Rozmowa z prof. Wojciechem Polakiem, historykiem, nauczycielem akademickim z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, członkiem Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej.

Uchwalenie Konstytucji 3 maja to chyba najradośniej obchodzona rocznica w naszym kraju. Czy słusznie?

Myślę, że tak, choć oczywiście pojawiają się wątpliwości, bo przecież Konstytucja 3 maja długo nie przetrwała. Upadła po wojnie z Rosją, która nastąpiła, by obronić konstytucję, a także poprzez przystąpienie Stanisława Augusta Poniatowskiego do Targowicy. Potem przyszły dwa ostatnie rozbiory i bardzo szybko nastąpił koniec pierwszej Rzeczpospolitej. Niektórzy twierdzą, że może trzeba było siedzieć cicho.

Rozmowa z ks. kan. Andrzejem Karwowskim, rektorem Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Siedleckiej im. św. Jana Pawła II.

Niedziela Dobrego Pasterza rozpoczyna w Kościele Tydzień Modlitw o Powołania. Czytamy w Biblii, że „młode wino należy lać do nowych bukłaków” (por. Łk 5,37-39). Świat szybko się zmienia. Księże Rektorze, jacy są dzisiejsi kandydaci do służby kapłańskiej? Jakie mają motywacje i czy w związku z „kryzysem powołań” zmienia się sam model rekrutacji?

Papież Benedykt XVI w 2006 r., podczas spotkania z kapłanami we Fryzyndze, przypominał, że powołanie nie leży w gestii człowieka, nie jest też dziełem jakiejś dobrze przygotowanej reklamy czy właściwych strategii rekrutacji osób, ale wychodzi z Serca Boga i musi zawsze znaleźć drogę do serca człowieka.

Rozmowa z s. Zoją Dombrowską z Szensztackiego Instytutu Sióstr Maryi.

Dla wierzących rodziców odejście ich dziecka od wiary - a z badań wynika, że w 80% przypadków dzieje się to przed ukończeniem 23 roku życia - to prawdziwy cios. Da się wskazać przyczynę kryzysu wiary u młodych?

Na pewno obawiałabym się udzielić jednej odpowiedzi czy podsuwać pomysł na rozwiązanie takiej sytuacji, bo ile osób, tyle historii. Jeśli już chcemy pytać, to zastanówmy się „po co, w jakim celu?”, a nie „dlaczego mnie to spotkało”. Wszystko co nas spotyka, dzieje się po coś, tyle, że nie widzimy tego w danym momencie, szczególnie jeśli jest to dla nas bolesne. To Bóg prowadzi człowieka i robi to w taki sposób, który uważa za najlepszy.

Rozmowa z ks. Rafałem Pietruczukiem, wykładowcą Pisma Świętego i moderatorem Dzieła Biblijnego im. Jana Pawła II w diecezji siedleckiej.

Bóg chce być słuchany i mówi do nas słowami Pisma Świętego. Jak odkryć, że Biblia nie jest zwykłą książką?

Dostrzeżenie, że Pismo Święte nie jest jedynie rodzajem starożytnej literatury, wymaga wyjścia poza czysto intelektualną analizę jego treści. Jego wyjątkowy charakter podkreśla kilka kluczowych cech. Po pierwsze, teksty biblijne stanowią wyjątkową przestrzeń spotkania i dialogu z Bogiem. W przeciwieństwie do klasyki literatury posiadają zadziwiającą zdolność do aktualizacji, polegającą na tym, że konkretny werset, napisany wieki temu, potrafi precyzyjnie rzucić światło na aktualną rzeczywistość czytelnika.

Rozmowa z Krzysztofem Strachotą, ekspertem Ośrodka Studiów Wschodnich, wykładowcą w Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego.

Co wiemy o porozumieniu między USA a Iranem - ono jest czy go nie ma? Obie strony mówią, że zaakceptowały warunki, ale każda inne, pojawiają się sprzeczne informacje. Czy ten rozejm ma w ogóle szansę się utrzymać?

