Coraz częściej mieszkają razem przed ślubem, decyzję o małżeństwie podejmują po trzydziestce, a sakramentu szukają bardziej z potrzeby trwałości niż z przyzwyczajenia.

Najnowsze badania pokazują, kim są współcześni narzeczeni w Polsce i jaką drogę wiary przechodzą, zanim powiedzą sobie „tak”. Magda i Paweł poznali się jeszcze na studiach. Najpierw była przyjaźń, potem wspólne wyjazdy, aż w końcu postanowili zamieszkać razem. O ślubie myśleli raczej w kategoriach przyszłościowej decyzji, którą kiedyś trzeba będzie podjąć. - Zakładaliśmy, że skoro się kochamy, to w końcu przyjdzie na to czas - mówią. Na początku nie zastanawiali się szczególnie nad tym, czy będzie to ślub cywilny czy kościelny.

Każdy człowiek czemuś oddaje serce. Pytanie brzmi: Komu? Pierwsze przykazanie stawia sprawę jasno - tylko Bóg może być na pierwszym miejscu, jeśli chcemy naprawdę żyć.

„Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną”. Słowa krótkie, niemal surowe, jakby wyryte dłutem w kamieniu. A jednak, gdy wsłuchamy się w ich pierwotne brzmienie, odkrywamy, że nie są one zakazem, lecz objawieniem miłości Boga. Dekalog rozpoczyna się nie od normy, lecz od imienia. „Ja jestem Pan, twój Bóg, który cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli. Nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie!” (Wj 20,2-3).

Przeczytane lektury bywają inspiracją do rozmów na temat kreatywności. W trakcie jednego ze spotkań uczestniczki zapoznawały się z techniką malowania akwarelą. Spotkania służą też wymianie doświadczeń. - Łączy nas książka - podkreślają panie.

Dyskusyjny Klub Książki (DKK) to ogólnopolska inicjatywa skupiająca ludzi kochających czytać i lubiących rozmawiać o przeczytanych lekturach. We Włodawie funkcjonują już „Pasja” i „Emeryt”. Jest klub dziecięcy, a od czerwca 2024 r. również adresowany do matek.

Zło może krzyczeć, może grozić, może próbować przekonać nas, że wygra. Ale ostatecznie upada, milknie i znika - bo ostatnie słowo należy do Pana Boga. On jest prawdziwym zwycięzcą - mówi Anna Golędzinowska.

A. Golędzinowska przeszła długą i trudną drogę, by odzyskać wolność, którą traciła wiele razy. Urodziła się w Warszawie. Na jej dzieciństwie cieniem położyła się bieda, nałogi rodziców i zaniedbania z ich strony. Jako nastolatka w poszukiwaniu lepszego życia wyruszyła do Włoch, jednak zamiast do pracy trafiła w ręce handlarzy ludźmi. Udało się jej uciec, stanąć na nogi i spełnić marzenia, ale została „zakładniczką” życia w świetle fleszy.

14 milionów obserwujących na instagramowym profilu. Co najmniej kilkaset tysięcy wyświetleń każdej rolki.

Codziennie setki editów (czyli krótkich zmontowanych filmików z różnymi efektami i muzyką tworzonych przez fanów). Czy to wyniki jakiejś współczesnej gwiazdy muzycznej albo topowego influencera? Nie - to skala popularności papieża Leona XIV w mediach społecznościowych. Każdego dnia ludzie z różnych stron świata publikują zdjęcia i filmy z papieżem. Często w formie wspomnianych editów z odpowiednio dobranymi motywami, filtrami czy muzyką w tle. Papież pokazywany jest jako osoba bardzo pozytywna.

Zapewne fakt ten dla większości Państwa nie jest nowy, ale warto go przypomnieć i skomentować, ponieważ - jak żaden inny - pokazuje stan umysłu naszych tzw. elit decydujących o kształcie Unii Europejskiej, do której należymy i która rości sobie  coraz większe prawa do decydowania o losie i przyszłości także naszej ojczyzny.

Do kuriozalnej sytuacji doszło w czwartek 12 lutego w Parlamencie Europejskim. Europosłowie poddali pod głosowanie poprawkę stwierdzającą, że - cytuję: „Tylko biologiczna kobieta może zajść w ciążę”. I co się okazało? 233 eurodeputowanych opowiedziało się przeciwko, 200 było „za”, a 107 wstrzymało się od głosu.

Popularność osób, które już dawno powinny opuścić scenę nie tylko polityczną, zdumiewa. Ich wpływ na polską rzeczywistość jest duży i, być może, nieprzypadkowy.

W filmie „Pojedynek” opowiadającym o aresztowaniu polskiej inteligencji we wrześniu 1939 r. przez ZSRR pokazano, co działo się w obozach NKWD w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie. Miała tam miejsce celowa indoktrynacja komunistyczna i próba złamania polskiej inteligencji. Ci, którzy przeszli na stronę wroga, mieli być agentami i piewcami nowej rzeczywistości także po wojnie. Patrząc na obecne wydarzenia, trudno nie stwierdzić, że akcja NKWD zakończyła się sukcesem…

Problemem, który zagarnia ogromną część populacji, jest przebodźcowanie. To ono w znacznej mierze odpowiada za rozkojarzenie, permanentne zmęczenie i osłabienie, brak energii, motywacji, trudności w zasypianiu, drażliwość, podatność na frustrację, chęć „ucieczki” i odcięcia się od codzienności. Co dalej?

„Nudzę się!”- zapewne wielu rodziców kilku- i nastolatków dziesiątki razy słyszało te słowa. W domu, w szkole, w kościele. Nauczyciele wiedzą, że jeśli mają do omówienia ważny temat na lekcji, stają przed koniecznością „wstrzelenia się” w otwarte na krótko okienko uwagi: nie za wcześnie, nie za późno.

Udział w 41 Światowych Dniach Młodzieży zadeklarowało już 4 tys. Polaków. Pod hasłem „Odwagi! Ja zwyciężyłem świat!” odbędą się one w dniach od 29 lipca do 8 sierpnia 2027 r. w Korei Południowej.

Na stronie Krajowego Biura Organizacyjnego Światowych Dni Młodzieży - sdmpolska.pl - trwa odliczanie. Do święta młodzieży całego świata zostało ok. 530 dni. Najwyższy czas, by podjąć decyzję o wyjeździe. Światowe Dni Młodzieży to spotkania z papieżem organizowane w formie religijnego festiwalu, skupiające młodzież z całego świata, która chce wspólnie spędzić czas i modlić się.

„Współczucie Samarytanina: miłować, niosąc cierpienie drugiego człowieka” - tak brzmi tytuł tegorocznego orędzia papieża Leona XIV na XXXIV Światowy Dzień Chorego.

Ojciec Święty proponuje w nim medytację nad biblijnym obrazem miłosiernego Samarytanina, „zawsze aktualnym i nieodzownym, aby na nowo odkryć piękno miłości i społeczny wymiar współczucia oraz zwrócić uwagę na potrzebujących i na cierpiących, jakimi są chorzy”. Co jest przeszkodą we właściwym jego współczesnym odczytaniu? „Jesteśmy zanurzeni w kulturze prędkości, natychmiastowości, pośpiechu, a także odrzucenia i obojętności, która uniemożliwia nam podejście i zatrzymanie się w drodze.