Ilu rodziców, tyle pomysłów na imię dla dziecka. To oczywiste, że i w tym względzie ulegamy pewnym modom. Jedną z nich jest powrót do dawnych imion. Daje to nadzieję, że wiele z nich nie zostanie zapomnianych i nie wypadnie z kalendarza.

Obecne pokolenie rodziców nadrabia lukę, jaka powstała na przestrzeni kilkudziesięciu ostatnich lat, gdy mało kto decydował się na imię po dziadku lub babci. Zmianę najlepiej widać w żłobkach i przedszkolach. - Z jednej strony zauważamy, że rodzice wracają do tradycyjnych, „starych” imion, jak Jan, Tadeusz, Antoni, Franciszek, Hanna, Katarzyna. Drugim charakterystycznym trendem są imiona zupełnie nowe, a zarazem oryginalne. Przykładem może być Kai, Inka czy Bianka - przyznaje Katarzyna Byczyk, dyrektor Żłobka Miejskiego w Międzyrzecu Podlaskim.  

Rozmowa z dr. Łukaszem Tupaczem z Wydziału Nauk Humanistycznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.

Większość Polaków negatywnie ocenia pracę minister edukacji Barbary Nowackiej - dlaczego?

Myślę, że jednym z powodów jest rozdźwięk między oczekiwaniami środowiska oświatowego a działaniami ministerstwa. Nauczyciele od lat mówią przede wszystkim o potrzebie poprawy warunków pracy, stabilnego systemu wynagradzania, ograniczenia biurokracji i odbudowy prestiżu zawodu. Tymczasem duża część działań Ministerstwa Edukacji Narodowej koncentruje się na kolejnych zmianach programowych i organizacyjnych.

Jeszcze niedawno deklaracja „nie piję” wzbudzała niemałe emocje.

Jakimś wytłumaczeniem - choć nie zawsze wystarczającym - mogły być ciąża, prowadzenie samochodu albo przyjmowane leki. Generalnie odmowa spotykała się jednak z pełnym oburzenia „ale jak to, ze mną się nie napijesz?”. Dziś kultura picia powoli zaczyna się zmieniać. W lipcu Centrum Badania Opinii Społecznej opublikowało komunikat z badań dotyczących postaw wobec alkoholu. Wynika z nich m.in., że Polacy coraz częściej wybierają abstynencję - aż 23% respondentów deklaruje, że nie spożywa trunków (od 2019 r. ten odsetek wzrósł o 7 punktów procentowych). Podejmowanie czasowej lub całkowitej abstynencji zwykliśmy kojarzyć z problemem uzależnienia.

Rozmowa z prof. Andrzejem Nowakiem, historykiem, pisarzem, publicystą, autorem książki „Skąd się wziął Karol Nawrocki”.

Z czego - Pana zdaniem - wynika zwycięstwo Karola Nawrockiego w zeszłorocznych wyborach prezydenckich i wciąż utrzymujące się zaufanie większości Polaków?

Fenomen zwycięstwa K. Nawrockiego można analizować na kilku płaszczyznach. Jedna wymyka się jakimkolwiek rachunkom - to płaszczyzna opatrznościowa, niewątpliwie potwierdzona przez setki tysięcy ludzi i szturm modlitewny, jaki wspierał go w tej walce wyborczej. Druga, o której może wypowiedzieć się historyk, to nastroje polityczne skupiające się przeciwko domknięciu systemu władzy reprezentowanego przez Donalda Tuska.

Rozmowa z Cezarym Bachańskim, przedsiębiorcą, ekonomistą i autorem analiz gospodarczych, ekspertem Warsaw Enterprise Institute.

Chyba najczęściej zadawane pytanie w Polsce brzmi: dlaczego paliwo jest tak drogie?