Wstępne porozumienie o zawieszeniu broni zostało zawarte. Działania wojenne między Iranem a Stanami Zjednoczonymi i Izraelem wstrzymano na dwa tygodnie, bo tyle mają potrwać rozmowy. Pierwsze negocjacje pokojowe odbyły się 11 kwietnia w Islamabadzie.

Rozmowa z o. dr. Dariuszem Kowalczykiem, jezuitą, wykładowcą teologii dogmatycznej na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, autorem książki „Bez Boga nie ma zbawienia”.

Patrząc na współczesny świat, pełen sporów, wojen, ludzkich tragedii, warto na nowo posłuchać słów wypowiedzianych przez Jezusa na krzyżu... O czym nam przypominają?

Tradycja mówi o siedmiu słowach wypowiedzianych przez Jezusa z krzyża. Są to: słowo przebaczenia - „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23,34).

Rozmowa z Grzegorzem Kleszczem, sztangistą, trzykrotnym olimpijczykiem, człowiekiem, który upadł - i dzięki Bogu podniósł się.

„Sztangista. Życie do udźwignięcia” - zatytułował Pan swoją książkę. Sport to rozdział życia, którego nie zamknął Pan wraz z zejściem z pomostu?

Podnosiłem ciężary przez 20 lat, więc nadal czuję się sportowcem i częścią rodziny olimpijskiej. Oczywiście moje życie się zmieniło. Nie spędzam już, jak kiedyś, 250-300 dni rocznie na zgrupowaniach, poświęcam ten czas rodzinie. Ale sport mnie ukształtował.

Rozmowa z ks. prof. Przemysławem Artemiukiem, kierownikiem Katedry Teologii Fundamentalnej i Prakseologii Apologijnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, przewodniczącym Stowarzyszenia Teologów Fundamentalnych w Polsce.

Co właściwie wydarzyło się w Jerozolimie owej wiosny 30 r. i dlaczego zmartwychwstanie Jezusa pozostaje tak wielką tajemnicą dla wierzących i historyków?

Zmartwychwstanie Jezusa trudno zmieścić w kategoriach samej historii. Należy patrzeć na nie z dwóch perspektyw, które się uzupełniają.

Rozmowa z Tomaszem Krzyżakiem, dziennikarzem „Rzeczpospolitej”.

Kilka lat temu wraz z Piotrem Litką przeanalizowaliście akta Instytutu Pamięci Narodowej, badając dokumenty z czasów, gdy kard. Karol Wojtyła zarządzał archidiecezją krakowską, w tym to, co wiedział na temat wykorzystywania seksualnego małoletnich przez duchownych. Czy między aktami IPN a archiwaliami kurii krakowskiej występują istotne różnice?

Badaliśmy wiele dokumentów, w tym dwa przypadki dotyczące ściśle archidiecezji krakowskiej - ks. Eugeniusza Surgenta i ks. Józefa Loranca. Kwerenda koncentrowała się na tym, ile władza ludowa wiedziała o ich przestępstwach i jakie działania podejmowała.

Rozmowa z dr. Arturem Bartoszewiczem, ekonomistą, wykładowcą i ekspertem w zakresie polityki publicznej.

Jak ocenia Pan decyzję prezydenta w sprawie programu SAFE?

Ona mogła być tylko jedna, czyli odrzucenie możliwości uruchomienia tego mechanizmu i zawetowanie ustawy, z dwóch powodów. Pierwszy to ten wynikający z całej dyskusji o koszcie instrumentu, który nie był adekwatny do możliwości, jakie dają alternatywne rozwiązania, czyli bardzo drogi dług zaciągany bez naszej decyzji i poza naszym państwem. Zabezpieczono mechanizm łącznego długu Komisji Europejskiej, czyli wspólnego długu na państwa członkowskie, w sytuacji, kiedy nie wszystkie biorą udział w zaciąganiu tego zobowiązania.