25 września 2020 r. Imieniny obchodzą: Aurelia, Władysław, Kamil

Pogoda: Siedlce

Numer 39
24-30 września 2020r.

menu

NEWS

W bieżącym wydaniu m.in. wiele konkursów, w których do wygrania są ciekawe książki. Polecamy!

STRONA GŁÓWNA



Archiwum jedynek
Pobierz pełne wydanie
Dodatek Echo Leśne

Historia

 
 

Kościół

18 marca 2020 r.

Sobory powszechne w drugim tysiącleciu chrześcijaństwa (cz. II)


fot. Wikimedia.commons

Sobory to zgromadzenia ogólne kardynałów, biskupów, patriarchów, teologów i innych ważnych osobistości pod przewodnictwem papieża, w celu omówienia aktualnych kwestii w życiu Kościoła. Owocami obrad Ojców Soborowych były dokumenty wydane w formie konstytucji, dekretów czy deklaracji, określające naukę Kościoła w sprawach doktrynalnych i dyscyplinarnych.

Inicjatorem soboru, który odbył się w 1512 r. w Rzymie, na Lateranie, był papież Juliusz II. Sobór mający na celu reformę Kościoła odbył się w atmosferze walki o władzę w Kościele pomiędzy cesarzem Francji Ludwikiem XII a papieżem Juliuszem II. Cesarz, którego popierał kler francuski i przedstawiciele episkopatu, zwołał nawet antysobór do Pizy, aby upokorzyć papieża. Po śmierci Juliusza II Leon X doprowadził V Sobór Laterański do końca. Ogłoszono kilka kanonów dogmatycznych, m.in. o nieśmiertelności duszy człowieka, prawo papieża do zwoływania i rozwiązywania soborów, o życiu zakonnym i przygotowaniu kandydatów do kapłaństwa. Sobór przyczynił się do wzrostu autorytetu papiestwa, a zakończył się w 1517 r. Polskę reprezentował biskup gnieźnieński Jan Łaski.

Już wkrótce po zakończeniu V Soboru Laterańskiego nastąpiła potrzeba zwołania nowego - w związku z wystąpieniami Marcina Lutra w Niemczech. Ten augustiański zakonnik zakwestionował niektóre prawdy wiary katolickiej przekazywane przez Kościół, a także prymat papieża i znaczenie odpustów.

Kolejni papieże tego okresu czynili przygotowania do soboru, lecz z powodu przeciwdziałania protestantów nie dochodził on do skutku. Dopiero papież Paweł III bullą ,,Laetare Jeruzalem” zwołał Sobór do Trydentu we Włoszech. Sobór rozpoczęty w 1545 r. trwał z przerwami do 1563 r. za pontyfikatu trzech papieży: Pawła III, Juliusza III i Piusa IV. Ze względu na wyjaśnienie prawd wiary kwestionowanych przez Lutra i opracowanie dogmatów określających naukę Kościoła na Sobór zaproszono protestantów, lecz ci odmówili, żądając, aby sobór przyjął naukę Lutra ujętą w 95 tezach, ogłoszoną na drzwiach kościoła w Wittenberdze.

 

Osiągnięcia Soboru Trydenckiego

W sprawach dogmatycznych postanowiono, że źródłem wiary w Kościele są: Pismo Święte i Tradycja, ustalono kanon ksiąg Pisma Świętego, a Wulgatę uznano za oficjalne tłumaczenie Biblii. Określono dokładnie naukę o grzechu pierworodnym, usprawiedliwieniu i łasce, opracowano naukę o chrzcie i Eucharystii, podkreślano, że Msza św. jest ofiarą Nowego Przymierza, uobecnieniem ofiary krzyżowej. Orzeczono o nierozerwalności małżeństwa i przeszkodach do jego zawarcia. W sprawach dyscypliny kościelnej sobór wydał wiele zarządzeń. Wprowadzono obowiązek rezydencji biskupa w swojej diecezji i zakaz kumulowania beneficjów, nakazano głosić kazania w niedzielę i święta, polecano zakładać seminaria duchowne dla kształcenia kapłanów, w parafiach nakazano prowadzić księgi metrykalne: chrztów, zaślubionych i zmarłych. Określono, aby przy parafiach zakładać szkoły elementarne i szpitale dla ubogich. Sobór polecił ułożyć wyznanie wiary, wydać katechizm rzymski oraz poprawić mszał i brewiarz dla sprawowania liturgii.

Na Soborze Trydenckim obecni byli trzej duchowni z Polski; największą rolę odegrał kard. Stanisław Hozjusz, biskup warmiński, bliski współpracownik papieża, który jako pierwszy z biskupów polskich dekrety soborowe gorliwie realizował w swojej diecezji.

Sobór Trydencki był jednym z najważniejszych wydarzeń w historii Kościoła nowożytnego, ponieważ jasno sformułował doktrynę wiary i określił stanowisko wobec protestantów, nie przywrócił jednak jedności wiary, bo tego nie chciała strona przeciwna.

