18 listopada 2018 r. Imieniny obchodzą: Aniela, Klaudyna, Roman

Pogoda: Siedlce

Numer 46
15-21 listopada 2018r.

menu

NEWS

Jak świętowaliśmy 11 listopada? Przegląd relacji w bieżącym wydaniu ECHA!

STRONA GŁÓWNA



Archiwum jedynek
Pobierz pełne wydanie
Dodatek Echo Leśne

Kościół

 
 

Uroczystość

22 listopada 2017 r.

Jezus Chrystus - Król Wszechświata


fot. ARCHIWUM

Królewska godność Chrystusa została objawiona paradoksalnie podczas Jego męki. Pan Jezus zapytany przez Piłata „Czy Ty jesteś królem żydowskim?”, odpowiedział mu: „Tak, Ja nim jestem”.

Wcielenie Syna Bożego nadało nowy sens idei oraz rzeczywistości Królestwa Bożego. Chrystus uczynił je centralnym tematem swego nauczania, przedmiotem posłannictwa uczniów. Pan Jezus, nazwany „Królem Izraela”, ukazał mesjańskie posłannictwo jako całkowicie odmienne od doczesnych, politycznych wyobrażeń i nadziei narodu wybranego. Odszedł, gdy po rozmnożeniu chleba tłum chciał Go obwołać królem. Zaakceptował wprawdzie triumfalną manifestację podczas wjazdu do Jerozolimy, ale jej pełne znaczenie stało się zrozumiałe dopiero w kontekście męski, śmierci krzyżowej i zmartwychwstania.

Królewska godność Chrystusa została objawiona paradoksalnie podczas Jego męki. Pan Jezus zapytany przez Piłata „Czy Ty jesteś królem żydowskim?”, odpowiedział mu: „Tak, Ja nim jestem”. Dodane następnie wyjaśnienie i świadectwo: „Królestwo moje nie jest z tego świata (...) Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie”, stanowi nie tylko podkreślenie przepaści dzielącej panowanie Mesjasza i doczesnej, politycznej władzy cesarza, ale jest także ujawnieniem natury królestwa Bożego. Dostęp do niego zależy od wypełniania woli Bożej, a szczególnie przestrzegania przykazania miłości. W blasku zmartwychwstania objawił się królewski majestat Chrystusa oraz eschatologiczny charakter królestwa Bożego, które jednak jest zarazem rzeczywistością aktualną.

Paruzja jako powrót Króla królów będzie manifestacją Jego ostatecznego zwycięstwa i panowania.

Chrześcijanie, w sposób szczególny rozpamiętujący proces i mękę Zbawiciela, głoszący radosną nowinę o Jezusie zmartwychwstałym mającym wszelką władzę, od początku uznawali, że choć duchowo jej właśnie podlegają, to jednocześnie są poddanymi także „ludzkiej zwierzchności (...) czy to królowi (...) czy namiestnikom”. Nie występowali więc przeciwko porządkowi, byli lojalnymi obywatelami państwa, a uległość wobec władzy świeckiej rozumieli jako obowiązek sumienia wynikający z wiary w Boga. Naturalnie, sprzeciwiali się - na wzór Chrystusa - bezprawiu, niesprawiedliwości, których najdrastyczniejszym przykładem było skazanie Zbawiciela na śmierć oraz przeciwstawienie się głoszeniu Ewangelii.

Od czasów apostolskich Kościół odrzucał wszelkie próby zakazywania mu działalności misyjnej. Zasada: „Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi” (Dz 5,29) stanowiła o autonomii duchowej wyznawców religii Chrystusa, postulującej jednocześnie obowiązek modlitwy za osoby sprawujące władzę publiczną. Wszelkie jednak jej uzurpacje, by zastąpić Boże panowanie i totalitarnie rządzić ludzkimi sumieniami, chrystianizm od początku określił jako szatańską karykaturę polityki oraz specyficzną formę bałwochwalstwa.

