16 lutego 2019 r. Imieniny obchodzą: Danuta, Juliana, Daniel

Pogoda: Siedlce

Numer 7
14-20 lutego 2019r.

menu

NEWS

W jaki sposób osoby niepełnosprawne mogą wnioskować o wsparcie z PFRON? Szczegóły w bieżącym numerze ECHA!

STRONA GŁÓWNA



Archiwum jedynek
Pobierz pełne wydanie
Dodatek Echo Leśne

Kościół

 
 

Uroczystość

22 listopada 2017 r.

Jezus Chrystus - Król Wszechświata


fot. ARCHIWUM

Królewska godność Chrystusa została objawiona paradoksalnie podczas Jego męki. Pan Jezus zapytany przez Piłata „Czy Ty jesteś królem żydowskim?”, odpowiedział mu: „Tak, Ja nim jestem”.

Wcielenie Syna Bożego nadało nowy sens idei oraz rzeczywistości Królestwa Bożego. Chrystus uczynił je centralnym tematem swego nauczania, przedmiotem posłannictwa uczniów. Pan Jezus, nazwany „Królem Izraela”, ukazał mesjańskie posłannictwo jako całkowicie odmienne od doczesnych, politycznych wyobrażeń i nadziei narodu wybranego. Odszedł, gdy po rozmnożeniu chleba tłum chciał Go obwołać królem. Zaakceptował wprawdzie triumfalną manifestację podczas wjazdu do Jerozolimy, ale jej pełne znaczenie stało się zrozumiałe dopiero w kontekście męski, śmierci krzyżowej i zmartwychwstania.

Królewska godność Chrystusa została objawiona paradoksalnie podczas Jego męki. Pan Jezus zapytany przez Piłata „Czy Ty jesteś królem żydowskim?”, odpowiedział mu: „Tak, Ja nim jestem”. Dodane następnie wyjaśnienie i świadectwo: „Królestwo moje nie jest z tego świata (...) Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie”, stanowi nie tylko podkreślenie przepaści dzielącej panowanie Mesjasza i doczesnej, politycznej władzy cesarza, ale jest także ujawnieniem natury królestwa Bożego. Dostęp do niego zależy od wypełniania woli Bożej, a szczególnie przestrzegania przykazania miłości. W blasku zmartwychwstania objawił się królewski majestat Chrystusa oraz eschatologiczny charakter królestwa Bożego, które jednak jest zarazem rzeczywistością aktualną.

Paruzja jako powrót Króla królów będzie manifestacją Jego ostatecznego zwycięstwa i panowania.

Chrześcijanie, w sposób szczególny rozpamiętujący proces i mękę Zbawiciela, głoszący radosną nowinę o Jezusie zmartwychwstałym mającym wszelką władzę, od początku uznawali, że choć duchowo jej właśnie podlegają, to jednocześnie są poddanymi także „ludzkiej zwierzchności (...) czy to królowi (...) czy namiestnikom”. Nie występowali więc przeciwko porządkowi, byli lojalnymi obywatelami państwa, a uległość wobec władzy świeckiej rozumieli jako obowiązek sumienia wynikający z wiary w Boga. Naturalnie, sprzeciwiali się - na wzór Chrystusa - bezprawiu, niesprawiedliwości, których najdrastyczniejszym przykładem było skazanie Zbawiciela na śmierć oraz przeciwstawienie się głoszeniu Ewangelii.

Od czasów apostolskich Kościół odrzucał wszelkie próby zakazywania mu działalności misyjnej. Zasada: „Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi” (Dz 5,29) stanowiła o autonomii duchowej wyznawców religii Chrystusa, postulującej jednocześnie obowiązek modlitwy za osoby sprawujące władzę publiczną. Wszelkie jednak jej uzurpacje, by zastąpić Boże panowanie i totalitarnie rządzić ludzkimi sumieniami, chrystianizm od początku określił jako szatańską karykaturę polityki oraz specyficzną formę bałwochwalstwa.