 

Sobór Watykański I

Nastąpił długi, bo trwający ponad 300 lat okres wcielania postanowień soborowych w życie Kościoła. Wiek XIX przyniósł wiele nowych zmian nie tylko w dziedzinie ekonomii i techniki lecz także w dziedzinie filozofii i życia społecznego. Powstały nowe kierunki filozoficzne przeciwne Kościołowi, np.: liberalizm, racjonalizm, deizm, socjalizm, pozytywizm. Kościół zwalczał te filozofie, ale nie zawsze skutecznie. Przeciwko nim wypowiedział się ówczesny papież Pius IX w encyklice „Quanta cura” wydanej w 1864 r. W połowie XIX w. zaistniała potrzeba zwołania soboru powszechnego w celu obrony wiary katolickiej przed szerzącymi się w Europie błędnymi nurtami światopoglądowymi i politycznymi oraz określania władzy papieża kwestionowanej przez dążące do autonomii Kościoły we Francji, Austrii i Niemczech.

8 grudnia 1869 r. papież Pius IX otworzył 20 sobór powszechny w Rzymie na Watykanie. Opracowano Konstytucję dogmatyczną ,,Dei Filius”, która mówiła o dziele stworzenia, Objawieniu Bożym, relacji między wiarą a rozumem, poznaniu Boga z piękna świata przyrody. Najważniejszym owocem soboru było ogłoszenie dogmatu o nieomylności papieża w sprawach wiary i moralności, jeżeli naucza publicznie (ex cathedra). W związku z wybuchem wojny francusko-pruskiej i zajęciem Rzymu przez wojska włoskie Pius IX 20 września 1870 r. zawiesił Sobór na czas nieokreślony. Na soborze byli obecni reprezentanci różnych diecezji z wyjątkiem biskupów z Królestwa Polskiego, którym car Aleksander II nie udzielił pozwolenia na wjazd do Rzymu.

 

Z potrzeby dialogu

Myśl o wznowieniu zawieszonego Soboru Watykańskiego I towarzyszyła kolejnym papieżom. Pius XII rozpoczął nawet przygotowania; w 1948 r. powołał pięć komisji i wyznaczył kierunki ich działania. Liczne kontrowersje, gwałtowne dyskusje, złożoność problemów i trudności zewnętrzne sprawiły, że zaniechał zwołania soboru. Papież Jan XXIII jeszcze jako kard. Józef Roncali widział potrzebę odnowy Kościoła w kontekście przemian we współczesnym świecie. Zamiar zwołania soboru ogłosił 29 czerwca 1959 r. w encyklice: ,,Ad Petri Cathedram”, w której nakreślił zadania nowego zgromadzenia soborowego. Użyte przez papieża słowo ,,aggiornamento” oznaczało wewnętrzną odnowę Kościoła i jego otwarcie na współczesność. Miał to być sobór o charakterze pastoralnym, duszpasterskim, dlatego nie mógł być kontynuacją poprzedniego. Kościół, zachowując swoją tożsamość i skarb wiary świętej, miał podjąć dialog ze światem współczesnym, aby szukać w nim człowieka zagubionego i poranionego przez grzech. Szczególną cechą Soboru był jego ekumenizm, czyli otwarcie na dialog z wyznawcami innych religii a zwłaszcza z chrześcijanami, dlatego zaproszono na Sobór przedstawicieli Kościołów: prawosławnego, protestanckiego i anglikańskiego, których jedność z Rzymem została zerwana.

 

Sobór Watykański II

Sobór Watykański II otworzył papież Jan XXIII 11 października 1962 r. Uczestniczyło w nim 2850 ojców z różnych krajów świata. Z Polski obecnych było 20 biskupów z prymasem kard. Stefanem Wyszyńskim na czele. Nie przybył tylko ani jeden biskup ze Związku Radzieckiego, Rumunii, Chin i Wietnamu. Sobór odbył cztery plenarne sesje. Między pierwszą a drugą, 3 czerwca 1963 r., zmarł papież Jan XXIII. Jego następca na stolicy piotrowej papież Paweł VI kontynuował rozpoczęte dzieło. Owocem obrad ojców soborowych były dokumenty: cztery Konstytucje, dziewięć dekretów i trzy deklaracje. Najważniejsze znaczenie wśród dokumentów posiadają Konstytucje, zawierające pozytywny wykład wiary katolickiej. Są to: Konstytucja dogmatyczna o Liturgii, Konstytucja dogmatyczna o Objawieniu Bożym, Konstytucja dogmatyczna o Kościele i Konstytucja duszpasterska o Kościele i świecie współczesnym. Sobór dokonał wewnętrznej reformy Kościoła do której zaliczamy: odnowę liturgii, wyznaczenie nowych dróg ewangelizacji współczesnego świata, włączenie świeckich w misję Kościoła, oraz budowanie jedności chrześcijan. Uroczyste zamknięcie Soboru nastąpiło dnia 8 grudnia 1965 r. przez papieża Pawła VI na pl. św. Piotra w Rzymie.