 

Naśladowanie Chrystusa

Wobec problemu wpływu chrystianizmu na sposób realizacji oraz pojmowania władzy i panowania należy podkreślić fundamentalne znaczenie ideału naśladowania Chrystusa. Pan Jezus, który objawił się jako posiadający szczególną władzę, Nauczyciel i Pan, nie okazywał swej godności - w odróżnieniu od władców ziemskich - przez panowanie i ucisk, ale - paradoksalnie - poprzez służbę, aż do oddania swego życia. „Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz żeby służyć i dać swoje życie na okup za wielu” (Mk 10,45). Znak umycia nóg uczniom oraz nauka: „Jeśli kto chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich!” (Mk 9,35), „niewolnikiem (...) na wzór Syna Człowieczego”, ukształtowały ideał władzy i panowania jako służby. Decydująco wpłynął on zarówno na sposób sprawowanych urzędów kościelnych, jak i pojmowanie władzy politycznej.


Władcy pogańscy a królowie Izraela

Profetyczne obietnice mesjańskie zapowiadały Zbawiciela jako Księcia Pokoju, którego panowanie przyniesie prawość i sprawiedliwość.

Wielkie cywilizacje starożytnego Wschodu pojmowały godność i władzę królewską w kategoriach sakralnych. Król - jako pośrednik między bóstwem a ludem - sprawował funkcje kultyczne.

Organizacja narodu wybranego z początku nie przewidywała istnienia instytucji królewskiej. Miało to chronić Izrael przed niebezpieczeństwem upodobnienia się do sąsiednich imperiów pogańskich i przyjęcia ich fałszywej wizji władzy. Jedynym władcą, prawdziwym królem Izraela jest sam Bóg, który panuje nad wszystkimi narodami.

W podlegającej ewolucji strukturze politycznej Izraela osoba króla oraz idea monarchii były podporządkowane królowaniu Bożemu. Władzę królów Izraela wyróżnia to, że otrzymali ją od Boga. Królowie, jak cały naród wybrany, mają służyć Bogu, są poddani wymogom przymierza oraz przepisom prawa. Władcy Izraela, traktowani przez Boga jak synowie, nie zawsze jednak byli wierni wyznaczonym ideałom. Przeciw przedkładaniu polityki nad religię często więc występowali prorocy. Potępiali oni także despotyzm i bałwochwalstwo. W klęskach narodu wybranego widzieli wyraz kary Bożej za zło popełniane głównie przez królów. Ideałem władcy Izraela był król pobożny, sprawiedliwy. Prawo przestrzegało królów narodu wybranego przed naśladowaniem przepychu i rozwiązłości władców pogańskich.

Stary Testament jasno stwierdza, że Bóg króluje nad wszystkim; również więc władcy pogańscy swą władzę otrzymali od Boga i podlegają Jego panowaniu i osądowi. Władza udzielona przez Boga nie jest absolutna. Wykonywaniu władzy doczesnej miał bowiem towarzyszyć umiar i przestrzeganie zasad Dekalogu.

Profetyczne obietnice mesjańskie zapowiadały Zbawiciela jako Księcia Pokoju, którego panowanie przyniesie prawość i sprawiedliwość.


Istota kultu Chrystusa jako Króla

Ustanowienie przez Piusa XI uroczystości Chrystusa Króla miało charakter nie tylko ściśle religijny, ale także wyraźny kontekst polityczny.

 

Wiek XX przyniósł światu największe kataklizmy w dziejach ludzkości. Wojny światowe, rozmaite krwawe rewolucje i brutalne dyktatury, straszliwe totalitaryzmy ukazały w sposób najbardziej drastyczny potworności władzy oderwanej od systemu wartości etycznych oraz chrześcijańskich. Stolica Apostolska wciąż przypominała o konieczności ich przestrzegania w życiu publicznym i prywatnym.

Ustanowienie w 1925 r. przez papieża Piusa XI uroczystości Chrystusa Króla miało charakter nie tylko ściśle religijny, ale także wyraźny kontekst polityczny. Ukazywało bowiem panowanie Pana Jezusa - Króla Pokoju jako kontrast wobec agresywnych ustrojów totalitarnych: faszyzmu oraz komunizmu. Systemy ze swej istoty ateistyczne, odrzucające Boga, dopuściły się przerażających zbrodni, które pochłonęły dziesiątki milionów ofiar.

Istotą kultu Chrystusa jako Króla jest akcentowanie nie tylko władzy i panowania Zbawiciela w ludzkich sercach, ale również będące tego skutkiem przestrzeganie zasad miłości i sprawiedliwości w życiu publicznym, tworzenie ładu społecznego zapewniającego wolność sumienia, poszanowanie ludzkiej godności i wolności, służenia dobru wspólnemu, co oczywiście w specjalny sposób odnosi się do sprawujących władzę, ale dotyczy także obywateli.

