 r., po krótkiej pracy w Wohyniu.

W XIX w. niektórzy właściciele ziemscy posiadali własny rodzaj pieniądza. Funkcjonował on jako środek płatniczy, ale tylko w ramach danego majątku.

W czasach I Rzeczypospolitej i podczas zaborów najwięksi posiadacze ziemscy posiadali rozległe tereny, liczące po kilka wsi. Z czasem dobra jednych się zwiększały, a inne ubożały. W niektórych wyznacznikiem pozycji społecznej właściciela było posiadanie własnej monety, nazywanej pieniądzem lub żetonem, czyli wewnętrznego środka płatniczego.

Gdy powstawała, o podobnych zespołach nikt w okolicy nie słyszał. Orkiestra Dęta Ochotniczej Straży Pożarnej w Żelechowie świętuje w tym roku 120 lat istnienia.

Początki żelechowskiej orkiestry sięgają 1906 r., kiedy przy działającym już od kilku lat Towarzystwie Straży Ogniowej Ochotniczej powołano zespół muzyczny. Na jego czele stanął wówczas Antoni Gronkiewicz. Zadaniem orkiestry było uświetnianie uroczystości strażackich, religijnych i patriotycznych oraz integracja społeczności. Tak jest do dzisiaj.