 

Sobory a odnowa Kościoła

Sobór Watykański II należy do najważniejszych wydarzeń w życiu współczesnego Kościoła, gdyż wyznaczył nowe kierunki pracy duszpasterskiej na kolejne lata. Duchem Soboru Kościół żyje do dziś, a jego przesłanie jest ciągle aktualne. Kościół poszukuje dróg nowej ewangelizacji, aby dotrzeć do współczesnego człowieka i doprowadzić go do spotkania z Bogiem. Na gruncie polskim reformę Kościoła w duchu Vaticanum II najbardziej skutecznie realizował w diecezji krakowskiej kard. Karol Wojtyła późniejszy papież Jan Paweł II.

Sobory powszechne wniosły pozytywny wkład w życie Kościoła. Dotyczyły szczególnie dwóch kwestii: dyscypliny kościelnej i doktryny katolickiej, przebiegały nieraz w atmosferze wpływów władzy świeckiej, co często prowadziło do schizmy. Pozytywną cechą soborów oprócz określenia prawd wiary była troska o jedność podzielonego Kościoła. Szukano drogi pojednania z Kościołem prawosławnym, protestanckim i anglikańskim, lecz często bezskutecznie. Do soborów o wyjątkowym znaczeniu należy zaliczyć: Laterański IV, Trydencki i Watykański II, bo ich nauczanie było światłem na drodze rozwoju Kościoła. Bóg przez Ducha Świętego poprzez Sobory dokonał dzieła odnowy.

JAN RZEWUSKI

Powrót

STRONA GŁÓWNA



Archiwum jedynek
Pobierz pełne wydanie
Dodatek Echo Leśne

FACEBOOK

Aktualności

Więcej artykułów z tej kategorii »

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

FOTOGALERIA

Spotkanie środowisk twórczych


22 września Dom Pracy Twórczej „Reymontówka” w Chlewiskach był miejscem inauguracji działalności Duszpasterstwa Środowisk Twórczych Diecezji Siedleckiej. Uroczystości rozpoczęła Msza św. w intencji twórców kultury sprawowana pod przewodnictwem bp. Kazimierza Gurdy w kościele w Kotuniu. Program spotkania w DPT obejmował m.in. prelekcje i koncert. [fot. ks. Marek Weresa]

FOTOGALERIA

Na chwałę Pana Boga


Od 18 do 20 września trwało w Siedlcach muzyczne święto - Hosanna Festival. Przez trzy dni na chwałę Boga śpiewali zarówno profesjonalni muzycy, jak i ci, którzy dopiero rozpoczynają przygodę z muzyką chrześcijańską. [fot. M. Król]

PATRONAT "ECHO"


Konkurs wiedzy biblijnej
1 września ruszyła rejestracja uczniów do 24 edycji Ogólnopolskiego Konkursu Wiedzy Biblijnej, którego terminarz (z powodu pandemii) został zmieniony z wiosennego na jesienny.
więcej »
X Diecezjalna Pielgrzymka Mężczyzn
Duszpasterstwo Rodzin Diecezji Siedleckiej zaprasza do udziału w jubileuszowej - X Diecezjalnej Pielgrzymce Mężczyzn do Pratulina, która odbędzie się jak zawsze w pierwszą niedzielę października w sanktuarium bł. Wincentego Lewoniuka i 12 Towarzyszy.
więcej »
 

POLECAMY


Papież na ekranie
25 września na ekrany kin trafia film pt. „Wojtyła. Śledztwo”.
więcej »
Prosta modlitwa
Modlitwa nie jest zaklęciem spełniającym prośby. Jest za to wyjątkowym i autentycznym obcowaniem z Bogiem, które wymaga zaufania i bliskości.
więcej »
Zniszczyć świętego
23 września Kościół obchodzi liturgiczne wspomnienie św. o. Pio. Jego droga do świętości nie była łatwa.
więcej »
Rekolekcje dla kapłanów
„Trudności w radosnym i twórczym przeżywaniu kapłaństwa” to temat rekolekcji dla księży w Loretto, które odbędą się w dwóch terminach: 12-15 października i 3-6 listopada.
więcej »
Motocykliści do Pratulina
Diecezjalne Duszpasterstwo Motocyklistów zaprasza motocyklistów na Pielgrzymkę Motocyklową Mężczyzn do Pratulina. Odbędzie się ona 4 października.
więcej »
Nie ma czasu na nudę
Mamy kolejny przewodnik zachęcający do odkrywania piękna miejsca, w którym żyjemy. Poręczna książeczka „Z Drozdem i Zbirkiem przez Łuków i okolice” jeszcze pachnie świeżością, a już zdobyła serca czytelników.
więcej »
 

SONDA

 

Czy istnieje recepta na wychowanie?

najważniejsza jest miłość do dziecka i mądrość w jej okazywaniu

liczy się konsekwencja i spójne spojrzenie rodziców

trzeba dbać o emocjonalną więź z dzieckiem, jakość wspólnie spędzanego czasu

lepiej polegać na intuicji

nie ma recepty na sukces wychowawczy



LITURGIA SŁOWA


Piątek
Czytania:
;
Ewangelia:


Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl

PROMOCJA

 

 
statystyka

NASI PARTNERZY

Copyright 2008 Echo Katolickie

Realizacja KREATOR