GRZEGORZ ŁĘCICKI

Powrót

STRONA GŁÓWNA



Archiwum jedynek
Pobierz pełne wydanie
Dodatek Echo Leśne

Aktualności

Więcej artykułów z tej kategorii »

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

FOTOGALERIA

Wolność tańcem malowana


„Polskie DNA - wolność tańcem malowana” - widowisko muzyczne Alternatywnego Teatru Tańca LUZ - zainaugurowało cykl wydarzeń wpisujących się w obchody 100 rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Muzyczny spektakl został wystawiony w sali „Podlasie” Miejskiego Ośrodka Kultury w Siedlcach 8 listopada. Chętnie będą mogli obejrzeć go także 11 i 27 listopad. [fot. Jarosław Grudziński]

FOTOGALERIA

100 lat Niepodległej


Siedleckie uroczystości z okazji 100 rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości zainaugurowała Msza św. w intencji ojczyzny sprawowana w kościele pw. św. Józefa. Uczestniczyli w niej mieszkańcy miasta, organizacje społeczne, szkoły, służby mundurowe i samorządowcy. Po zakończeniu Eucharystii uroczyście odsłonięto i poświęcono tablicę upamiętniającą 100-lecie odzyskania niepodległości. Jest ona umiejscowiona na obelisku, który powstał staraniem wszystkich siedleckich parafii. Następnie uczestnicy uroczystości przeszli pod pomnik Wolności, gdzie miał miejsce dalszy ciąg jubileuszowych obchodów. [fot. Witold Bobryk]

PATRONAT "ECHO"


Rok o. Pio
Dwa okrągłe jubileusze: 100 lat od otrzymania stygmatów i 50 lat od przejścia do domu Ojca - ten rok z pewnością będzie należał do św. o. Pio.
więcej »
Przed Orszakiem św. Mikołaja
„Aby podobać się Bogu i ludziom - św. Mikołaj i św. Stanisław Kostka w oczach dzieci i młodzieży” - to hasło ogólnopolskiego konkursu literacko-plastycznego ogłoszonego przez parafię pw. św. Mikołaja w Lublinie.
więcej »
 

POLECAMY


Otwórz się na cud uzdrowienia
Współczesny świat różni się od tego, któremu stawiał czoło za czasów swojego ziemskiego życia Jezus. Osiągnęliśmy ogromne postępy w dziedzinie medycyny, psychologii oraz opieki zdrowotnej. Jednak zdobycze te nie pozwoliły rozwiązać wszystkich problemów, z jakimi borykają się ludzie.
więcej »
Na tak!
Brak właściwych granic ochronnych w życiu każdego to poważny problem, a ból spowodowany agresją ze strony innych jest ogromny.
więcej »
Rekolekcje dla małżeństw
W dniach 16-18 listopada w diecezjalnym domu rekolekcyjnym w Siedlanowie odbędą się rekolekcje dla małżeństw ph. Świętość w codziennym życiu.
więcej »
Przegląd Teatrów Obrzędowych
17 listopada, o 10.00, w sali teatralnej Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury w Mordach odbędzie się II Regionalny Przegląd Teatrów Obrzędowych.
więcej »
To ty, szare Podlasie, rodzona ma kraino
Świętując jubileusz odzyskania przez Polskę niepodległości, warto skupić uwagę na tym, co działo się sto lat temu w miejscu, gdzie dzisiaj żyjemy. Książka „Tak rodziła się Niepodległość. Południowe Podlasie 1918” odsłania przed czytelnikiem panoramę wydarzeń sprzed wieku.
więcej »
 

SONDA

 

Światowy Dzień Ubogich jest okazją do...

pomocy potrzebujących

uświadomienia sobie, że bieda ma różne twarze

lekcją dzielenia się z drugim człowiekiem

przypomnienie, że miłosierdzie można czynić gestem i słowem

naukę, że czasem mniej znaczy więcej



LITURGIA SŁOWA



Czytania:
; ;

Ewangelia:


Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl

PROMOCJA

 

 
statystyka

NASI PARTNERZY

Copyright 2008 Echo Katolickie

Realizacja KREATOR