Zmiennych, które wpływają na ten stan rzeczy, jest dużo. Jedna z nich to napięta sytuacja wokół cieśniny Ormuz i światowego handlu ropą naftową. Chociaż tutaj należałoby zwrócić uwagę na jeszcze jedną kwestię: jeżeli uwzględnimy kurs dolara i obecną cenę baryłki ropy, to cena na stacjach paliw może się wydawać niewspółmiernie wysoka.

Na południu Czadu, w miejscowości Timberi należącej do diecezji Goré, działa misja prowadzona przez siostry ze Zgromadzenia Córek Maryi Niepokalanej.

To miejsce, w którym łączą się trzy obszary posługi: edukacja, opieka medyczna i działalność duszpasterska. Siostry prowadzą szkołę podstawową i przedszkole, ośrodek zdrowia, pomagają chorym i najuboższym. Przez 24 lata z mieszkańcami Timberi i okolic związana była s. Barbara pochodząca z nadbużańskiego Orchówka. W Afryce pracowała jako pielęgniarka w ośrodku zdrowia nazywanym przez siostry dyspanserem. Początki jej posługi były trudne - brakowało sprzętu, lekarstw, prądu, a potrzeby były ogromne.

Życie z syndromem DDA (Dorosłe Dziecka Alkoholika) jest bardzo trudne. - Dobrze pamiętam moment, gdy pomyślałam: czuję się jak ciasno owinięta grubym sznurem, od góry do dołu. Kolejne terapie sprawiły, że te więzy spowijające moje ciało powoli zaczęły się rozluźniać - opowiada Anna.

Przez większość życia była przekonana, że jest jakby przeźroczysta. Bardziej niż inni zamknięta w sobie. Bardziej wrażliwa, przeczulona. Ciągle się czegoś bała: osądu, spojrzenia, krytyki. Unikała jak ognia mówienia o sobie, a tym bardziej o swoich uczuciach czy potrzebach.

Sierpień od lat przypomina Polakom o wartości abstynencji. Dla jednych to jedynie kościelna inicjatywa, dla innych - szansa na sprawdzenie własnej wolności. Są też tacy, którzy wiedzą, że od jednej decyzji o odstawieniu alkoholu zależy dosłownie wszystko: małżeństwo, relacje z dziećmi, zdrowie, a nawet życie duchowe.

Wiesz, jak wygląda alkoholik? - pyta Marek, uśmiechając się z przekąsem. - Jeszcze kilka lat temu odpowiedziałbym: człowiek śpiący na ławce, zaniedbany, z butelką w dłoni. A potem spojrzałem w lustro i zrozumiałem, że uzależnienie nie ma jednej twarzy.

Hejter nie chce dyskutować (i raczej nie umie). Jeżeli zadaje pytania, to żeby dopiec, a nie czegoś się dowiedzieć (przecież wie lepiej). Krytyka - wielkie słowo - to też nie on. Jedyne, na czym mu zależy, to obśmiać, poniżyć, zdołować.

Do powiedzenia mają tak naprawdę niewiele. Za to komentarze, jakimi szafują w internecie, to cały wachlarz prymitywnych chwytów. Od dwuznaczności, przez zwykły rechot, po wyzwiska i wulgaryzmy. Im dosadniej, tym - ich zdaniem, oczywiście - lepiej. Nie ma dla nich żadnej świętości.

Wiele małżeństw boryka się z trudnościami w relacjach ze względu na rodziców (teściów), którzy próbują narzucić im swój punkt widzenia we wszystkich sprawach codziennego życia.

Wymownym tego echem są niewybredne żarty o teściach. Warto zatem kilka słów poświęcić relacjom, jakie winny panować pomiędzy młodymi a ich rodzicami, którzy w pewnym momencie stają się dziadkami. Podstawową zasadą regulującą te relacje są słowa Księgi Rodzaju: „Dlatego to mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swą żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem” (Rdz 2,24). Zrozumienie i wcielenie w życie tego fundamentalnego dla każdego małżeństwa tekstu pozwoli zająć właściwą pozycję rodzicom i teściom wobec małżeństwa ich dzieci.