 

Naśladowanie Chrystusa

Wobec problemu wpływu chrystianizmu na sposób realizacji oraz pojmowania władzy i panowania należy podkreślić fundamentalne znaczenie ideału naśladowania Chrystusa. Pan Jezus, który objawił się jako posiadający szczególną władzę, Nauczyciel i Pan, nie okazywał swej godności - w odróżnieniu od władców ziemskich - przez panowanie i ucisk, ale - paradoksalnie - poprzez służbę, aż do oddania swego życia. „Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz żeby służyć i dać swoje życie na okup za wielu” (Mk 10,45). Znak umycia nóg uczniom oraz nauka: „Jeśli kto chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich!” (Mk 9,35), „niewolnikiem (...) na wzór Syna Człowieczego”, ukształtowały ideał władzy i panowania jako służby. Decydująco wpłynął on zarówno na sposób sprawowanych urzędów kościelnych, jak i pojmowanie władzy politycznej.


Władcy pogańscy a królowie Izraela

Profetyczne obietnice mesjańskie zapowiadały Zbawiciela jako Księcia Pokoju, którego panowanie przyniesie prawość i sprawiedliwość.

Wielkie cywilizacje starożytnego Wschodu pojmowały godność i władzę królewską w kategoriach sakralnych. Król - jako pośrednik między bóstwem a ludem - sprawował funkcje kultyczne.

Organizacja narodu wybranego z początku nie przewidywała istnienia instytucji królewskiej. Miało to chronić Izrael przed niebezpieczeństwem upodobnienia się do sąsiednich imperiów pogańskich i przyjęcia ich fałszywej wizji władzy. Jedynym władcą, prawdziwym królem Izraela jest sam Bóg, który panuje nad wszystkimi narodami.

W podlegającej ewolucji strukturze politycznej Izraela osoba króla oraz idea monarchii były podporządkowane królowaniu Bożemu. Władzę królów Izraela wyróżnia to, że otrzymali ją od Boga. Królowie, jak cały naród wybrany, mają służyć Bogu, są poddani wymogom przymierza oraz przepisom prawa. Władcy Izraela, traktowani przez Boga jak synowie, nie zawsze jednak byli wierni wyznaczonym ideałom. Przeciw przedkładaniu polityki nad religię często więc występowali prorocy. Potępiali oni także despotyzm i bałwochwalstwo. W klęskach narodu wybranego widzieli wyraz kary Bożej za zło popełniane głównie przez królów. Ideałem władcy Izraela był król pobożny, sprawiedliwy. Prawo przestrzegało królów narodu wybranego przed naśladowaniem przepychu i rozwiązłości władców pogańskich.

Stary Testament jasno stwierdza, że Bóg króluje nad wszystkim; również więc władcy pogańscy swą władzę otrzymali od Boga i podlegają Jego panowaniu i osądowi. Władza udzielona przez Boga nie jest absolutna. Wykonywaniu władzy doczesnej miał bowiem towarzyszyć umiar i przestrzeganie zasad Dekalogu.

Profetyczne obietnice mesjańskie zapowiadały Zbawiciela jako Księcia Pokoju, którego panowanie przyniesie prawość i sprawiedliwość.


Istota kultu Chrystusa jako Króla

Ustanowienie przez Piusa XI uroczystości Chrystusa Króla miało charakter nie tylko ściśle religijny, ale także wyraźny kontekst polityczny.

 

Wiek XX przyniósł światu największe kataklizmy w dziejach ludzkości. Wojny światowe, rozmaite krwawe rewolucje i brutalne dyktatury, straszliwe totalitaryzmy ukazały w sposób najbardziej drastyczny potworności władzy oderwanej od systemu wartości etycznych oraz chrześcijańskich. Stolica Apostolska wciąż przypominała o konieczności ich przestrzegania w życiu publicznym i prywatnym.

Ustanowienie w 1925 r. przez papieża Piusa XI uroczystości Chrystusa Króla miało charakter nie tylko ściśle religijny, ale także wyraźny kontekst polityczny. Ukazywało bowiem panowanie Pana Jezusa - Króla Pokoju jako kontrast wobec agresywnych ustrojów totalitarnych: faszyzmu oraz komunizmu. Systemy ze swej istoty ateistyczne, odrzucające Boga, dopuściły się przerażających zbrodni, które pochłonęły dziesiątki milionów ofiar.

Istotą kultu Chrystusa jako Króla jest akcentowanie nie tylko władzy i panowania Zbawiciela w ludzkich sercach, ale również będące tego skutkiem przestrzeganie zasad miłości i sprawiedliwości w życiu publicznym, tworzenie ładu społecznego zapewniającego wolność sumienia, poszanowanie ludzkiej godności i wolności, służenia dobru wspólnemu, co oczywiście w specjalny sposób odnosi się do sprawujących władzę, ale dotyczy także obywateli.

GRZEGORZ ŁĘCICKI

Powrót

STRONA GŁÓWNA



Archiwum jedynek
Pobierz pełne wydanie
Dodatek Echo Leśne

Aktualności

Więcej artykułów z tej kategorii »

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

FOTOGALERIA

Uroczystości w Pratulinie


23 stycznia w pratulińskim sanktuarium odbyły się doroczne uroczystości z racji wspomnienia bł. Męczenników Podlaskich. Wydarzeniu towarzyszyło poświęcenie Domu Pielgrzyma. Uroczystościom przewodniczyli kard. Kazimierz Nycz oraz bp Kazimierz Gurda i bp Piotr Sawczuk. [fot. AWAW]

FOTOGALERIA

Dzień Życia Konsekrowanego


Każdy dzięki Duchowi Świętemu odkrywa swój własny sposób ofiarowania się Ojcu Niebieskiemu. Własny, ale otrzymany i przyjęty od Boga; własny, ale jednocześnie potwierdzony przez Kościół, w którym jest obecny i działa Boży Duch; własny, ale w odniesieniu do Jezusa Chrystusa, bowiem żadne ofiarowanie siebie poza Chrystusem nie może być przyjęte przez Ojca. Tylko Jego ofiara została przyjęta - podkreślił bp Kazimierz Gurda w homilii podczas Eucharystii sprawowanej w święto Ofiarowania Pańskiego. [fot. M. Król]

PATRONAT "ECHO"


Bal karnawałowy 2019
Caritas Diecezji Siedleckiej Środowiskowy Dom Samopomocy w Białej Podlaskiej organizuje już po raz 17 bal karnawałowy skierowany do osób z niepełnosprawnością.
więcej »
Warsztaty biblijne
Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana” w Warszawie zaprasza młodzież szkół ponadgimnazjalnych wraz z katechetami do udziału w pierwszej edycji warsztatów biblijnych pt. „Poznaj list św. Pawła do Rzymian”.
więcej »
Tropem Wilczym
3 marca, po raz piąty we Włodawie, odbędzie się Bieg Pamięci Żołnierzy Wyklętych. W programie są biegi na dystansie 5 km oraz na symbolizującym datę śmierci ostatniego z wyklętych odcinku 1963 m.
więcej »
 

POLECAMY


O oczekiwaniu i obecności
Jedyną właściwą odpowiedzią na tę dojmującą tęsknotę jest Bóg. Papież Benedykt XVI przypomina, że chrześcijanie oczekują powtórnego przyjścia Pana, jednocześnie już żyjąc tym, czego się spodziewają.
więcej »
O księżach z krwi i kości
Dlaczego jedni stawiają księży na świeczniku, a drudzy wdeptują ich w ziemię? Bo nie rozumieją, czym jest kapłaństwo i kim tak naprawdę jest kapłan.
więcej »
Unici przed kamerą
31 stycznia zakończyły się zimowe zdjęcia do filmu „Z ziemi podlaskiej”. Produkcja przybliża wstrząsające losy naszych unitów.
więcej »
 

SONDA

 

Wyrzucanie żywności uważam za...

grzech

marnotrawstwo

problem współczesnego świata

nieodpowiedzialność

nie uważam tego za coś złego



LITURGIA SŁOWA


Sobota
Czytania:
;
Ewangelia:


Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl

PROMOCJA

 

 
statystyka

NASI PARTNERZY

Copyright 2008 Echo Katolickie

Realizacja KREATOR